Theขี้ฝุ่นริมทาง
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ oranong แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ oranong แสดงบทความทั้งหมด
วันอังคารที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2553
SMS ของน้องไอออน ระหว่างวันเวลาจนพบกับพี่ใบบอน
เส้นทางชีวิตของแต่ละคน มีวิถีทางเดินที่ต่างกัน กว่าที่เส้นทางจะมาบรรจบพบกันได้ แม้เวลาที่เส้นทางชีวิตมาบรรจบพบกัน จะเป็นเพียงช่วงระยะเวลาไม่นาน ก่อนที่จะมาถึงทางแยก แล้วเดินทางไปตามเส้นทางชีวิตของแต่ละคนต่อไป แต่ระหว่างทาง ในช่วงเวลานั้น เวลาที่ผ่านไป กลายเป็นความทรงจำทันที เมื่อลองย้อนกลับหันไปมองดูร่องรอยของเส้นทางที่พึ่งเดินทางผ่าน หลายครั้งเรามักจะมองเห็นอะไรหลายอย่างที่มีคุณค่า เกิดขึ้น การได้มองย้อน นึกถึงอารมณ์ความรู้สึกในช่วงเวลานั้น กลับมีคุณค่ามากมาย กว่าที่คาดคิด
จากช่วงดึกวันที่ 22 ก.ย. มาจนถึงช่วงหัวค่ำของวันที่ 26 ก.ย. มีความรู้สึก ความเคลื่อนไหวเกิดขึ้นหลายอย่าง หากมองย้อนความเคลื่อนไหวของน้องไอออนกับพี่ใบบอนแล้ว ข้อความ SMS ของน้องไอออน ก็สามารถบอกเล่าสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานั้นได้เช่นกัน
22 ก.ย.2553 - 23.45 น.
----->> วันนี้ไม่มีเวลาออนไลน์เลย งานยุ่งทั้งวัน เหนื่อย ไม่สะบายด้วย T_T นอนหลับฝันดี..นะพี่ใบบอน ^ออน^
22 ก.ย.2553 - 23.50 น.
----->> ลืมน้องได้ไง พี่ชายตัวดี...คิดถึงนะ พี่ใบบอนนน
23 ก.ย.2553 - 0.02 น.
----->> ทำไรอยู่ไม่นอน นอนได้แล้วออนก็จะนอนเหมือนกัน ...'''หลับฝันดี
24 ก.ย.2553 - 1.06 น.
----->> นอนหลับฝันดีนะพี่ใบบอน ไอออนคงหลับไม่ลงแน่เลย
24 ก.ย.2553 - 7.23 น.
----->> ปิดเครื่องนะ ทามไร ไปที่งานยังล่ะ
24 ก.ย.2553 - 7.53 น.
----->> อ้อมกอดของคนตัวดำ แหมม เขียนได้ดีนี๊
24 ก.ย.2553 - 8.30 น.
----->> อันนี้ซิเด็ดกว่า ปั้นข้าวเหนียวกับส้มตำ 55++
24 ก.ย.2553 - 14.18 น.
----->> เดี๋ยวสี่โมงอรจะโทรเข้าไป จะตัดสินใจยังไงก็เอาให้แน่ ต้องการคำตอบที่แน่นอน เพราะอรก็ไม่ใช่จะมีเวลาว่าง ตลอดหรอก เตรียมคำตอบไว้แล้วกันนะพี่ใบบอน
24 ก.ย.2553- 14.53 น.
----->> ขอโทษนะ อรคงว่างแค่ 25-26 เท่านั้นละ ไม่เป็นไร คิดซะว่า เราไม่มีวาสนาจะได้เจอกัน ขอให้สนุกกับงานนะ พี่ชาย
24 ก.ย.2553 - 15.21 น.
----->> จะให้ทำไงก็ในเมื่อคุณไม่ว่างนิ
24 ก.ย.2553 - 17.38 น.
----->> เย้ ^ อรไม่ใช่ผีนะ
24 ก.ย.2553 - 23.23 น.
----->>กลับที่พักยังพี่ใบบอน
25 ก.ย.2553 - 5.34 น.
----->> พี่ใบบอนตื่นยัง
25 ก.น.2553- 5.58 น.
----->> ตอนเช้ายุ่งไม๊ ออกมาหาอรที่หมอชิตได้ไหม ยังอยากกินข้าวเช้ากับอรอยู่รึเปล่า คงถึง 7 โมงหน่อยๆ
25 ก.ย.2553 - 6.22 น.
----->>ไม่เป็นไรในเมื่อพี่ต้องการเลือกที่จะทำแบบนี้แล้วก้ไม่ เป็นไร อรจะได้รู้ไว้ว่า คำพูดของคนบางทีมันก็เชื่อไม่ได้เลยซักนิด แค่เวลาน้อยนิด คนที่คิดว่าจะทำไม่ได้กับคนที่จะทำแต่ในขนาดที่อีกคนที่ย้ำตลอดกับเป็นคนทำ ไม่ได้
25 ก.ย.2553- 13.26 น.
----->> นอนพึ่งตื่นกำลังจะไปหาเพื่อน อาจจะกลับเลย
25 ก.ย.2553 - 20.26 น.
----->> ออกไปซื้อกับข้าวกับพี่สาว เพียบเลยวันนี้จะกินให้จุใจ ไปเลย เดี๋ยวตอนกินจะเรียกนะ 55++ คอยฟังดีๆล่ะ
26 ก.ย.2553 - 8.07 น.
----->> แน่ใจนะว่าว่างแล้ว
26 ก.ย.2553 - 8.13 น.
----->> แล้วจะให้ไปเจอที่ไหน แล้วตอนนี้อยู่ที่ไหน
26 ก.ย.2553 - 8.44 น.
----->> ยังไม่ได้ออกไป ถ้าจะออกจะบอกอีกที คงจะกลับบ้านเลย
26 ก.ย.2553 - 11.29 น.
----->> ออกมาแล้วนะ จะให้ไปหาที่ไหน
26 ก.ย.2553 - 19.23 น.
----->> อรถึงบ้านหกโมงครึ่ง เหนื่อยมากเลย ลืมเอาบันทึกที่ทำไว้ให้พี่ใบบอน แย่จริง เพราะเวลาน้อยมากจนลืมเสียสนิท อุตส่าห์ตั้งใจเขียน
วันเสาร์ที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2553
ชีวิตกับความรู้สึกที่มีแต่ เรื่องแย่ๆ ไม่มีสาระของน้องไอออน กับสายตาของ พ่อ แม่ ญาติพี่น้องและพี่ใบบอน xn--22cjba3gb5cahie7f8ahcbaa2cybzdwbzp2a0fn3gec4b
วันคืนที่ผ่านไป ชีวิตที่ผ่านมา แม้จะกลายเป็นอดีตไปแล้ว แต่มันยังอยู่ในความทรงจำ หลายเรื่องเป็นดั่งรอยแผล ดั่งตราบาป ดั่งเวรกรรม ดั่งคำสาป ดั่งกรงขังที่ติดอยู่กับชีวิต และคงจะติดอยู่ตลอดไป
ไม่ว่าจะนึกถึงทีไร มันรู้สึกแย่ไปซะทุกอย่าง ชีวิตมันช่างดูเลวร้าย มีแต่เรื่องแย่ๆ เหลือเกิน เมื่อมองคนอื่นๆ ดูมีความสุขกว่า ไม่ต้องมารับเวรรับกรรมแบบนี้
น้องไอออน ก็คงรู้สึกไม่ต่างไปจากนี้
จากปีนี้ ปีก่อน ปีโน้น หรือหลายปีก่อน มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ยิ่งคิด คงมีคำว่า "แย่" เพิ่มขึ้นเรื่อยๆจนเต็มไปหมด
นี่แค่เวลาไม่นาน ยังพิมพ์คำว่า แย่ เติม ๆ เข้าไป เยอะแยะ ....แล้วเวลาที่ผ่านไป 5-6-7-8 หรือ 9 ปี จะมี "ๆ" มากขนาดไหนหนอ
ชีวิตส่วนตัว ชีวิตที่ต้องข้องเกี่ยวกับคนบางคน คนที่ข้องเกี่ยวทำให้ชีวิตน้องไอออน รู้สึกแย่..ยิ่งนานวัน ยิ่งแย่ มากขึ้น คนบางคนก็ยังทำให้ชีวิตของน้องไอออน แย่ลงไปเรื่อยๆ ทั้งๆที่น้องไอออน พยายามทำชีวิตที่ต้องข้องเกี่ยวกับคนบางคน..คนนั้น ให้ดีขึ้น สุขมากขึ้น แต่คนบางคนที่ว่า ไม่ร่วมมือด้วยเลย ชีวิตเลยต้องแย่ลงไปอีก
จากที่ไอออน พยายามทำชีวิตให้ดี เมื่อรู้สึกแย่ เลยเผลอตัว ทำตัวให้แย่ตามไปด้วย
มีแต่คำว่า แย่ท่วมตัว ท่วมหัว ท่วมชีวิต จนบางทีก็ไม่อยากไปเจอใคร ไม่อยากให้ใครมองเห็นความแย่ของตัวเอง
ดูไอออน จะเป็นคนไร้ค่า ไม่มีสาระ เพราะความแย่ครอบงำตัวเอง
...ย้อนเวลากลับไปในอดีต ย้อนกลับไปไกล ก่อนที่จะมาข้องเกี่ยวกับใครบางคน ที่ทำให้ชีวิตของน้องไอออน ต้องแย่ๆๆๆๆ และแย่ ไม่ว่าจะเรื่องเล็ก เรื่องใหญ่ ทำอะไรผิดพลาดมา พ่อ แม่ ญาติพี่น้อง อาจจะดุ ว่าให้ ไอออนอาจจะรู้สึกผิด รู้สึกว่า ตัวเองแย่อยู่บ้าง แต่ก็ยังยิ้มได้ สุขได้ สนุกได้ เพราะไม่ว่าจะยังไงก็แล้วแต่...พ่อ แม่ ญาติพี่น้อง จะยังไงก็รัก ห่วงใย น้องไอออนมาตลอด เมื่อหมุนเวลากลับมาในปัจจุบัน ไม่ว่าน้องไอออน จะเป็นยังไง ย่ำแย่ ผิดพลาด เจ็บช้ำเพียงใด แต่พ่อ แม่ ญาติพี่น้องก็ยังรักและห่วงใย น้องไอออนอยู่เสมอ
ไม่ว่าจะยังไง ไอออน ยังมีความสำคัญสำหรับ พ่อ แม่ ญาติพี่น้องอยู่เสมอ
..แต่ คนบางคน ที่ชีวิตต้องไปข้องเกี่ยว แรกๆก็ ดีมากๆ แต่ทำไม กลับเป็นคนทำลายความรู้สึกที่ดีๆด้วยน้ำมือของตัวเอง หยิบเอาความรู้สึกย่ำแย่ใส่มือน้องไอออนมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา จนน้องไอออนเหมือนถูกประทับตราความแย่ไว้ที่กลางหน้าผาก
แล้วไอ้คนที่ชีวิตต้องไปข้องเกี่ยว ก็ใช้ชีวิต ทำตัวของมันไปตามเส้นทางของมัน
คนที่เฝ้ามอง เฝ้าห่วงใย ก็ได้แต่ปลอบใจ บอกให้อดทน เพราะเงื่อนไขของชีวิตไอออน ทำให้คนที่เฝ้ามอง เฝ้าห่วงใย ทำได้แค่บอก เท่านั้น เพราะเหตุผลที่ชีวิตต้องไปข้องเกี่ยวกับคนบางคนนี่แหละ
มีคนที่รู้สึกย่ำแย่ จนตัดสินใจ เดินออกจากทางชีวิตสายเดิม กลับมาหาพ่อ แม่ ญาติ พี่น้อง แม้ชีวิตจะผิดพลาด บอบช้ำมากแค่ไหน แต่น่าแปลก ที่คนที่กลับมาหา ต่างอ้าแขวนรับ ดูแลห่วงใย เอาใจใส่เป็นอย่างดี ไม่ได้สนใจ ใส่ใจกับตราประทับความย่ำแย่ที่ได้รับมา แต่ดูแล เอาใจใส่ กับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า กับปัจจุบัน ที่ทำได้ เป็นไปได้มากกว่า
เมื่อน้องไอออน แบกความเจ็บช้ำมา แบกความย่ำแย่ ความผิดพลาดต่างๆ รู้สึกว่า ตัวเอง เป็นคนที่ไม่มีคุณค่า พี่ใบบอนที่ยืนมองน้องไอออนเดินมาหา กลับยิ้มรับด้วยความดีใจ
.... ไม่ใช่ยิ้มให้กับความเจ็บช้ำ ความผิดพลาดที่ติดตัวของน้องไอออน แต่ยิ้มรับเพราะน้องสาวมาหาให้หายคิดถึงซะที ถึงแม้ชีวิตของไอออน จะเดินบนเส้นทางที่แย่ๆ มาตลอดเส้นทางที่ผ่านมา แต่ดูเหมือนพี่ใบบอน และอีกหลายคนที่ห่วงใย ไม่ได้สนใจเส้นทางที่เดินผ่านมานั้น แต่สนใจที่ตัวน้องไอออนมากกว่า
สนใจที่สีหน้า แววตา ท่าทาง ที่น้องไอออน ค่อยๆเดินใกล้เข้ามาเรื่อยๆ อย่างน้อย ในช่วงเวลานั้น ก็ไม่ใช่ช่วงเวลาที่ย่ำแย่ของน้องไอออนแล้วล่ะ
อย่างน้อย คนที่น้องไอออน เดินเข้ามาหา ก็ไม่ได้ทำอะไรที่ทำให้น้องไอออน รู้สึกแย่ๆ เหมือนกับคนบางคนที่ชีวิตของน้องไอออนต้องไปข้องเกี่ยวอยู่ด้วย ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
อย่างน้อย คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าน้องไอออน ก็รู้สึกดีๆ ไม่ได้มองน้องไอออนด้วยความรู้สึกแบบเดียวกับคนบางคนที่ชีวิตน้องไอออนต้อง ไปข้องเกี่ยว แล้วทำอะไรให้น้องไอออนรู้สึกแย่ๆตลอดหลายปีที่ผ่านมา
จะแบกความเจ็บปวด บาดแผล ความเจ็บช้ำมามากแค่ไหนก็ตาม แต่พี่ใบบอน สนใจที่จะจับมือน้องไอออน พามานั่งกินข้าว พาไปพักผ่อน ทำบุญร่วมกันแบบพี่น้อง ในเวลาน้อยนิด ก่อนที่จะปล่อยมือของน้องไอออน ให้เดินกลับไปบนเส้นทางแย่ๆเหมือนตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา....
แล้วก็เฝ้ามองดูว่า เมื่อไหร่ น้องไอออน จะเดินออกมาจากเส้นทางแย่ๆนั้นเสียที จะเดินออกมาหาพี่ใบบอน หรือจะเดินไปทางไหนก็ได้ แต่ขอให้น้องไอออน เลือกเดินไปบนเส้นทางที่ดีกว่าที่ผ่านมาละกัน....
.....!!
ไม่ว่าจะนึกถึงทีไร มันรู้สึกแย่ไปซะทุกอย่าง ชีวิตมันช่างดูเลวร้าย มีแต่เรื่องแย่ๆ เหลือเกิน เมื่อมองคนอื่นๆ ดูมีความสุขกว่า ไม่ต้องมารับเวรรับกรรมแบบนี้
น้องไอออน ก็คงรู้สึกไม่ต่างไปจากนี้
จากปีนี้ ปีก่อน ปีโน้น หรือหลายปีก่อน มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ยิ่งคิด คงมีคำว่า "แย่" เพิ่มขึ้นเรื่อยๆจนเต็มไปหมด
นี่แค่เวลาไม่นาน ยังพิมพ์คำว่า แย่ เติม ๆ เข้าไป เยอะแยะ ....แล้วเวลาที่ผ่านไป 5-6-7-8 หรือ 9 ปี จะมี "ๆ" มากขนาดไหนหนอ
ชีวิตส่วนตัว ชีวิตที่ต้องข้องเกี่ยวกับคนบางคน คนที่ข้องเกี่ยวทำให้ชีวิตน้องไอออน รู้สึกแย่..ยิ่งนานวัน ยิ่งแย่ มากขึ้น คนบางคนก็ยังทำให้ชีวิตของน้องไอออน แย่ลงไปเรื่อยๆ ทั้งๆที่น้องไอออน พยายามทำชีวิตที่ต้องข้องเกี่ยวกับคนบางคน..คนนั้น ให้ดีขึ้น สุขมากขึ้น แต่คนบางคนที่ว่า ไม่ร่วมมือด้วยเลย ชีวิตเลยต้องแย่ลงไปอีก
จากที่ไอออน พยายามทำชีวิตให้ดี เมื่อรู้สึกแย่ เลยเผลอตัว ทำตัวให้แย่ตามไปด้วย
มีแต่คำว่า แย่ท่วมตัว ท่วมหัว ท่วมชีวิต จนบางทีก็ไม่อยากไปเจอใคร ไม่อยากให้ใครมองเห็นความแย่ของตัวเอง
ดูไอออน จะเป็นคนไร้ค่า ไม่มีสาระ เพราะความแย่ครอบงำตัวเอง
...ย้อนเวลากลับไปในอดีต ย้อนกลับไปไกล ก่อนที่จะมาข้องเกี่ยวกับใครบางคน ที่ทำให้ชีวิตของน้องไอออน ต้องแย่ๆๆๆๆ และแย่ ไม่ว่าจะเรื่องเล็ก เรื่องใหญ่ ทำอะไรผิดพลาดมา พ่อ แม่ ญาติพี่น้อง อาจจะดุ ว่าให้ ไอออนอาจจะรู้สึกผิด รู้สึกว่า ตัวเองแย่อยู่บ้าง แต่ก็ยังยิ้มได้ สุขได้ สนุกได้ เพราะไม่ว่าจะยังไงก็แล้วแต่...พ่อ แม่ ญาติพี่น้อง จะยังไงก็รัก ห่วงใย น้องไอออนมาตลอด เมื่อหมุนเวลากลับมาในปัจจุบัน ไม่ว่าน้องไอออน จะเป็นยังไง ย่ำแย่ ผิดพลาด เจ็บช้ำเพียงใด แต่พ่อ แม่ ญาติพี่น้องก็ยังรักและห่วงใย น้องไอออนอยู่เสมอ
ไม่ว่าจะยังไง ไอออน ยังมีความสำคัญสำหรับ พ่อ แม่ ญาติพี่น้องอยู่เสมอ
..แต่ คนบางคน ที่ชีวิตต้องไปข้องเกี่ยว แรกๆก็ ดีมากๆ แต่ทำไม กลับเป็นคนทำลายความรู้สึกที่ดีๆด้วยน้ำมือของตัวเอง หยิบเอาความรู้สึกย่ำแย่ใส่มือน้องไอออนมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา จนน้องไอออนเหมือนถูกประทับตราความแย่ไว้ที่กลางหน้าผาก
แล้วไอ้คนที่ชีวิตต้องไปข้องเกี่ยว ก็ใช้ชีวิต ทำตัวของมันไปตามเส้นทางของมัน
คนที่เฝ้ามอง เฝ้าห่วงใย ก็ได้แต่ปลอบใจ บอกให้อดทน เพราะเงื่อนไขของชีวิตไอออน ทำให้คนที่เฝ้ามอง เฝ้าห่วงใย ทำได้แค่บอก เท่านั้น เพราะเหตุผลที่ชีวิตต้องไปข้องเกี่ยวกับคนบางคนนี่แหละ
มีคนที่รู้สึกย่ำแย่ จนตัดสินใจ เดินออกจากทางชีวิตสายเดิม กลับมาหาพ่อ แม่ ญาติ พี่น้อง แม้ชีวิตจะผิดพลาด บอบช้ำมากแค่ไหน แต่น่าแปลก ที่คนที่กลับมาหา ต่างอ้าแขวนรับ ดูแลห่วงใย เอาใจใส่เป็นอย่างดี ไม่ได้สนใจ ใส่ใจกับตราประทับความย่ำแย่ที่ได้รับมา แต่ดูแล เอาใจใส่ กับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า กับปัจจุบัน ที่ทำได้ เป็นไปได้มากกว่า
เมื่อน้องไอออน แบกความเจ็บช้ำมา แบกความย่ำแย่ ความผิดพลาดต่างๆ รู้สึกว่า ตัวเอง เป็นคนที่ไม่มีคุณค่า พี่ใบบอนที่ยืนมองน้องไอออนเดินมาหา กลับยิ้มรับด้วยความดีใจ
.... ไม่ใช่ยิ้มให้กับความเจ็บช้ำ ความผิดพลาดที่ติดตัวของน้องไอออน แต่ยิ้มรับเพราะน้องสาวมาหาให้หายคิดถึงซะที ถึงแม้ชีวิตของไอออน จะเดินบนเส้นทางที่แย่ๆ มาตลอดเส้นทางที่ผ่านมา แต่ดูเหมือนพี่ใบบอน และอีกหลายคนที่ห่วงใย ไม่ได้สนใจเส้นทางที่เดินผ่านมานั้น แต่สนใจที่ตัวน้องไอออนมากกว่า
สนใจที่สีหน้า แววตา ท่าทาง ที่น้องไอออน ค่อยๆเดินใกล้เข้ามาเรื่อยๆ อย่างน้อย ในช่วงเวลานั้น ก็ไม่ใช่ช่วงเวลาที่ย่ำแย่ของน้องไอออนแล้วล่ะ
อย่างน้อย คนที่น้องไอออน เดินเข้ามาหา ก็ไม่ได้ทำอะไรที่ทำให้น้องไอออน รู้สึกแย่ๆ เหมือนกับคนบางคนที่ชีวิตของน้องไอออนต้องไปข้องเกี่ยวอยู่ด้วย ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
อย่างน้อย คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าน้องไอออน ก็รู้สึกดีๆ ไม่ได้มองน้องไอออนด้วยความรู้สึกแบบเดียวกับคนบางคนที่ชีวิตน้องไอออนต้อง ไปข้องเกี่ยว แล้วทำอะไรให้น้องไอออนรู้สึกแย่ๆตลอดหลายปีที่ผ่านมา
จะแบกความเจ็บปวด บาดแผล ความเจ็บช้ำมามากแค่ไหนก็ตาม แต่พี่ใบบอน สนใจที่จะจับมือน้องไอออน พามานั่งกินข้าว พาไปพักผ่อน ทำบุญร่วมกันแบบพี่น้อง ในเวลาน้อยนิด ก่อนที่จะปล่อยมือของน้องไอออน ให้เดินกลับไปบนเส้นทางแย่ๆเหมือนตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา....
แล้วก็เฝ้ามองดูว่า เมื่อไหร่ น้องไอออน จะเดินออกมาจากเส้นทางแย่ๆนั้นเสียที จะเดินออกมาหาพี่ใบบอน หรือจะเดินไปทางไหนก็ได้ แต่ขอให้น้องไอออน เลือกเดินไปบนเส้นทางที่ดีกว่าที่ผ่านมาละกัน....
.....!!
วันพฤหัสบดีที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2553
เพลงของไอออน เพลงที่ 4
ในช่วงชีวิตที่ผ่านมา ความบัดซบของชีวืตที่ได้พานพบตลอดหลายปีทั้งที่ไม่ได้ต้องการให้เป็นอย่าง นั้น หลายสิ่งมันยากที่จะลืมเลือน ยากที่จะหนี ยากที่จะถอนตัวออกมา เพราะหลายสิ่งหลายอย่าง มันผูกมัดรัดเกี่ยว ผูกพันทั้งกายและใจจนยากที่จะปล่อยวาง
ชีวิตของไอออน น่าจะมีความสุขมากกว่านี้ ก่อนที่ไอออนจะตัดสินใจ เลือกที่จะมาอยู่ในจุดที่เป็นอยู่ ไอออนก็คงคิด และหวังว่า สิ่งที่ตัดสินใจในวันนั้น น่าจะทำให้ชีวิตของไอออน สุข สมหวังดังความฝันที่คิดไว้ แต่ความจริงมันไม่เป็นอย่างที่คิดเลย สิ่งที่อยู่กับไอออนมาตลอด คือ ความเจ็บช้ำและน้ำตา
วันอังคารที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2553
อ้อมกอดของคนตัวดำ ความผูกพันของน้องไอออนกับพี่ใบบอน
"กล้าให้กอดเหรอ เค้าดำนะ"
ผิวดำคล้ำ สำหรับผู้หญิงในปีนี้ ดูเป็นสิ่งที่ไม่น่าพิศมัยมากนัก มองดูไม่ดี ไม่เหมือนกับผู้หญิงผิวขาว ใส่ชุดไหนก็ดูดีไปหมด แต่งตัวได้หลายแบบหลายแนว เห็นในทีวี ผู้หญิงที่ดูน่ารัก ดูสวย ต่างคนต่างขาว สะดุดตาสะดุดใจกันทั้งนั้น
วันอาทิตย์ที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2553
ธรรมดากับสามัญนอกจอ facebook ของไอออนกับใบบอน - รสชาติกับข้าวหนึ่งมื้อ
ช่องทางสื่อสารออนไลน์ที่สะดวก รวดเร็วอย่าง facebook ไม่มีใครปฏิเสธว่า สิ่งนี้มันเชื่อมโยงคนทั่วโลกได้อย่างไร แม้จะอยู่ไกลแสนไกลเพียงใด แต่ทำให้คนได้ใกล้ชิดกันมากขึ้น หลายคนมักจะแสดงความรู้สึก และทำหลายสิ่งหลายอย่างผ่าน facebook และบอกว่าแค่สื่อสารกันทาง facebook ก็เพียงพอแล้ว
แต่ในความธรรมดากับสามัญ มีหลายสิ่งที่ facebook ทำไม่ได้ และไม่สามารถสัมผัส ไม่สามารถเข้าถึงความรู้สึกได้เหมือนในโลกของความเป็นจริง แม้แต่เรื่องเล็กน้อยอย่างเช่น การกินข้าว ของ น้องไอออนกับพี่ใบบอน ที่เครื่องมือสื่อสารที่ทันสมัย ไม่สามารถเข้าถึงความธรรมดา สามัญที่เข้าถึงส่วนลึกของหัวใจกันได้
วันศุกร์ที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2553
วันเวลาของไอออน กับใบบอน วันเวลาของพี่ชายที่จะได้ดูแลน้องสาว ในห้วงเวลาอันน้อยนิด
ความรัก ความห่วงใย เป็นสิ่งที่แสดงออกได้หลายรูปแบบ
หลายคนกลัวว่า ความรัก ความผูกพัน ความใกล้ชิด จะทำให้เกิดความทุกข์ในอนาคต เมื่อผู้เป็นที่รัก จากไป ทั้งการเสียชีวิต จากไปอย่างไม่มีวันกลับ หรือ เหตุการณ์ความขัดแย้ง ความเข้าใจผิด ที่ทำให้ความรู้สึกที่ดีๆ ต้องจบลง กับเหตุการณ์ที่ไม่อยากให้เกิดขึ้น
ความเป็นจริงของชีวิต มีพบ ก็มีพราก มีสุข ก็มีทุกข์ มี เกิด แก่ เจ็บตาย เป็นวัฏจักรของชีวิต ไม่มีใครหนีกฎความจริงนี้พ้นไปได้ ทุกคนก็รู้หลักสัจธรรมนี้เป็นอย่างดี สิ่งสำคัญที่สุด คือ เราใช้ชีวิตในปัจจุบันให้ดีที่สุดแล้วหรือยัง ใช้ชีวิตอยู่กับสิ่งเหล่านั้น ก่อนที่จะจากพรากกันไปด้วยเหตุผลต่างๆตามวันเวลาที่ล่วงเลยไปแล้วหรือยัง
วันพุธที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2553
ปฏิบัติการเติมความเข้มแข็งในวันที่หัวใจเหนื่อยล้ากับชีวิตผ่าน facebook ของไอออนและใบบอน
บนสายใยของความผูกพัน เส้นใยบางๆจากที่อยู่ห่างไกลกันเกือบ 400 กิโลเมตร ถูกเชื่อมโยงด้วยเครือข่ายสังคมออนไลน์อย่าง facebook ที่หลายคนกำลังหายใจเข้าออก รับเข้ามาใช้ในชีวิตทุกวัน ทุกเวลานาที จนเกือบจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตไปแล้ว
มีเรื่องราวมากมายที่ถูกส่งผ่านการสื่อสารช่องทางนี้ ส่วนมากเป็นเรื่องเบาๆ สนุกสนาน เฮฮา คุยกันคลายเครียด แต่สำหรับหลายคน ใช้ช่องทางนี้ระบายความอัดอั้นตันใจ พูดถึงชีวิตบัดซบ ที่ไม่คิดว่าจะได้พบเจอ คิดว่า ชีวิตที่เลือกแล้ว ดีที่สุด เหมาะสมที่สุดแล้ว แต่เมื่อเวลาผ่านไป กลับพบว่า ไม่เป็นอย่างที่คิด คนที่ไว้วางใจ เลือกมาเป็นคู่ครอง กลับทำตัวในแบบที่ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้ ชีวิตเหมือนดั่งตกนรกทั้งเป็น
วันอังคารที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2553
ความรู้สึก และขอบตาที่เหมือนมีคราบน้ำตา....ที่ถ่ายทอดจากหน้าจอ facebook ของใบบอนกับไอออนในบ่ายวันหนึ่ง
ช่วงบ่ายวันสบายๆ ที่อากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝนในภาคอีสาน ในระหว่างที่ชายคนหนึ่ง นั่งหน้าจอคอมพิวเตอร์ จดจ้องที่หน้าจอ มืออยู่ที่บนคีย์บอร์ด เพื่อนคนหนึ่งเดินเข้ามาใกล้ๆ เอาเอกสารปึกหนึ่งมาวางไว้ข้างๆ บอกว่า เป็นข้อมูลอีกชุดหนึ่งที่จะต้องเร่งมือกรอกให้เสร็จในสัปดาห์นี้ หลังจากเอ่ยปากยอกไป แต่ไม่มีเสียงตอบรับจากอีกฝ่าย เพื่อนคนนั้นจึงสังเกตอาการอยู่ครู่หนึ่ง เห็นสีหน้าแววตาของพรรคพวกดูแปลกๆ ดูคล้ายกับจะร้องไห้ คล้ายอยู่ในอารมณ์หนึ่ง ที่ไม่ได้มีเพื่อนอยู่ข้างๆ
"แหม เล่น facebook จนติดขนาดนี้เลยหรือ คุยกับใครวะ ท่าทางอินจัด"
" คุยกับน้องสาวอยู่"
วันศุกร์ที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2553
เพลงของไอออน + นายใบบอน .เพลงที่..พิเศษ
ที่จริงวันนี้ จะเอาเพลงของไอออน เพลงที่4 มาให้ฟัง แต่ต้องขอคั่นด้วยเพลงพิเศษ เพลงนี้ก่อน
เผื่อว่า ดู MV เพลงนี้แล้ว จะคิดอะไรได้มั่ง ซึ่งใน MV เพลงนี้ จุดสำคัญอยู่ที่รูปถ่ายซึ่งจะเห็นรูปหลายรูป แต่รูปที่สำคัญคือ รูปที่เห็นแว๊บๆ ตอนต้นเพลง และตอนจบของเพลง
เพลงนี้เป็นเพลงอกหักช้ำรัก แต่มีลูกสาว กับพ่อ กำลังเสียใจและมีรูปถ่ายในมือคนละใบ .. ลูกสาวกำลังเสียใจ ร้องไห้กับความรักที่ล่มสลายของตัวเอง... บางที ในตอนที่ ไอออนร้องไห้ อาจจะร้องไห้หนักยิ่งกว่าใน MV นี้
ในขณะที่กำลังเสียใจ ดูเหมือนเรื่องอื่นในชีวิตจะไม่มีความสำคัญเลย จนเกิดเรื่องเกี่ยวกับรูป.. ทั้งรูปของคุณแม่ ที่เสียชีวิตแล้ว (เหมือนไอออน) และรูปในมือ เหมือนกับไอออนคิดว่า ความเจ็บปวด ความทุกข์ตลอด 7-8 ปี มันหนัก ยากจะลืมเลือน ฯลฯ ในขณะที่มีคนที่ห่วงใย พยายามเตือนสติ แต่ไอออน ยังคงอยู่ในโลกของตัวเอง ทุกข์ เสียใจ และแสดงอะไรบางอย่างกับคนที่ห่วงใย เมื่อยังไม่ได้สติอีก คนที่ห่วงใยจึงเตือนสติอย่างแรงอย่างที่เห็นใน MV เมื่อลูก (นางเอก MV) ไม่พอใจมากๆ เลยหยิบรูปขึ้นมา ประชดซะเลย ทำให้ผู้เป็นพ่อ เสียใจกับสิ่งที่พึ่งทำลงไป และเสียใจกับสิ่งที่ลูกสาว แสดงออกมา เมื่อตอนที่อารมณ์เย็นลงทั้งคู่ ก็ร้องไห้ เสียใจ มองดูรูปถ่ายนั้น ด้วยกันทั้งคู่
มีคำที่น่าสนใจในเพลงนี้
1. เหลือหัวใจที่ยับเยิน
2. บาดแผลลึกเกินเยียวยา
3. ตื่นจากฝันเพราะถูกปลุกด้วยน้ำตา
4. คนๆเดียวมันไม่มีสิทธิ์ขนาดนั้น ไม่ทำให้ถึงตาย
5. ความรัก ลวงหลอก ไม่มีค่า ทำลายชีวิตไม่ได้
6. ยิ่งทำเท่าไร ก็ยิ่งปวดร้าว
7. เตือนตัวเองว่า ยังไงต้องอยู่ ชีวิตยังมีพรุ่งนี้เสมอ
ข้อ 1-2 เป็นลักษณะที่ไอออน อยากจะบอกให้ฟังอยู่เสมอ ข้อ 3 ดูเหมือนว่า จะเป็นบางอารมณ์ที่ไอออน จะตื่นจากฝันร้าย แล้วก็กลับสู่ฝันร้ายอีกครั้ง ข้อ 4-5 ไม่รู้ว่า เมื่อไหร่ไอออนจะคิดได้แบบนี้ซะที เพราะ ไอออน ยังทำแบบ ข้อ 6 คือ เวลา ทุกข ์เกิดเรื่องทีไร มักจะคิดถึงมัน ตอกย้ำ ร้องไห้ หรือถ้าเจอคนที่มีชีวิตครอบครัวเหมือนกัน ก็เล่าเรื่องราวของไอออนให้เค้าฟังได้เรื่อยๆ การที่ยิ่งพูดเท่าไหร่ ก็ยิ่งปวดร้าว จมทุกข์ตลอดไปเรื่อยๆ ข้อ 7 บางที ก็เหมือนกับไอออน จะคิดแบบนี้ได้ แต่ชีวิตเหมือนมีเวรกรรม จึงต้องวนเวียนอยู่กับเรื่องเดิมๆ คนเดิมๆ ชีวิตแบบเดิม 8 ปีเข้าไปแล้ว และอาจจะเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ
ใน MV เพลงนี้ เรื่องราวดำเนินไป จนได้บทสรุปของรูปถ่ายใบเก่า
ที่บอกว่า เพลงพิเศษของเรา กับเหตุการณ์ในช่วง 1 เดือนที่ผ่านมา 9 ก.ย. จะครบ 1 เดือนแล้วนะ
เทียบกับใน MV ตอนนี้ชีวิต อารมณ์ของ ไอออนยังอยู่ในช่วงกลางเพลงนี้อยู่
ใน MV พ่อเตือนลูกด้วยความห่วงใย แต่ก็เกิดเป็นเรื่องความขัดแย้งขึ้นมา แต่ช่วงท้ายของเพลง ทุกอย่างคลี่คลายด้วยวิธีการที่ง่ายๆ จริงใจที่แสดงออกมา
ดูแล้ว คิด ทุกเรื่องมีที่มา ถ้าคนเราไม่ห่วงใย จะไม่เตือน ไม่ใส่ใจ ใส่ใจให้เสียเวลา เหมือนลูกสาวกับ พ่อ ใน MV
.. เหมือนไอออน กับพี่ ในชีวิตจริง
คนที่ถูกห่วงใย จะเป็นคนเคลียร์เรื่องขัดแย้งที่เกิดขึ้นเป็นใยบางๆในความรู้สึก เรื่องเกิดจุดไหน ก็แก้ไขตรงนั้น ให้เหมือนเดิม แม้สิ่งของ ความรู้สึก อาจมีตำหนิ มีริ้วรอยบ้าง แต่ด้วยความรัก ความเข้าใจ ความห่วงใย สิ่งเหล่านี้ มันช่วยประสานเชื่อมรอยตำหนินั้นได้ เหมือนอย่างที่เห็นในตอนจบของเพลงนี้
...ยังมีอะไรเป็นร่องรอยตำหนิในความรู้สึกของไอออน
...ที่ทำให้มีใยบางๆ เกิดขึ้น ในขณะที่ ก่อน 1 เดือนที่แล้ว ใยบางๆนี้ ไม่มีเลย
..
....
......
เผื่อว่า ดู MV เพลงนี้แล้ว จะคิดอะไรได้มั่ง ซึ่งใน MV เพลงนี้ จุดสำคัญอยู่ที่รูปถ่ายซึ่งจะเห็นรูปหลายรูป แต่รูปที่สำคัญคือ รูปที่เห็นแว๊บๆ ตอนต้นเพลง และตอนจบของเพลง
เพลงนี้เป็นเพลงอกหักช้ำรัก แต่มีลูกสาว กับพ่อ กำลังเสียใจและมีรูปถ่ายในมือคนละใบ .. ลูกสาวกำลังเสียใจ ร้องไห้กับความรักที่ล่มสลายของตัวเอง... บางที ในตอนที่ ไอออนร้องไห้ อาจจะร้องไห้หนักยิ่งกว่าใน MV นี้
ในขณะที่กำลังเสียใจ ดูเหมือนเรื่องอื่นในชีวิตจะไม่มีความสำคัญเลย จนเกิดเรื่องเกี่ยวกับรูป.. ทั้งรูปของคุณแม่ ที่เสียชีวิตแล้ว (เหมือนไอออน) และรูปในมือ เหมือนกับไอออนคิดว่า ความเจ็บปวด ความทุกข์ตลอด 7-8 ปี มันหนัก ยากจะลืมเลือน ฯลฯ ในขณะที่มีคนที่ห่วงใย พยายามเตือนสติ แต่ไอออน ยังคงอยู่ในโลกของตัวเอง ทุกข์ เสียใจ และแสดงอะไรบางอย่างกับคนที่ห่วงใย เมื่อยังไม่ได้สติอีก คนที่ห่วงใยจึงเตือนสติอย่างแรงอย่างที่เห็นใน MV เมื่อลูก (นางเอก MV) ไม่พอใจมากๆ เลยหยิบรูปขึ้นมา ประชดซะเลย ทำให้ผู้เป็นพ่อ เสียใจกับสิ่งที่พึ่งทำลงไป และเสียใจกับสิ่งที่ลูกสาว แสดงออกมา เมื่อตอนที่อารมณ์เย็นลงทั้งคู่ ก็ร้องไห้ เสียใจ มองดูรูปถ่ายนั้น ด้วยกันทั้งคู่
