Pichest metarugcheep
From the Department of neuroradiology. Prasat neurological institute, bangkok, Thailand.
Background and purpose : DWI and MRS have been used for the differentiation and grading of brain tumors for more than 10 years. We attempted to study the diagnostic efficacy of these two techniques inn MR imaging as correlated to the histopathology.
Methods : Seventy patients with mass like lesions diagnosed by conventional MRI and pathologically or clinically proved (11 low grade astrocytomas and 10 high grade astrocytomas. 7 metastases, 3 lymphomas, 2 germinomas, 1 medulloblastoma and 1 neuroblastoma, as well as 17 meningiomas, 5 schwannomas and 13 non tumors) and 20 normal controls were prospectively evaluated with conventional MRI (Press TR1500 and TE135) and DWI (b=0.500 and 1000 s/ mm2)
Results: Seventy patients were screwed to the inclusion criteria comprising of 40 men and 30 woman, age ranging from 15 to 75 yrs (mean age 45 years). Fifty seven patients (81%) were tumors and thirteen patients (19%) non-tumors. Base on the histopathologic classification, 24/57 (42%) were malignant ( 10 high grade astrocytomas, 7 metastases, 3 lymphomas, 1 medulloblastoma, 1 neuroblastoma and 2 germinomas) and 33/57 (58%) were benign (11 low grade astrocytomas, 17 menigiomas, 5 schwannomas). The 13 non-tumors were cerebral infarct 6, cysticercosis 3, abscess 2 and multiple sclerosis 2. The MRS showed benefit in differentiating tumor from non-tumor, malignant from benign and extraaxial from intraaxial tumor. The most significant parameter were the Cho/Cr value with cut point at 1.3 and the presence of lactate or lipid. Cho/Cr more than 1.3 favored tumor and less than 1.3 favored non-tumor. Malignant tumor showed more-frequent lactate and lipid. The character of Choline mono peak was found only in extraaxial tumor with helped to differentiate from intraaxial tumor. The Alanin was present only in meningioma. The ADC values were not useful in the differ entiating tumor from non-tumors, malignant from benign, or in grading of the tumor, However restricted diffusion with low ADC value was noted in both of the brain abscesses.
Conclusion : MRS showed diagnosis efficacy in differentiating tumor from non-tumor (p<0.5), benign from malignant tumors (P<0.5) and intraaxial tumors. Cho/Cr more than 1.3 was the key value for the differentiation of tumors from non-tumor. The increased frequency in lactate or lipid might be used for differentiation of malignant from benign tumor. The Choline mono peak was the characteristic of extraaxial tumor. The presence of the alanin was the feature of menunioma , ADC values were not effective for grading tumor or differentiating malignant from benign tumor, and tumor from non-tumor, but restricted diffusion (low ADC value) was noticed in brain abscess.
จาก บทคัดย่อผลงานทางวิชาการ
การประชุมวิชาการกระทรวงสาธารณสุขครั้งที่ 13 ประจำปี 2548
วันพุธที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2549
The Geographic Information System Application to Developing a Model of Distribution of Public Health Service Places : A Case Study in Changwat Kalasin
AUTHOR Mr.Asa Asachai
ADVISORS Asst. Prof. Dr. Somjit Arch-Int and Surasak Tiabrith
DEGREE M.P.H. MAJOR Health Informatic Management
UNIVERSITY Mahasarakham University DATE 2006
ABSTRACT
The medical and public health service system in Changwat Kalasin area has not yet systemized the health care service that can cover all the people in the area. The public health resource allotment planning in the past held the criteria based on the population. The public health information did not demonstrate clear spatial relationships. As a result, the resources allotments were inefficient. Thus this study implemented different factors in developing a model of distributing health care service centers by applying the geographic information system to analyzing convenience indices of accessing towns. Then the relationships with the numbers of health care service centers were calculated. The model of distributing health care service centers was developed by analyzing population density, public health resource distribution ratios, health assurance rates, and rates of passing the minimum health requirements. Data involving all the 135 Tambons were transformed into standard Z-scores and standard T-scores respectively. The obtained values were analyzed by means of a stepwise regression equation analysis. The obtained analysis results were then calculated for appropriateness of the numbers of health care service centers in Kalasin area.
The findings reveled that each. Each of the convenience indices of town access was in accordance with one another. If any index was high, all the other indices would be also high. The convenince indices of town access and the numbers of health care service centers showed low relationships (p>0.05). A predictive equation of the trend of distributing health care service centers was as below.
The number of health care service centers = 45.873 + 0.213 (rate of health assurance)
The rate of health assurance was an appropriate independent variable which would provide a predictig value of the variable Y close to an actual value. Also, from prediction, it was found that there were 97 Tambons in Changwat Kalasin in which additional health care service centers should be established. In planning for allotting public health resources, the geographic information system together with data in other aspects should be considered implementing in spatial resource allotment to originate more efficiency.
In conclusion, for development of the model of distributing health care service centers in Changwat Kalasin, the data concerned in each period of time should be examined in order to use such data for adjusting the policy and direction of developing the health care service centers to cover all the area and to respond to the people’s actual needs.
A Study of Environmental Factors and Hemorrhagic Fever Occurrcnce in Changwat Kalasin by Applying Geographic Information System
ชื่อผู้นิพนธ์ นายอดุลย์ กล้าขยัน
ABSTRACT
Hemorrhagic fever is regarded as an important public health problem of Thailand. The number of hemorrhagic fever patients increases year. Changwat Kalasin in 2001 had a rate of 115.03 patients per population of 100,000 people and in 2002 had a rate of 222.80 patients per population of 100,000. Although the medical personnel and public health agencies have helped one another prevent and control hemorrhagic fever, it has not been so successful as it should be because at present there are various factors leading to the widespread of hemorrhagic fever.
The purposes of this study were to examine the influences of environmental factors and hemorrhagic fever occurrences, and to construct an area model at risk of hemorrhagic fever occurrences of Changwat Kalasin. This study applied the geographic information system using secondary data comprising patient data. The data involved ages, seasons of sickness, and kinds of disease; collected from a total of 34, 36 patients during 2001-2005. There patients were divided into 1,903 dengue fever patients, 2,603 dengue hemorrhagic fever patients, and 130 dengue shock syndrome patients. The study also used data concerning 9 risk factors of hemorrhagic fever occurrence. A questionnaire was used for collecting data. The descriptive statistics used were percentage, mean, and standard deviation. The analytical statistic used for analysis of the data was multinomial logistic regression analysis.
The results of the study revealed the following. The environmental factors related to hemorrrhagic fever occurrences at the level of significance (p<> occurrences at 1.7-2.0 times ; the rainfalls 232.0-300.5 millimeters had results of in disease occurrences at 1.6 times ; the number of water sources of less than 89 sources could result in disease occurrences at 1.6 times ; and the age group of less than 12 years had 0.7 times of disease occurrences respectively . The power of hemorrhagic fever occurrence prediction was at 60.7 percent. And when the environmental factors were used to construct the area model at risk of disease occurrences by applying the geographic information system from all the 135 tambon, it was found that one tambon at a high level of risk of disease occurrence was Tambon Lao Oi, 112 tambon were at a medium level of risk of disease occurrence, and 22 tambon were at a low level of risk of disease occurrence.
In conclusion, most of the people living in Changwat Kalasin had opportunities at risk of becoming sick from hemorrhagic fever because the area model of risk of disease occurrences by applying the geographic information system provided each tambon of Changwat Kalasin mostly in the area at risk of hemorrhagic fever occurrences at a medium level. Therefore, it is extremely necessary for the people to protect themselves in every way from mosquito-bites. They would have no opportunity to get virus which causes hemorrhagic fever in the future.
Keywords : Geographic information system, Hemorrhagic fever
An Application of the Geographical Information System to Analyzing of Risk of Hemorrhagic Fever Occurrence in Changwat Nong Bua Lam Phu
AUTHOR Mrs. Julaporn Chaiyarat
ADVISORS Assoc.Prof.Wirat Pongsiri and Asst.Prof. Jirattha Phubunop
DEGREE M.P.H. MAJOR Management of Public Health Information
UNIVERSITY Mahasarakham University DATE 2005
ABSTRACT
The purposes of this study were to investigate factors at risk of hemorrhagic fever occurrence in changwat Nong Bua Lam Phu, and to construct an area model for analyzing levels of risk of hemorrhagic fever occurrence in Changwat Nong Bua Lam Phu by applying the geographical information system which used thesecondary source data consistiong of information involving a total of 1, 145 hemorrhagic fever patients in Chngwat Nong Bua Lam Phu. These patients were divided into 476 dengue fever patients, 549 hemorrhagic fever patients, and 120 shock hemorrhagic fever patients who were all sick during 1999-2003. Also, data involving factors of risk of hemorrhagic fever occurrence were included. The instrument used collecting data was a questionnaire already evaluated by experts. The data were analyzed by the uses of percentage, mean, standard deviation the multiple logistic regression analysis. Then area information was presented by using the package program by mens of overlapping information.
The study results were as follows :
There were totally 7 factors of risk of hemorrhagic fever occurrence in Changwat Nong Bua Lam Phu in this study. The factors of risk of hemorrhagic fever occurrence were ; density of population (p-value = 0.014), density of households (p-value = 0.001), andpatients’age group (p-value = 0.000). All these 3 factors had predicting powers of hemorrhagic fever occurrence at 7.1 percent (Nagelkerke R2 = 0.071). Then the factors of risk of hemorrhagic fever occurreence in Changwat Nong Bua Lam Phu were constructed into an area model for analyzing levels of risk of hemorrhagic fever occurrence by applying geographical information from a total of 59 tambon in Changwat Nong Bua Lam Phu. It was found that 30 tambon were at risk of hemorrhagic fever occurrence at a high level, and 29 tambon at risk of hemorrhagic fever occureenece at a mdium level.
In conclusion Changwat Nong Bua Lam phu People who lived in the areas with medium density of population, low to medium density of households, And age group of 6-12 years had a chance to be at risk of having hemorrhagic fever. Therefore, everyone had a chance to be at risk of having hemorrhagic fever because in the area model for analyzing the levels of risk of hemorrhagic fever occurrence by applying the geographical information system, and each tambon in Changwat Nong Bua Lam Phu was regarded as located in the area at risk of hemorrhagic fever occurrence at medium to high levels. It was greatly necessary for these people to prevent themslves in every way from not allowing mosquitoes to bite them. This would not provide a chance to receive a virus which could cause them to become sick of hemorrhagic fever in the future.
วันอังคารที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2549
กล้วยต้านโรค
AbcNEWS - ชาร์ลส์ อาร์นทเซ็น ต้องการช่วยชีวิตเด็กหลายล้านคนที่ถูกคุกคามโดยโรคติดต่อร้ายแรง ด้วยการรับประทานกล้วย
"เรา รู้ว่าปัญหาคืออะไร ทุก ๆ ปีมีเด็ก 15 ล้านคน ในประเทศโลกที่สามเสียชีวิตจากโรคติดต่อ ซึ่งสามารถป้องกันได้ และเราก็รู้ว่าจะแก้ปัญหาได้อย่างไร วิธีแก้คือต้องฉีดวัคซีนที่สู้โรคได้"
แม้ว่าจะมีความคืบหน้าในการฉีดวัคซีนเด็ก แต่สำหรับในประเทศยากจนแล้วมีน้อยมาก เพราะวัคซีนส่วนใหญ่ต้องรับจากการฉีดซึ่งมีราคาแพง ทำให้มีทารกประมาณ 20% ในโลกที่มีโอกาสติดเชื้อโรคร้าย นอกจากนี้วัคซีนยังต้องแช่เย็นไปจนถึงจุดที่จะใช้ ปัญหาอีกข้อคือการฉีดวัคซีนต้องมีทักษะ เพราะต้องใช้เข็มฉีดยาซึ่งค่อนข้างอันตราย เข็มที่สกปรกอาจจะทำให้เชื้อโรคแพร่ไปมากกว่าที่จะจำกัดการขยายตัว
อาร์นทเซ็น คิดว่าพืชบางอย่างสามารถปรับปรุงดานพันธุกรรมเพื่อผลิตโปรตีนที่สามารถ สร้างระบบภูมิคุ้มกันแบบก้าวกระโดด เขาเริ่มจากการทดลองด้วยยาสูบ จากนั้นก็มันฝรั่งและมะเขือเทศจนกระทั่งมั่นใจในสมมุติฐาน แต่ก็คงไม่มีใครอยากทานมันฝรั่งดิบทั้งกระสอบเพื่อที่จะได้มีภูมิคุ้มกัน อาร์นทเซ็น เห็นว่ากล้วยเป็นผลไม้ที่เหมาะที่สุด เพราะรับประทานกันทั่วไปในประเทศยากจนอยู่แล้ว เขามองไปไกลถึงวันที่เด็ก ๆ จะได้ทานคุกกี้โอรีโอ ฉบับยา ที่จะมีไส้ตรงกลางเป็นกล้วยแทนครีมสีขาว
แต่ กว่าจะไปถึงขั้นนั้นได้ก็ยังต้องมีการพัฒนาอีกมาก อาร์นทเซ็นบอกว่าวัคซีนต้องได้รับการอนุมัติจากสหรัฐฯเสียก่อน เพื่อหลีกเลี่ยงข้อกล่าวหาที่ว่าจะใช้เด็กในประเทศยากจนเป็นหนูทดลอง นอกจากนี้ยังต้องทำให้แน่ใจว่าพืชจะให้วัคซีนในปริมาณที่เหมาะสม คงที่ และถูกต้อง นั่นหมายความว่าพืชที่จะใช้ผลิตวัคซีนต้องถูกแยกออกจากพืชอื่น ๆ และออกจากห่วงโซ่อาหาร ซึ่งก็อาจทำได้โดยการทำให้มันขยายพันธุ์ไม่ได้ ซึ่งก็อาจทำให้มันรสชาติไม่อร่อยเท่าพืชปรกติ
"เรา รู้ว่าปัญหาคืออะไร ทุก ๆ ปีมีเด็ก 15 ล้านคน ในประเทศโลกที่สามเสียชีวิตจากโรคติดต่อ ซึ่งสามารถป้องกันได้ และเราก็รู้ว่าจะแก้ปัญหาได้อย่างไร วิธีแก้คือต้องฉีดวัคซีนที่สู้โรคได้"
แม้ว่าจะมีความคืบหน้าในการฉีดวัคซีนเด็ก แต่สำหรับในประเทศยากจนแล้วมีน้อยมาก เพราะวัคซีนส่วนใหญ่ต้องรับจากการฉีดซึ่งมีราคาแพง ทำให้มีทารกประมาณ 20% ในโลกที่มีโอกาสติดเชื้อโรคร้าย นอกจากนี้วัคซีนยังต้องแช่เย็นไปจนถึงจุดที่จะใช้ ปัญหาอีกข้อคือการฉีดวัคซีนต้องมีทักษะ เพราะต้องใช้เข็มฉีดยาซึ่งค่อนข้างอันตราย เข็มที่สกปรกอาจจะทำให้เชื้อโรคแพร่ไปมากกว่าที่จะจำกัดการขยายตัว
อาร์นทเซ็น คิดว่าพืชบางอย่างสามารถปรับปรุงดานพันธุกรรมเพื่อผลิตโปรตีนที่สามารถ สร้างระบบภูมิคุ้มกันแบบก้าวกระโดด เขาเริ่มจากการทดลองด้วยยาสูบ จากนั้นก็มันฝรั่งและมะเขือเทศจนกระทั่งมั่นใจในสมมุติฐาน แต่ก็คงไม่มีใครอยากทานมันฝรั่งดิบทั้งกระสอบเพื่อที่จะได้มีภูมิคุ้มกัน อาร์นทเซ็น เห็นว่ากล้วยเป็นผลไม้ที่เหมาะที่สุด เพราะรับประทานกันทั่วไปในประเทศยากจนอยู่แล้ว เขามองไปไกลถึงวันที่เด็ก ๆ จะได้ทานคุกกี้โอรีโอ ฉบับยา ที่จะมีไส้ตรงกลางเป็นกล้วยแทนครีมสีขาว
แต่ กว่าจะไปถึงขั้นนั้นได้ก็ยังต้องมีการพัฒนาอีกมาก อาร์นทเซ็นบอกว่าวัคซีนต้องได้รับการอนุมัติจากสหรัฐฯเสียก่อน เพื่อหลีกเลี่ยงข้อกล่าวหาที่ว่าจะใช้เด็กในประเทศยากจนเป็นหนูทดลอง นอกจากนี้ยังต้องทำให้แน่ใจว่าพืชจะให้วัคซีนในปริมาณที่เหมาะสม คงที่ และถูกต้อง นั่นหมายความว่าพืชที่จะใช้ผลิตวัคซีนต้องถูกแยกออกจากพืชอื่น ๆ และออกจากห่วงโซ่อาหาร ซึ่งก็อาจทำได้โดยการทำให้มันขยายพันธุ์ไม่ได้ ซึ่งก็อาจทำให้มันรสชาติไม่อร่อยเท่าพืชปรกติ
วันอาทิตย์ที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2548
อาเศียรวาท พระมหาราชภูมิพล
ขอถวายบังคมยุคลบาท
มหาราชจำรัสนิรัตติ์ศัย
พระผู้เป็นโพทองของชาวไทย
ศูนย์รวมใจจงรักแลภักดี พระทัยดุจบิดรอาทรบุตร
มิยั้งหยุดทรงบุกไปทุกที่
แดนกันดารป่าดงภูพงพี
ด้มีระย่อท้อพระทัย
สุดเลือกสรรปรากฏได้หมดสิ้น
ประจักษ์ใจไพร่ฟ้าข้าแผ่นดิน
เทอดภูมินทร์เหนือเศียรจำเนียรมา
ดลพิพัฒน์เรืองรองผุดผ่องใส
นีรทุกข์นีรโศกและโรคภัย
อันตรายใดใดมิได้พาน
วรกายสง่าราศีใส
แม้นทรงพระประสงค์จำนงใด
สฤษฎ์สมพระทัยโสตถิเทอญฯ สวัสดิ์ ศิริคุปต์
มหาราชจำรัสนิรัตติ์ศัย
พระผู้เป็นโพทองของชาวไทย
ศูนย์รวมใจจงรักแลภักดี พระทัยดุจบิดรอาทรบุตร
มิยั้งหยุดทรงบุกไปทุกที่
แดนกันดารป่าดงภูพงพี
ด้มีระย่อท้อพระทัย
ฝ่าดงเหลือบริ้นนยุงและฝูงทากการุณพระมากล้ำสุดรำพัน
ทางลำบากลำบนพระทนไหว
ทรงจุนค้ำบำบัดขจัดภัย
และแก้ไขความแล้งแหล่งทำกิน
สุดเลือกสรรปรากฏได้หมดสิ้น
ประจักษ์ใจไพร่ฟ้าข้าแผ่นดิน
เทอดภูมินทร์เหนือเศียรจำเนียรมา
ในวาระประเสริฐยิ่งมิ่งมงคลสรวมเดชะบารมีแห่งตรีรัตน์
เฉลิมชนม์ครบวันพระชันษา
ปวงข้าเจ้าเผ่าไทยใจปรีดา
น้อมวันทาถวายพระพรชัย
ดลพิพัฒน์เรืองรองผุดผ่องใส
นีรทุกข์นีรโศกและโรคภัย
อันตรายใดใดมิได้พาน
เจริญพระชนม์พรรษากว่าร้อยปีทรงพลังพรั่งอยู่มิรู้หาย
บารมียิ่งใหญ่แผ่ไพศาล
ธำรงเศวตรฉัตรชัชวาล
ยั่งยืนนานเคียงอยู่คู่ชาติไทย
วรกายสง่าราศีใส
แม้นทรงพระประสงค์จำนงใด
สฤษฎ์สมพระทัยโสตถิเทอญฯ สวัสดิ์ ศิริคุปต์
วันเสาร์ที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2548
กลยุทธ์สู่ผลิตภาพ องค์กรแห่งวันพรุ่งนี้
"สิ่งสำคัญที่สุดอยู่ที่ทรัพยากรมนุษย์ มนุษย์จะเป็นศักยภาพที่สำคัญของ
องค์กรที่จะทำให้องค์กรนั้นประสบความสำเร็จทางธุรกิจมาก ที่สุด
ในการลงทุนผู้บริหารกิจการจึงควรระลึกอยู่เสมอว่า การลงทุนในทรัพยากร
มนุษย์เป็นเรื่องสำคัญที่สุด"
นี่คือคำกล่าวของ ท่านอดีตนายกรัฐมนตรี อานันท์ ปันยารชุน ที่ให้ข้อ
คิดเกี่ยวกับ "การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์" ในการสัมมนาเรื่อง "Redefining Business in A
sia Pacific" เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 2543 นี้เอง
ท่าน ได้กล่าวเสริมว่า "การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ความสำคัญอยู่ที่การศึกษา ซึ่งต้องไม่จำกัดอยู่ที่การศึกษาในโรงเรียนเพียงเท่านั้น ทั้งนี้เพราะความรู้ต่างๆ ที่สมควรได้รับจะมาจากรอบตัว ในขณะที่ความรู้ที่ได้จากในโรงเรียน
จะเปลี่ยนจะล้าสมัยไปทุก 5 ปี การผลิตบุคลากรนับจากนี้ต่อไปจึงต้องให้
ความสำคัญกับการสร้างนักคิดให้เกิดขึ้นอย่างมาก"
นอก จากนี้ท่านยังแนะว่า "การศึกษายังเป็นสิ่งจำเป็นของผู้นำธุรกิจ ผู้บริหารองค์กร ผู้นำธุรกิจจะต้องนำความรู้ที่ได้มาปรับปรุงธุรกิจที่ทำอยู่ทั้ง
ยังต้องสร้างคนใหม่ที่เข้ามาให้มีความสามารถทัดเทียมพนักงานที่มีศักยภาพ
ของบริษัท หรือเมื่อเขาต้องการกลับไปสู่บ้านเกิด ก็ต้องให้เขานำความรู้ความ
สามารถนั้นติดตัวไปบริหารกิจการที่บ้านเกิดเขาได้"
จึงสรุปได้ว่า ความสำเร็จหรือความล้มเหลวขององค์กรใดๆ จะอยู่ที่
"ความสามารถในการบริหารทรัพยากรมนุษย์" และ "ความสามารถในการเรียน
รู้ของพนักงาน" เป็นสำคัญ
ดังนั้น ที่ว่ากันว่า องค์กรที่มีศักยภาพในการแข่งขันและอยู่รอดอย่าง ยั่งยืนได้
มักจะมีลักษณะของ "องค์กรแห่งการเรียนรู้" (Learning Organization) จึงเป็นเรื่องที่ไม่ห่างไกลความจริง
เรื่องนี้มีนักเขียนและนักวิชาการชื่อ ปีเตอร์ เซนกี (Peter Senge) ได้ ให้ความหมายของ
"องค์กรแห่งการเรียนรู้" ไว้ว่า
"องค์กรหรือกลุ่มคนที่สามารถเพิ่มพูนและขยายได้ทั้งขีดความสามารถในการเรียนรู้ร่วมกันและความ
สามารถในการทำงานร่วมกันได้อย่างต่อเนื่อง"
พูดง่ายๆ ว่า "องค์กรแห่งการเรียนรู้" จะเป็นองค์กรที่มีพนักงานซึ่งมี
ความสามารถในการสร้างผลงานที่ดีขึ้นเรื่อยๆ (Group of people that can create better results)
ปัญหาของเราจึงอยู่ที่ว่า จะทำอย่างไรที่จะกระตุ้นให้พนักงานในองค์กร
ของเรามีความเป็น "นักคิด" และ "นักเรียนรู้" เพิ่มมากยิ่งๆ ขึ้นไป เพื่อจะได้
สร้างผลงานที่ดีขึ้นๆ ตลอดเวลา (สำหรับการต่อสู้แข่งขันที่ดุเดือดเลือด พล่านเช่นทุกวันนี้)
แต่ความเป็นจริงในทางปฏิบัติแล้ว หลายๆ องค์กรกลับกลายเป็นองค์
กรที่ "ฆ่า" หรือทำลายนักคิดนักเรียนรู้ไปอย่างไม่รู้ตัว แทนที่จะส่งเสริมให้เพิ่ม จำนวนมากขึ้น
องค์กรจำนวนไม่น้อยที่สร้าง "พวกที่ไม่มีเวลาคิด" เพราะพนักงานต่างคน
ต่างมีภารกิจมากมายที่ต้องทำต้องสะสางให้เสร็จตามกำหนด จนไม่เหลือ
เวลาที่จะคิดอ่านหรือวางแผนงานล่วงหน้าเลย
หลายองค์กรที่พนักงานมีงานไม่มากนัก (คือพอมีเวลาว่างบ้าง) แต่ก็คิด
กันว่า "ธุระไม่ใช่" หรือ "เรื่องคิดไม่เกี่ยวกับงานเลย" เพราะไม่ถูกสั่งให้คิดหรือ
ไม่รู้จะคิดไปเพื่ออะไร หรือคิดเพื่อใคร คิดไปแล้วจะได้อะไรขึ้นมาบ้าง เป็นต้น
บางแห่งมีพนักงานที่ขยันคิดขยันเสนอแนะไม่น้อย แต่ก็ท้อแท้เพราะ
"เสนอไปแล้วไม่มีใครฟัง"
ที่หนักกว่านั้นคือ การระบาดของ "โรคขี้เกียจคิด" ในองค์กร เพราะความ
ขี้เกียจของแต่ละคนจริงๆ
เรื่องของการสร้างนักคิดนักเรียนรู้ให้เกิดขึ้นในองค์กร
จึงเป็นเรื่องที่พูด กันได้ง่าย แต่ทำให้เกิดขึ้นยากจริงๆ
อย่าว่าแต่การส่งเสริมให้เกิดการเรียนรู้ร่วมกันในหมู่พนักงาน หรือ "การ
ทำงานเป็นทีม" เลย เอาแค่เพียงแต่ว่า "ใครรู้อะไรแล้วรู้จักถ่ายทอดให้คนอื่น
ได้รู้บ้างเพื่อประโยชน์แก่องค์กรเป็นส่วนรวม" ก็ไม่ใช่เรื่องที่จะทำกันได้ง่ายๆ แล้ว
เรื่อง นี้จึงขึ้นอยู่กับ "วัฒนธรรมองค์กร" ของแต่ละแห่ง ซึ่งควรจะต้องมีส่วนสร้างเสริมบรรยากาศหรือสภาพแวดล้อมที่เอื้ออำนวยหรือ เกื้อหนุนให้
พนักงานรักการเรียนรู้และขยันเสนอแนะกันมากๆ
วัฒนธรรม องค์กรที่สำคัญประการหนึ่งก็คือ ความเป็นประชาธิปไตย ซึ่ง หมายถึง การมีผู้นำที่มุ่งมั่นและมีจิตวิญญาณของนักเรียนรู้ มีความเป็นประชาธิปไตย ที่สามา
รถสร้างบรรยากาศแห่งความเปิดเผยไว้วางใจ สนับสนุนให้ เกิดการมีส่วนร่วมทำงานเป็นทีม รู้จักรับฟังปัญหาของผู้ใต้บังคับบัญชา เป็นต้น
ความเป็นเผด็จการ จึงเป็นศัตรูตัวร้ายของ"องค์กรแห่งการเรียนรู้"
เพราะที่ไหนมีแต่ "คำสั่ง" ที่นั้นคนก็ไม่ต้องคิด (คิดไม่เป็น)
และที่สำคัญยิ่งก็คือ องค์กรจะต้องกำหนด "วิสัยทัศน์ร่วม" (Shared Vision) ที่เกิดจากการระดมความคิดของผู้บริหารและพนักงานในองค์กร
เพื่อยึดเป็น "ศูนย์รวม" หรือกรอบของการประพฤติปฏิบัติสู่อนาคตที่รุ่งโรจน์ด้วย
การทำงานเป็นทีม จึงเป็นอีกองค์ประกอบหนึ่งที่สำคัญยิ่งของ
"องค์กร แห่งการเรียนรู้"
ทีมงานจะมีบทบาทอย่างมากในการส่งเสร ิมให้พนักงานแต่ละคนในทีม
ได้เรียนรู้และเพิ่มพูนประสบการณ์ เพราะทีมงานที่ดีควรจะประกอบด้วย
พนักงานที่มีความรู้ความสามารถแตกต่างกัน โดยแต่ละคนจะใช้จุดแข็งของตนเอง
เสริมจุดอ่อนของคนอื่น เพื่อทำงานร่วมกันให้บรรลุเป้าหมายอย่างมีประสิทธิ
ภาพและประสิทธิผล (ซึ่งแต่ละคนหากแยกกันทำแล้วจะทำไม่ได้ ผลงานรวม
เป็นทีม) ความรู้ความสามารถของแต่ละคนในทีม จึงมีส่วนสำคัญยิ่ง
เพราะทีม งานที่มีประสิทธิภาพ จะเกิดความรู้ความสามารถของลูกทีม และการทำงาน
ร่วมกันได้อย่างกลมกลืนมีประสิทธิภาพ
