++

...+

Theขี้ฝุ่นริมทาง

วันเสาร์ที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

ขำขำ กับพระมหาสมปอง

ขำขำ กับพระมหาสมปอง

วันหนึ่งระหว่างที่อาตมากำลังฉันเพลอยู่ก็มีโยมท่านหนึ่งโทร.มา
‘ พระอาจารย์เหรอคะ นี่อาตมาเองนะคะ’
‘ หา อะไรนะ’
‘ พระอาจารย์เหรอคะ นี่อาตมาเองค่ะ’
‘ ถ้าโยมแทนตัวว่าอาตมา แล้วอาตมาจะแทนตัวอาตมาว่าอะไร’
‘ อ๋อ ขอโทษค่ะ’

หลังจากนั้นก็คุยธุระกันจนจบ อาตมาก็กล่าวว่า
‘ เจริญพร’
‘ ค่ะ เจริญพรเช่นกัน’
แน่ะ มีอวยพรให้พระด้วย

ข้างต้นก็คือ สิ่งที่มักจะเกิดขึ้นบ่อยๆ ระหว่างพูดคุยกับเหล่าญาติโยม จนถือว่าเป็นเรื่องปกติสำหรับอาตมาไปแล้ว หรืออย่างก่อนหน้านี้มีโยมผู้หญิงคนหนึ่ง เดินถือสังฆทานมาอย่างมาดมั่นพอเข้ามาในกุฏิแล้ว เธอก็มุ่งตรงไปที่พระบวชใหม่รูปหนึ่งทันที

‘ ถวายสังฆทานค่ะ’

พระบวชใหม่ด้วยความที่ยังจำบทสวดต่างๆ ไม่ค่อยคล่องนัก จึงหยิบหนังสือขึ้นมาดู

‘ ไม่ต้องค่ะ’ โยมผู้หญิงคนนั้นกล่าวอย่างหนักแน่นตามสไตล์สาวมั่น

‘ ดิฉันท่องได้ค่ะ เพราะคุณยายพาเข้าวัดตั้งแต่เด็กๆ’ เธอพนมมือขึ้น ก่อนกล่าวว่า
‘ อิมานิ มะยัง ภันเต สะปะริวารานิ คิกขุ สังโฆ’ ( ที่ถูกต้อง จะต้องเป็น ภิกขุ สังโฆ)

พระบวชใหม่มีสีหน้างุนงง ก่อนหันมาถามอาตมา

‘ คิกขุสังโฆ นี่มันฟังทะแม่งๆ นะหลวงพี่’

อาตมาเกรงว่าโยมผู้นั้นจะหน้าแตก ก็เลยตอบไปว่า

‘ คิกขุ แปลว่า น่ารัก สังโฆ แปลว่า สงฆ์ คิกขุสังโฆ ก็คือ แด่พระสงฆ์ผู้น่ารัก’
เท่านั้นแหละ พระใหม่รูปนั้นนั่งยืดทั้งวันเลย

แต่ก็มีบางกรณี ที่การพูดผิดของคุณโยมทำให้อาตมาแทบจะสำลัก
อย่างเมื่อเร็วๆ นี้ มีโยมท่านหนึ่งโทรศัพท์มา
‘ หลวงพี่ขา ขอเรียนเชิญนิมนต์ค่ะ’
‘ ไปไหนล่ะโยม’
‘ ไปมรณภาพที่บ้านน่ะค่ะ’
โห นิมนต์พระไปตายถึงที่บ้านเลย อาตมาจึงบอกไปว่า ถ้านิมนต์ไปงานศพไปให้ได้
แต่ถ้าเชิญไปมรณภาพนี่ ช่วงนี้อาตมาไม่ว่างจริงๆ ขอตัวเถอะนะคุณโยม

จากตัวอย่างที่อาตมาเล่าไว้ข้างต้น คุณโยมอาจจะเห็นเป็นเรื่องขบขัน แต่มันก็สะท้อนให้เห็นความห่างเหินระหว่างคนกับวัดได้ในระดับหนึ่ง ปัจจุบันนี้คนจะนึกถึงวัดในกรณีพิเศษเท่านั้น เช่นงานบวช งานศพ ต่างกับสมัยก่อนที่วัดเป็นศูนย์กลางของชุมชน ฆราวาสกับพระจึงสนทนากันไหลลื่น ไม่มีคำแปลกๆ หรือผิดที่ผิดทางออกมาให้พระสดุ้งแต่อย่างใด
ถ้าพูดถึงศัพท์แสงที่แสลงใจแล้ว ตอนไปบิณฑบาตอาตมาจะเจอบ่อยมาก เช่นมีอยู่วันหนึ่งระหว่างที่กำลังเดินๆ อยู่ ก็ได้ยินเสียงใสๆ แว่วขึ้นมา

‘ แม่ๆ พระมาขอข้าว’
‘ มาเยอะไหมลูก’
‘ มา2 อัน’
โห เรียกอย่างกับชิ้นส่วนรถยนต์ นี่ถ้ามาเยอะๆไม่เรียกเป็นฝูงเลยเหรอ
ดังนั้นเวลาไปบรรยายธรรมให้นักเรียนฟังอาตมาจะนำเรื่องนี้ไปสอดแทรกเพื่อสอนเด็กๆ ด้วย

‘ ถ้าพระกิน เรียกว่า ฉัน’
‘ พระนอน เรียกว่า จำวัด’ (บางคนเรียกขี้เกียจเป็นพระนอนไม่ได้)
‘ พระป่วย เรียกว่า อาพาธ’
‘ พระตาย เรียกว่า มรณภาพ’ (ไม่ใช่เรียกป่อเต็กตึ๊งนะ)
‘ แล้วพระอาบน้ำล่ะ เรียกว่าอะไรเอ่ย’
คราวนี้อาตมาถามให้เด็กๆ ตอบบ้าง
‘ เรียกคนมาดู’

จบกัน
..................

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น