มีคำที่น่าสนใจในเพลงนี้
1. เหลือหัวใจที่ยับเยิน
2. บาดแผลลึกเกินเยียวยา
3. ตื่นจากฝันเพราะถูกปลุกด้วยน้ำตา
4. คนๆเดียวมันไม่มีสิทธิ์ขนาดนั้น ไม่ทำให้ถึงตาย
5. ความรัก ลวงหลอก ไม่มีค่า ทำลายชีวิตไม่ได้
6. ยิ่งทำเท่าไร ก็ยิ่งปวดร้าว
7. เตือนตัวเองว่า ยังไงต้องอยู่ ชีวิตยังมีพรุ่งนี้เสมอ
ข้อ 1-2 เป็นลักษณะที่ไอออน อยากจะบอกให้ฟังอยู่เสมอ ข้อ 3 ดูเหมือนว่า จะเป็นบางอารมณ์ที่ไอออน จะตื่นจากฝันร้าย แล้วก็กลับสู่ฝันร้ายอีกครั้ง ข้อ 4-5 ไม่รู้ว่า เมื่อไหร่ไอออนจะคิดได้แบบนี้ซะที เพราะ ไอออน ยังทำแบบ ข้อ 6 คือ เวลา ทุกข ์เกิดเรื่องทีไร มักจะคิดถึงมัน ตอกย้ำ ร้องไห้ หรือถ้าเจอคนที่มีชีวิตครอบครัวเหมือนกัน ก็เล่าเรื่องราวของไอออนให้เค้าฟังได้เรื่อยๆ การที่ยิ่งพูดเท่าไหร่ ก็ยิ่งปวดร้าว จมทุกข์ตลอดไปเรื่อยๆ ข้อ 7 บางที ก็เหมือนกับไอออน จะคิดแบบนี้ได้ แต่ชีวิตเหมือนมีเวรกรรม จึงต้องวนเวียนอยู่กับเรื่องเดิมๆ คนเดิมๆ ชีวิตแบบเดิม 8 ปีเข้าไปแล้ว และอาจจะเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ
ใน MV เพลงนี้ เรื่องราวดำเนินไป จนได้บทสรุปของรูปถ่ายใบเก่า
ที่บอกว่า เพลงพิเศษของเรา กับเหตุการณ์ในช่วง 1 เดือนที่ผ่านมา 9 ก.ย. จะครบ 1 เดือนแล้วนะ
เทียบกับใน MV ตอนนี้ชีวิต อารมณ์ของ ไอออนยังอยู่ในช่วงกลางเพลงนี้อยู่
ใน MV พ่อเตือนลูกด้วยความห่วงใย แต่ก็เกิดเป็นเรื่องความขัดแย้งขึ้นมา แต่ช่วงท้ายของเพลง ทุกอย่างคลี่คลายด้วยวิธีการที่ง่ายๆ จริงใจที่แสดงออกมา
ดูแล้ว คิด ทุกเรื่องมีที่มา ถ้าคนเราไม่ห่วงใย จะไม่เตือน ไม่ใส่ใจ ใส่ใจให้เสียเวลา เหมือนลูกสาวกับ พ่อ ใน MV
.. เหมือนไอออน กับพี่ ในชีวิตจริง
คนที่ถูกห่วงใย จะเป็นคนเคลียร์เรื่องขัดแย้งที่เกิดขึ้นเป็นใยบางๆในความรู้สึก เรื่องเกิดจุดไหน ก็แก้ไขตรงนั้น ให้เหมือนเดิม แม้สิ่งของ ความรู้สึก อาจมีตำหนิ มีริ้วรอยบ้าง แต่ด้วยความรัก ความเข้าใจ ความห่วงใย สิ่งเหล่านี้ มันช่วยประสานเชื่อมรอยตำหนินั้นได้ เหมือนอย่างที่เห็นในตอนจบของเพลงนี้
...ยังมีอะไรเป็นร่องรอยตำหนิในความรู้สึกของไอออน
...ที่ทำให้มีใยบางๆ เกิดขึ้น ในขณะที่ ก่อน 1 เดือนที่แล้ว ใยบางๆนี้ ไม่มีเลย
..
....
......
วันอังคารที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2553
เพลงของไอออน เพลงที่ 2
วันนี้วันพฤหัส..7 วันที่ผ่านมา ไอออนคงจะหงุดหงิดไม่พอใจมากๆ คิด และตัดสินใจบางอย่าง จนวันนี้เปลี่ยนชื่อที่ใช้ใน facebook ไปเลย แต่พี่ก็ยังไม่ลืม ที่บอกว่า จะเอาเพลงที่ 2 ที่เลือกให้ไอออน มาฟังตามสัญญา ก็คือ เพลงที่แนบมาให้ฟังในนี้แหละ คือ เพลงที่ฟังแล้ว คิดถึงไอออน
คืนวันที่ 8 สิงหาคม ที่ผ่านมา ที่เราคุยกัน และพี่ถามว่า ไอออนอยู่ตรงไหนของระยอง เพราะอยากรู้ว่าใช่พื้นที่เป้าหมายในการเก็บข้อมูลทำโครงการวิจัยเกี่ยวกับคนงานโรงงานมั้ย ไอออนเคยบอกว่า ร้านของไอออนอยู่แถวโรงงาน ก็น่าจะช่วยได้ แต่ไอออนก็คงมีเหตุผลของไอออน ที่ยังไม่พร้อมที่จะเจอหน้าพี่ หรือยังไม่อยากให้พี่ไปที่ร้าน ที่บ้าน เลยไม่บอกพี่ก็พยายามถามเพราะอยากรู้ จนหงุดหงิด จนบอกว่า งั้นไม่ต้องคุยกันอีก
คงสงสัยสิว่า เรื่องแค่นี้ ทำไมถึงไม่พอใจจนหงุดหงิดถึงขนาดนั้น หายไปไม่คุยด้วยเลย ลักษณะงานที่พี่ทำ เป็นงานเกี่ยวกับการเก็บข้อมูล เหมือนผู้รับเหมาที่เขียนโครงการของบ ถึงจะได้เงินและได้งานมาทำ เรื่องนี้ก็เช่นกัน พี่ก็คิดว่า ไอออนคงช่วยได้ เพราะไอออนเป็นน้องสาวที่พี่รักและห่วงมากๆ เรื่องเล็กแค่นี้คงช่วยได้ น่าจะรู้จักกับลูกค้าของร้านที่เป็นคนทำงานโรงงาน ติดต่อให้เค้าช่วยเอาแบบสอบถามไปให้คนงานกรอก แต่พี่ก็อยากรู้ก่อนว่า ไอออนอยู่ตรงไหน โรงงานแถวนั้น เป็นโรงงานประเภทไหน ไอออนก็ไม่ยอมบอก ก็ไม่รู้จะทำยังไง เพราะข้อมูลที่ต้องการจะเอามาเขียนโครงการ เสนอขอเงินมาทำงาน เมื่อไม่รู้เรื่องอะไร ดูท่าทางคงไม่ช่วย ก็เลยเงียบหายไป คือ ไปหาข้อมูลเอง ช่วง 9-17 ส.ค. ไปตระเวณแถวภาคตะวันออก ไปหาไก่ แมลงสาบด้วย ในที่สุด ก็หาใครช่วยไม่ได้ ไม่มีข้อมูลมาเขียนโครงการตามระยะเวลาที่กำหนด สรุปก็คือ ตกงาน
บางเรื่อง ก็ต้องอาศัยจังหวะเวลา ในช่วงเวลาที่รู้ว่า หมดหวัง สิ้นหวัง ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงต่อไป ช่วงเวลานั้น ในความรู้สึกและอารมณ์ตอนนั้น ถ้าพี่ออนไลน์ คุยกับไอออน อาจจะหลุดความรู้สึกหมดหวังออกมา ระบายอะไรออกมาให้รู้ อาจจะเผลอไปว่าอะไรไอออนเข้าให้ ดังนั้นช่วง 23-31 สค เมื่อเข้ามาใน fb จะไม่ค่อยคุยกับใคร จะเข้าไปเม้นท์ ในเรื่องทั่วๆไปเท่านั้น
เรื่องตกงาน ความจริงก็ไม่ได้เกี่ยวกับไอออน ไม่ใช่ความผิดของไอออน เพราพี่คาดการณ์ผิด ทุกคนก้หวังว่า ทุกอย่างน่าจะเป็นอย่างที่ตั้งความหวังไว้ อย่างพี่ก็คิดไปว่า เรื่องนี้น้องสางของเราคงจะช่วยเหลือได้อย่างสบายๆ แตาก็ลืมไปว่า ไอออนก็มีเรื่องที่ต้องคิด ต้องเครียดเหมือนกัน ...แล้วที่เค้าเรียกว่า เราเป็นพีชายนี่ ที่จริงก็ไม่รู้ว่า ไอออนจะให้ความไว้วางใจ เชื่อใจมากแค่ไหน อย่างน้อยก็น่าจะต่างจากที่เราเรียกเค้าเต็มปากเต็มคำว่า เค้าเป็นน้องสาวแท้ๆของเรา แต่สำหรับเค้า ถ้าเจอคนที่อายุมากกว่าเค้า ก็เรียกว่า เป็นพี่ชายได้ทุกคน
การที่เราคาดการณ์ผิด แล้วต้องเดิมพันสูงกับเรื่องงานที่จะต้องได้ทำต่อไป เมื่อพลาดหวัง ก็เป็นธรรมดาที่คนเราต้องมีอารมณ์เสียใจกันบ้าง ให้เวลาทำใจกันบ้าง แต่สิ่งหนึ่งที่ยึดเป็นหลัก เมื่อเวลาผ่านไป หายอารมณ์ร้อน อารมณ์เย็นลงแล้ว จะคิดอะไรได้ดีขึ้น เรื่องที่คิดว่า ร้ายแรง อาจจะเป็นเรื่องเล็กลงกว่าเดิม ถ้าใจเย็นลง เรื่องเล็กจะไม่กลายเป็นเรื่องใหญ่ เรื่องหนึ่ง จะไม่ทำให้ต้องเสียเพื่อน เสียความรู้สึกที่ดีๆกับหลายคนไป ถ้ารู้จักยับยั้งอารมณ์ในตอนที่ร้อนๆอยู่
ในช่วงเวลาที่ใจเย็นพอ อารมณ์เย็นพอ การบอกเรื่องนี้ให้ไอออนรู้ จะตัดเรื่องอารมณ์ความรู้สึกออกไป ได้บอกสิ่งที่อยากจะบอกจริงๆ ซึ่งจะทำให้ไอออนไม่รู้สึกเป็นทุกข หรืไอออนู้สึกแย่ เสียใจ จากการไม่ยอมรับความจริง แล้วไปโทษคนอื่น เมื่อพี่อารมณ์เย็นลง พี่ก็ยอมรับตามความจริงว่า เราเตรียมตัวไม่ดี คาดการณ์ผิดหลายอย่าง วางแผนไม่ดี ซึ่งไม่ใช่ความผิดของไอออนเลลย ก็แค่พี่ไปคาดหวังว่าไอออนจะช่วยตรงนี้ได้ ถ้าไปคาดหวังว่า คนอื่นจะช่วยเหลือได้ ก็ไม่เกิดอะไรขึ้น ก็คุยกับน้องสาวของตัวเองได้ตามปกติ
...** วันนี้ วันพฤหัสบดีที่ 2 ก.ย.2553 ผ่านมา 7 วันแล้วนะ ที่ไอออนไม่พอใจ แล้วตัดสินใจ คิด คลิกอะไรไปแล้ว ถ้าเป็นความต้องการจริงๆของไอออน ก็ตามใจละกัน แต่สำหรับพี่แล้ว ไอออนก็ยังเป็นน้องสาวแท้ๆของพี่เหมือนเดิมน่ะแหละ
มาถึง เพลงที่ 2 ที่ฟังแล้ว พี่คิดถึงไอออน ความจริง ทำให้ตั้งแต่ต้นเดือน สค.แล้ว แต่ในช่วงที่ต้องเสนอโครงการ ก็ต้องหายไปหาข้อมูลน่ะแหละ จะสังเกตเห็นว่า พี่ไม่ค่อยออนไลน์ตั้งแต่วันที่ 9 สค เป็นต้นมา จากปกติ จะเห็นโผล่มาเรื่อยๆ เพลงนี้ จะมีคำว่า
1. เมื่อถูกตัดสินว่าเลวทราม
2. เวลาเหงา
3. ดื้อรั้น
4. ธารน้ำตาที่เปียก
5. เพียงหัวใจอย่าสับสน
6. ยังมีรักที่คอยรอ
7. ผู้แต้มสีฝัน
คำที่ 1-2-3 ทุกครั้งที่คุยกับไอออน พี่จะคิดถึงไอออนกับ 3 คำนี้เลย เวลาที่บอก แนะนำ แล้วไอออนก็บอกว่า กำลังร้องไห้ ก็นึกถึงคำที่ 4 พี่พยายามเตือนสติ ด่าว่าก็แล้ว เพราะคิดถึงคำในข้อ 5 โลกนี้ยังมีอะไรที่ดีอีกเยอะ แม้ว่า 8 ปีที่ผ่านมา มันยากจะลืมก็จริงอยู่ แต่ไอออนก็ต้องสู้ เพื่อให้หลุดพ้นจากความทุกข์ที่ยึดติดกับตัวไอออนนั้นให้ได้ คำในข้อ 6-7 คือสิ่งที่พยายามจะย้ำเตือนสติไอออนอยู่เสมอ แต่ไอออนก็ยังข้อ 3 คือ ดื้ไอออนั้น ตามเดิม แล้วก็ชอบคิดว่า ตัวเองเป็น ข้อ 1 เพราะข้อ 5 สับสนมากไปรึเปล่า....
เพลงนี้ ไอออนคงไม่เคยฟังมาก่อน ตอนที่พี่ฟัง คิดถึงไอออนนั่งอยู่ในห้อง มีจอคอมตรงหน้า คุยกันผ่านจอ แล้วไอออนก็ร้องไห้ เพลงนี้ก็แว่วมา เสียงกีตาร์และเสียงเคาะเป็นจังหวะ เหมือนที่พระจีน เคาะเวลาทำสมาธิ เหมือนสิ่งที่จะเตือนให้ใจ ไม่วอกแวก ต้องมีสติรู้ตัว ซึ่งเป็นเรื่องยากของคนที่อยู่ในห้วงทุกข์ เพราะธารน้ำตา มันชะล้างไหลบ่าลงมา บังหลายสิ่งหลายอย่าง เพลงก็บรรเลงไป จนมาถึง 4 วรรค สุดท้ายของเพลง คือ สิ่งที่พี่อยากจะบอกไอออนเสมอ ฟังดูละกันว่า 4 วรรค สุดท้าย ว่ายังไง
เพลงที่ 3 ที่จริงก็ทำไว้ให้แล้ว แต่ไม่รู้ว่า ไอออนอยากฟังรึเปล่านะ
คืนวันที่ 8 สิงหาคม ที่ผ่านมา ที่เราคุยกัน และพี่ถามว่า ไอออนอยู่ตรงไหนของระยอง เพราะอยากรู้ว่าใช่พื้นที่เป้าหมายในการเก็บข้อมูลทำโครงการวิจัยเกี่ยวกับคนงานโรงงานมั้ย ไอออนเคยบอกว่า ร้านของไอออนอยู่แถวโรงงาน ก็น่าจะช่วยได้ แต่ไอออนก็คงมีเหตุผลของไอออน ที่ยังไม่พร้อมที่จะเจอหน้าพี่ หรือยังไม่อยากให้พี่ไปที่ร้าน ที่บ้าน เลยไม่บอกพี่ก็พยายามถามเพราะอยากรู้ จนหงุดหงิด จนบอกว่า งั้นไม่ต้องคุยกันอีก
คงสงสัยสิว่า เรื่องแค่นี้ ทำไมถึงไม่พอใจจนหงุดหงิดถึงขนาดนั้น หายไปไม่คุยด้วยเลย ลักษณะงานที่พี่ทำ เป็นงานเกี่ยวกับการเก็บข้อมูล เหมือนผู้รับเหมาที่เขียนโครงการของบ ถึงจะได้เงินและได้งานมาทำ เรื่องนี้ก็เช่นกัน พี่ก็คิดว่า ไอออนคงช่วยได้ เพราะไอออนเป็นน้องสาวที่พี่รักและห่วงมากๆ เรื่องเล็กแค่นี้คงช่วยได้ น่าจะรู้จักกับลูกค้าของร้านที่เป็นคนทำงานโรงงาน ติดต่อให้เค้าช่วยเอาแบบสอบถามไปให้คนงานกรอก แต่พี่ก็อยากรู้ก่อนว่า ไอออนอยู่ตรงไหน โรงงานแถวนั้น เป็นโรงงานประเภทไหน ไอออนก็ไม่ยอมบอก ก็ไม่รู้จะทำยังไง เพราะข้อมูลที่ต้องการจะเอามาเขียนโครงการ เสนอขอเงินมาทำงาน เมื่อไม่รู้เรื่องอะไร ดูท่าทางคงไม่ช่วย ก็เลยเงียบหายไป คือ ไปหาข้อมูลเอง ช่วง 9-17 ส.ค. ไปตระเวณแถวภาคตะวันออก ไปหาไก่ แมลงสาบด้วย ในที่สุด ก็หาใครช่วยไม่ได้ ไม่มีข้อมูลมาเขียนโครงการตามระยะเวลาที่กำหนด สรุปก็คือ ตกงาน