เราจึงต้องส่งเสริมให้แต่ละคนเป็น "นักคิดนักเรียนรู้" ในที่ทำงานด้วย
เราจึงต้องตอกย้ำว่า วิธีที่เราทุกคนจะได้มาซึ่งความรู้ความสามารถและ
มีประสบการณ์เพิ่มมากขึ้นนั้น จะต้องยึด "อ่าน-ฟัง-คิด-ทำ" เป็นหลัก
ถ้าเราไม่ชอบอ่านหนังสือ เราก็ควรจะต้องรู้จักฟังให้มากขึ้น คิดให้มาก
ขึ้น และต้องนำสิ่งที่ได้ฟังได้อ่านมาไปลงมือทำให้เกิดผลสำเร็จเป็น
ประสบการณ์ด้วย และสิ่งที่จะขาดเสียมิไม่ได้เลยก็คือ เราจะต้องมีจิตวิญญาณของ "การ
ปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง" ด้วย ดังนั้นถ้าองค์กรไหนมีพนักงานที่ไม่รักการอ่าน ไม
่ชอบคิด ไม่รู้จักฟัง (ไม่ยอมเข้าอบรมสัมมนา) กันมากๆ ผมว่าคงไม่นานเกินรอ และต้องเรียกว่า
เป็น "องค์กรแห่งวันวาน" เพราะขาดคุณสมบัติของ "องค์กรแห่งวันพรุ่งนี้" (องค์
กรแห่งอนาคต)
ถึงวันนั้น องค์ กรใครองค์กรมัน ครับผม!
โดยคุณ : วิฑูรย์ สิมะโชคดี -
องค์กรที่จะทำให้องค์กรนั้นประสบความสำเร็จทางธุรกิจมาก ที่สุด
ในการลงทุนผู้บริหารกิจการจึงควรระลึกอยู่เสมอว่า การลงทุนในทรัพยากร
มนุษย์เป็นเรื่องสำคัญที่สุด"
นี่คือคำกล่าวของ ท่านอดีตนายกรัฐมนตรี อานันท์ ปันยารชุน ที่ให้ข้อ
คิดเกี่ยวกับ "การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์" ในการสัมมนาเรื่อง "Redefining Business in A
sia Pacific" เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 2543 นี้เอง
ท่าน ได้กล่าวเสริมว่า "การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ความสำคัญอยู่ที่การศึกษา ซึ่งต้องไม่จำกัดอยู่ที่การศึกษาในโรงเรียนเพียงเท่านั้น ทั้งนี้เพราะความรู้ต่างๆ ที่สมควรได้รับจะมาจากรอบตัว ในขณะที่ความรู้ที่ได้จากในโรงเรียน
จะเปลี่ยนจะล้าสมัยไปทุก 5 ปี การผลิตบุคลากรนับจากนี้ต่อไปจึงต้องให้
ความสำคัญกับการสร้างนักคิดให้เกิดขึ้นอย่างมาก"
นอก จากนี้ท่านยังแนะว่า "การศึกษายังเป็นสิ่งจำเป็นของผู้นำธุรกิจ ผู้บริหารองค์กร ผู้นำธุรกิจจะต้องนำความรู้ที่ได้มาปรับปรุงธุรกิจที่ทำอยู่ทั้ง
ยังต้องสร้างคนใหม่ที่เข้ามาให้มีความสามารถทัดเทียมพนักงานที่มีศักยภาพ
ของบริษัท หรือเมื่อเขาต้องการกลับไปสู่บ้านเกิด ก็ต้องให้เขานำความรู้ความ
สามารถนั้นติดตัวไปบริหารกิจการที่บ้านเกิดเขาได้"
จึงสรุปได้ว่า ความสำเร็จหรือความล้มเหลวขององค์กรใดๆ จะอยู่ที่
"ความสามารถในการบริหารทรัพยากรมนุษย์" และ "ความสามารถในการเรียน
รู้ของพนักงาน" เป็นสำคัญ
ดังนั้น ที่ว่ากันว่า องค์กรที่มีศักยภาพในการแข่งขันและอยู่รอดอย่าง ยั่งยืนได้
มักจะมีลักษณะของ "องค์กรแห่งการเรียนรู้" (Learning Organization) จึงเป็นเรื่องที่ไม่ห่างไกลความจริง
เรื่องนี้มีนักเขียนและนักวิชาการชื่อ ปีเตอร์ เซนกี (Peter Senge) ได้ ให้ความหมายของ
"องค์กรแห่งการเรียนรู้" ไว้ว่า
"องค์กรหรือกลุ่มคนที่สามารถเพิ่มพูนและขยายได้ทั้งขีดความสามารถในการเรียนรู้ร่วมกันและความ
สามารถในการทำงานร่วมกันได้อย่างต่อเนื่อง"
พูดง่ายๆ ว่า "องค์กรแห่งการเรียนรู้" จะเป็นองค์กรที่มีพนักงานซึ่งมี
ความสามารถในการสร้างผลงานที่ดีขึ้นเรื่อยๆ (Group of people that can create better results)
ปัญหาของเราจึงอยู่ที่ว่า จะทำอย่างไรที่จะกระตุ้นให้พนักงานในองค์กร
ของเรามีความเป็น "นักคิด" และ "นักเรียนรู้" เพิ่มมากยิ่งๆ ขึ้นไป เพื่อจะได้
สร้างผลงานที่ดีขึ้นๆ ตลอดเวลา (สำหรับการต่อสู้แข่งขันที่ดุเดือดเลือด พล่านเช่นทุกวันนี้)
แต่ความเป็นจริงในทางปฏิบัติแล้ว หลายๆ องค์กรกลับกลายเป็นองค์
กรที่ "ฆ่า" หรือทำลายนักคิดนักเรียนรู้ไปอย่างไม่รู้ตัว แทนที่จะส่งเสริมให้เพิ่ม จำนวนมากขึ้น
