++

...+

Theขี้ฝุ่นริมทาง

วันพฤหัสบดีที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2558

อยู่ที่คนจะมอง...แม่ค้าขายปลาทู

อยู่ที่คนจะมอง...แม่ค้าขายปลาทู
ใครเดินผ่านแม่งเหม็นคาว...ทั้งปลาทูทั้งคนขาย
หาเกียรติหาศักดิ์ศรีทางสังคมไม่ค่อยได้ ขายปลาทูใครจะสนใจ!
แต่รู้มั้ย??...ขายปลาทูเป็น...เจ้าของกิจการ
มีวันขายดีมีวันขายไม่ดีจะมันไหนก็ช่างแม่งเหอะที่แน่ๆ มีวันร่ำรวยแน่นอน
พนักงานบริษัท....แต่งตัวสวยหอมตั้งแต่หัวยันนิ้วตีน
รู้มั้ย??? สิ้นเดือนมาจ่ายค่าเครื่องสำอางที่เซ็นต์เค้าใว้เท่าไร??
ไหนจะค่าอีออน อีดอกอีกเพียบ!
แม่ค้าขายปลาทูตื่นจากเตียงไปตลาดไปสั่งงานลูกน้อง
อีที่แต่งตัวสวยๆตื่นออกจากบ้านไปรับคำสั่งคนอื่น!!
แม่ค้าขายปลาทูไปดาวน์รถกระบะ
ใว้ส่งของให้ลูกค้าเกิดรายได้
พนักงานคนสวยดาวน์รถเก๋งในฝันใว้ประดับฐานะทางสังคม
แม่ค้าขายปลาทูเอากำไรผ่อนรถกระบะ5ปีผ่านไปผ่อนรถหมด
ได้ทั้งกำไรที่เป็นเงินกำไรที่เป็นรถ
พนักงานคนสวย...เอาเงินเดือนมาผ่อนรถ
เงินเดือนมาจากค่าแรง+ot
5ปีผ่านไปได้รถเก่าๆคันนึงกับเงินในบัญชีไม่กี่พันบาท
แม่ค้าขายปลาทู...ลื่นล้มหัวแตกนอนโรงบาล
กดโทรศัพท์สั่งงานลูกน้อง...หัวแตกเงินยังเข้ากระเป๋า
พนักงานคนสวย..ลื่นล้มเหมือนกัน นอนโรงบาลประกันสังคมจ่ายแต่!!
ชิบหาย..ค่าบัตรเครดิตค่าเครื่องสำอางที่ผ่อนใว้กูเจ็บกูก็ต้องจ่ายรายได้หยุด
เมื่อทำงานไม่ได้!!!
ผมนี่นะ....ไม่ได้มีอัคติอะไรกับมนุษย์เงินเดือนคุณก็มีศักดิ์ศรี
มีความเป็นคนเท่าๆกับทุกๆคน
ผมจะสื่อสารว่า...เลิก!! หยุด!! พอกันที!!
ไอ้การออกจากบ้านไปทำงานที่คุณไม่ชอบ ทำให้คนอื่นรวย
ขายปลาทูไร้เกียรติ...ได้เงินเดือนละ5แสน
เป็นพนักงานแต่งตัวสวย...ได้เงินเดือน15,000บาท
หักหนี้บัตรหักทุกอย่าง...บางเดือนติดลบ!!!
ผมเลือกแล้ว.........คุณเลือกอะไร

1 ความคิดเห็น: