ลูกเอ๋ย.....
เจ้าไม่เคยจากถิ่นแผ่นดินนี้
คราจำเป็นเจ้าไกลจงไปดี
อย่าได้มีหม่นหมองพบผองภัย
แม่เกิดมาลำบากตรากตรำนัก
เพื่อลูกรักอนาคตสุขสดใส
แม่ลำบากอย่าห่วงเลยดวงใจ
แม่ทำได้ไม่บ่นเพื่อคนดี
ยามจะนั่งจะนอนหรือก่อนใช้
เงินที่ให้เจ้าเห็นอยู่เช่นนี้
จงคิดถึงคุณค่าทุกนาที
เป็นเงินที่เปื้อนเหงื่อมาเจือจาน
จากแรงกายแรงใจขายไปหมด
มันหยากหยดรดรินบนถิ่นฐาน
เปลี่ยนเป็นข้าวเป็นปลามาช้านาน
นั่นแหละจานจากเลือดแม่เหือดลง
ลูกรัก....
เจ้าจงหนักแน่นหนาอย่าใหลหลง
หนักให้เอาเบาให้สู้รู้ให้ตรง
ให้มั่นคงในวิชา..คุณค่ามี
สำเร็จแล้วจงรู้กลับสู่บ้าน
วิชาการช่วยปลดแม่หมดหนี้
พ่อกับแม่แก่นักพักเสียที
เจ้าได้ดีแม่คงได้ตายหลับตา
โดย ฉลวย พิพัฒนกุล (ตรัง)
กลางคืนกวน กลางวันกรน
3 weeks ago

0 ความคิดเห็น:
Post a Comment