องค์กรจำนวนไม่น้อยที่สร้าง "พวกที่ไม่มีเวลาคิด" เพราะพนักงานต่างคน
ต่างมีภารกิจมากมายที่ต้องทำต้องสะสางให้เสร็จตามกำหนด จนไม่เหลือ
เวลาที่จะคิดอ่านหรือวางแผนงานล่วงหน้าเลย
หลายองค์กรที่พนักงานมีงานไม่มากนัก (คือพอมีเวลาว่างบ้าง) แต่ก็คิด
กันว่า "ธุระไม่ใช่" หรือ "เรื่องคิดไม่เกี่ยวกับงานเลย" เพราะไม่ถูกสั่งให้คิดหรือ
ไม่รู้จะคิดไปเพื่ออะไร หรือคิดเพื่อใคร คิดไปแล้วจะได้อะไรขึ้นมาบ้าง เป็นต้น
บางแห่งมีพนักงานที่ขยันคิดขยันเสนอแนะไม่น้อย แต่ก็ท้อแท้เพราะ
"เสนอไปแล้วไม่มีใครฟัง"
ที่หนักกว่านั้นคือ การระบาดของ "โรคขี้เกียจคิด" ในองค์กร เพราะความ
ขี้เกียจของแต่ละคนจริงๆ
เรื่องของการสร้างนักคิดนักเรียนรู้ให้เกิดขึ้นในองค์กร
จึงเป็นเรื่องที่พูด กันได้ง่าย แต่ทำให้เกิดขึ้นยากจริงๆ
อย่าว่าแต่การส่งเสริมให้เกิดการเรียนรู้ร่วมกันในหมู่พนักงาน หรือ "การ
ทำงานเป็นทีม" เลย เอาแค่เพียงแต่ว่า "ใครรู้อะไรแล้วรู้จักถ่ายทอดให้คนอื่น
ได้รู้บ้างเพื่อประโยชน์แก่องค์กรเป็นส่วนรวม" ก็ไม่ใช่เรื่องที่จะทำกันได้ง่ายๆ แล้ว
เรื่อง นี้จึงขึ้นอยู่กับ "วัฒนธรรมองค์กร" ของแต่ละแห่ง ซึ่งควรจะต้องมีส่วนสร้างเสริมบรรยากาศหรือสภาพแวดล้อมที่เอื้ออำนวยหรือ เกื้อหนุนให้
พนักงานรักการเรียนรู้และขยันเสนอแนะกันมากๆ
วัฒนธรรม องค์กรที่สำคัญประการหนึ่งก็คือ ความเป็นประชาธิปไตย ซึ่ง หมายถึง การมีผู้นำที่มุ่งมั่นและมีจิตวิญญาณของนักเรียนรู้ มีความเป็นประชาธิปไตย ที่สามา
รถสร้างบรรยากาศแห่งความเปิดเผยไว้วางใจ สนับสนุนให้ เกิดการมีส่วนร่วมทำงานเป็นทีม รู้จักรับฟังปัญหาของผู้ใต้บังคับบัญชา เป็นต้น
ความเป็นเผด็จการ จึงเป็นศัตรูตัวร้ายของ"องค์กรแห่งการเรียนรู้"
เพราะที่ไหนมีแต่ "คำสั่ง" ที่นั้นคนก็ไม่ต้องคิด (คิดไม่เป็น)
และที่สำคัญยิ่งก็คือ องค์กรจะต้องกำหนด "วิสัยทัศน์ร่วม" (Shared Vision) ที่เกิดจากการระดมความคิดของผู้บริหารและพนักงานในองค์กร
เพื่อยึดเป็น "ศูนย์รวม" หรือกรอบของการประพฤติปฏิบัติสู่อนาคตที่รุ่งโรจน์ด้วย
การทำงานเป็นทีม จึงเป็นอีกองค์ประกอบหนึ่งที่สำคัญยิ่งของ
"องค์กร แห่งการเรียนรู้"
ทีมงานจะมีบทบาทอย่างมากในการส่งเสร ิมให้พนักงานแต่ละคนในทีม
ได้เรียนรู้และเพิ่มพูนประสบการณ์ เพราะทีมงานที่ดีควรจะประกอบด้วย
พนักงานที่มีความรู้ความสามารถแตกต่างกัน โดยแต่ละคนจะใช้จุดแข็งของตนเอง
เสริมจุดอ่อนของคนอื่น เพื่อทำงานร่วมกันให้บรรลุเป้าหมายอย่างมีประสิทธิ
ภาพและประสิทธิผล (ซึ่งแต่ละคนหากแยกกันทำแล้วจะทำไม่ได้ ผลงานรวม
เป็นทีม) ความรู้ความสามารถของแต่ละคนในทีม จึงมีส่วนสำคัญยิ่ง
เพราะทีม งานที่มีประสิทธิภาพ จะเกิดความรู้ความสามารถของลูกทีม และการทำงาน
ร่วมกันได้อย่างกลมกลืนมีประสิทธิภาพ
เราจึงต้องส่งเสริมให้แต่ละคนเป็น "นักคิดนักเรียนรู้" ในที่ทำงานด้วย
เราจึงต้องตอกย้ำว่า วิธีที่เราทุกคนจะได้มาซึ่งความรู้ความสามารถและ
มีประสบการณ์เพิ่มมากขึ้นนั้น จะต้องยึด "อ่าน-ฟัง-คิด-ทำ" เป็นหลัก
ถ้าเราไม่ชอบอ่านหนังสือ เราก็ควรจะต้องรู้จักฟังให้มากขึ้น คิดให้มาก
ขึ้น และต้องนำสิ่งที่ได้ฟังได้อ่านมาไปลงมือทำให้เกิดผลสำเร็จเป็น
ประสบการณ์ด้วย และสิ่งที่จะขาดเสียมิไม่ได้เลยก็คือ เราจะต้องมีจิตวิญญาณของ "การ
ปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง" ด้วย ดังนั้นถ้าองค์กรไหนมีพนักงานที่ไม่รักการอ่าน ไม
่ชอบคิด ไม่รู้จักฟัง (ไม่ยอมเข้าอบรมสัมมนา) กันมากๆ ผมว่าคงไม่นานเกินรอ และต้องเรียกว่า
เป็น "องค์กรแห่งวันวาน" เพราะขาดคุณสมบัติของ "องค์กรแห่งวันพรุ่งนี้" (องค์
กรแห่งอนาคต)
ถึงวันนั้น องค์ กรใครองค์กรมัน ครับผม!