บางเรื่อง ก็ต้องอาศัยจังหวะเวลา ในช่วงเวลาที่รู้ว่า หมดหวัง สิ้นหวัง ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงต่อไป ช่วงเวลานั้น ในความรู้สึกและอารมณ์ตอนนั้น ถ้าพี่ออนไลน์ คุยกับไอออน อาจจะหลุดความรู้สึกหมดหวังออกมา ระบายอะไรออกมาให้รู้ อาจจะเผลอไปว่าอะไรไอออนเข้าให้ ดังนั้นช่วง 23-31 สค เมื่อเข้ามาใน fb จะไม่ค่อยคุยกับใคร จะเข้าไปเม้นท์ ในเรื่องทั่วๆไปเท่านั้น
เรื่องตกงาน ความจริงก็ไม่ได้เกี่ยวกับไอออน ไม่ใช่ความผิดของไอออน เพราพี่คาดการณ์ผิด ทุกคนก้หวังว่า ทุกอย่างน่าจะเป็นอย่างที่ตั้งความหวังไว้ อย่างพี่ก็คิดไปว่า เรื่องนี้น้องสางของเราคงจะช่วยเหลือได้อย่างสบายๆ แตาก็ลืมไปว่า ไอออนก็มีเรื่องที่ต้องคิด ต้องเครียดเหมือนกัน ...แล้วที่เค้าเรียกว่า เราเป็นพีชายนี่ ที่จริงก็ไม่รู้ว่า ไอออนจะให้ความไว้วางใจ เชื่อใจมากแค่ไหน อย่างน้อยก็น่าจะต่างจากที่เราเรียกเค้าเต็มปากเต็มคำว่า เค้าเป็นน้องสาวแท้ๆของเรา แต่สำหรับเค้า ถ้าเจอคนที่อายุมากกว่าเค้า ก็เรียกว่า เป็นพี่ชายได้ทุกคน
การที่เราคาดการณ์ผิด แล้วต้องเดิมพันสูงกับเรื่องงานที่จะต้องได้ทำต่อไป เมื่อพลาดหวัง ก็เป็นธรรมดาที่คนเราต้องมีอารมณ์เสียใจกันบ้าง ให้เวลาทำใจกันบ้าง แต่สิ่งหนึ่งที่ยึดเป็นหลัก เมื่อเวลาผ่านไป หายอารมณ์ร้อน อารมณ์เย็นลงแล้ว จะคิดอะไรได้ดีขึ้น เรื่องที่คิดว่า ร้ายแรง อาจจะเป็นเรื่องเล็กลงกว่าเดิม ถ้าใจเย็นลง เรื่องเล็กจะไม่กลายเป็นเรื่องใหญ่ เรื่องหนึ่ง จะไม่ทำให้ต้องเสียเพื่อน เสียความรู้สึกที่ดีๆกับหลายคนไป ถ้ารู้จักยับยั้งอารมณ์ในตอนที่ร้อนๆอยู่
ในช่วงเวลาที่ใจเย็นพอ อารมณ์เย็นพอ การบอกเรื่องนี้ให้ไอออนรู้ จะตัดเรื่องอารมณ์ความรู้สึกออกไป ได้บอกสิ่งที่อยากจะบอกจริงๆ ซึ่งจะทำให้ไอออนไม่รู้สึกเป็นทุกข หรืไอออนู้สึกแย่ เสียใจ จากการไม่ยอมรับความจริง แล้วไปโทษคนอื่น เมื่อพี่อารมณ์เย็นลง พี่ก็ยอมรับตามความจริงว่า เราเตรียมตัวไม่ดี คาดการณ์ผิดหลายอย่าง วางแผนไม่ดี ซึ่งไม่ใช่ความผิดของไอออนเลลย ก็แค่พี่ไปคาดหวังว่าไอออนจะช่วยตรงนี้ได้ ถ้าไปคาดหวังว่า คนอื่นจะช่วยเหลือได้ ก็ไม่เกิดอะไรขึ้น ก็คุยกับน้องสาวของตัวเองได้ตามปกติ
...** วันนี้ วันพฤหัสบดีที่ 2 ก.ย.2553 ผ่านมา 7 วันแล้วนะ ที่ไอออนไม่พอใจ แล้วตัดสินใจ คิด คลิกอะไรไปแล้ว ถ้าเป็นความต้องการจริงๆของไอออน ก็ตามใจละกัน แต่สำหรับพี่แล้ว ไอออนก็ยังเป็นน้องสาวแท้ๆของพี่เหมือนเดิมน่ะแหละ
มาถึง เพลงที่ 2 ที่ฟังแล้ว พี่คิดถึงไอออน ความจริง ทำให้ตั้งแต่ต้นเดือน สค.แล้ว แต่ในช่วงที่ต้องเสนอโครงการ ก็ต้องหายไปหาข้อมูลน่ะแหละ จะสังเกตเห็นว่า พี่ไม่ค่อยออนไลน์ตั้งแต่วันที่ 9 สค เป็นต้นมา จากปกติ จะเห็นโผล่มาเรื่อยๆ เพลงนี้ จะมีคำว่า
1. เมื่อถูกตัดสินว่าเลวทราม
2. เวลาเหงา
3. ดื้อรั้น
4. ธารน้ำตาที่เปียก
5. เพียงหัวใจอย่าสับสน
6. ยังมีรักที่คอยรอ
7. ผู้แต้มสีฝัน
คำที่ 1-2-3 ทุกครั้งที่คุยกับไอออน พี่จะคิดถึงไอออนกับ 3 คำนี้เลย เวลาที่บอก แนะนำ แล้วไอออนก็บอกว่า กำลังร้องไห้ ก็นึกถึงคำที่ 4 พี่พยายามเตือนสติ ด่าว่าก็แล้ว เพราะคิดถึงคำในข้อ 5 โลกนี้ยังมีอะไรที่ดีอีกเยอะ แม้ว่า 8 ปีที่ผ่านมา มันยากจะลืมก็จริงอยู่ แต่ไอออนก็ต้องสู้ เพื่อให้หลุดพ้นจากความทุกข์ที่ยึดติดกับตัวไอออนนั้นให้ได้ คำในข้อ 6-7 คือสิ่งที่พยายามจะย้ำเตือนสติไอออนอยู่เสมอ แต่ไอออนก็ยังข้อ 3 คือ ดื้ไอออนั้น ตามเดิม แล้วก็ชอบคิดว่า ตัวเองเป็น ข้อ 1 เพราะข้อ 5 สับสนมากไปรึเปล่า....
เพลงนี้ ไอออนคงไม่เคยฟังมาก่อน ตอนที่พี่ฟัง คิดถึงไอออนนั่งอยู่ในห้อง มีจอคอมตรงหน้า คุยกันผ่านจอ แล้วไอออนก็ร้องไห้ เพลงนี้ก็แว่วมา เสียงกีตาร์และเสียงเคาะเป็นจังหวะ เหมือนที่พระจีน เคาะเวลาทำสมาธิ เหมือนสิ่งที่จะเตือนให้ใจ ไม่วอกแวก ต้องมีสติรู้ตัว ซึ่งเป็นเรื่องยากของคนที่อยู่ในห้วงทุกข์ เพราะธารน้ำตา มันชะล้างไหลบ่าลงมา บังหลายสิ่งหลายอย่าง เพลงก็บรรเลงไป จนมาถึง 4 วรรค สุดท้ายของเพลง คือ สิ่งที่พี่อยากจะบอกไอออนเสมอ ฟังดูละกันว่า 4 วรรค สุดท้าย ว่ายังไง
เพลงที่ 3 ที่จริงก็ทำไว้ให้แล้ว แต่ไม่รู้ว่า ไอออนอยากฟังรึเปล่านะ
วันพุธที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2553
สมัครสมาชิก:
ความคิดเห็น (Atom)