โดยคุณ : วิฑูรย์ สิมะโชคดี -
วันพฤหัสบดีที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548
" T- 2 " เทคโนโลยีการแพทย์ไทย รับมือโรคเขตร้อนที่ถูกประเทศตะวันตกละเลย
เทคโนโลยีฝีมือไทย
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.)
ประเทศไทย เริ่มโครงการ "T-2" หลังมีความพร้อม ทั้งบุคลากร แหล่งข้อมูล และเงินสนับสนุนการวิจัย เพื่อรับมือกับโรคในเขตเมืองร้อน ไม่ว่าจะเป็นวัณโรค มาลาเรีย ไข้เลือดออก ซึ่งเป็นโรคที่ชาติตะวันตกไม่ให้ความสำคัญในการวิจัย เพื่อผลิตยารักษาโรคเหล่านี้ เหตุเป็นโรคที่เกิดกับกลุ่มประเทศที่ยากจน ไม่ทำกำไรการค้า
เมื่อเร็วๆ นี้ บริษัทผลิตยาเอกชนรายใหญ่รายหนึ่งของโลก ได้บริจาคยาตัวหนึ่งจำนวนหนึ่งล้านหน่วย เพื่อเป็นสาธารณกุศลแก่ชาวแอฟริกาผู้ยากไร้ ซึ่งโดยที่จริงแล้วเพื่อผลิตยาตัวนี้ เพื่อใช้รักษาโรคในสุนัข และยาดังกล่าวขายดีในยุโรปจนได้ผลกำไรมหาศาล แต่ด้วยเหตุบังเอิญ ทีมวิจัยของบริษัทดังกล่าว ได้ค้นพบว่า ยาตัวนี้สามารถออกฤทธิ์เป็นยารักษาโรคที่เกิดในประเทศเขตร้อน ชื่อโรคฟิลาเรียซิส ซึ่งเป็นโรคพยาธิชนิดหนึ่ง ที่ทำให้ตาบอด ยารักษาสุนัขของคนรวย จึงบังเกิดผลพลอยได้ ช่วยรักษาโรคที่เป็นกับคนจนได้ด้วย
กลุ่มประเทศเขตร้อน ได้แก่ ประเทศในทวีปแอฟริกา และส่วนใหญ่ของทวีปเอเชีย ซึ่งรวมถึงประเทศไทย กลุ่มประเทศเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นประเทศกำลังพัฒนา ยารักษาโรคและเทคโนโลยีทางการแพทย์ เกือบทั้งหมดต้องพึ่งพาเทคโนโลยีจากต่างประเทศ โดยเฉพาะประเทศในเขตตะวันตกซึ่งมีอากาศแห้ง และค่อนข้างเย็นกว่าเมื่อเทียบกับกลุ่มประเทศดังกล่าว
ดังนั้น งานวิจัยที่ชาติตะวันตกทำขึ้นนั้น บางส่วนก็เป็นโรคที่เกี่ยวข้องแต่ในภูมิภาคตะวันตก บางส่วนก็เป็นโรคที่พบว่าเกิดทั่วโลกและมีผลกระทบในวงกว้างเช่นโรคเอดส์และ โรคมะเร็ง รวมถึงโรคที่สามารถทำรายได้อย่างงามให้แก่ผู้ผลิต ซึ่งมักเป็นยาสำหรับโรคที่เกิดกับผู้มีฐานะความเป็นอยู่ดี เช่น ยาแก้โรคหัวใจ ยาที่เกี่ยวกับสมรรถภาพทางเพศ และยาบำรุงเพื่อให้สุขภาพแข็งแรง และมีอายุยืนยาว เป็นต้น
ขณะที่งาน วิจัยเกี่ยวกับโรคเขตร้อน รวมถึงยาและเทคโนโลยีสำหรับโรคเหล่านี้ กลับมีอยู่น้อยมาก นอกจากนี้โรคเขตร้อน เช่น มาลาเรีย วัณโรค ไข้เลือดออก และโรคหนอนพยาธิ เป็นโรคที่มักเกิดกับคนจนเป็นส่วนใหญ่ จึงขาดแรงจูงใจแก่บริษัทผลิตยาชั้นนำ ในการผลิตยาและพัฒนาเทคโนโลยีเพื่อรักษาโรคเหล่านี้
ส่วนประเทศไทยของ เรา แม้จะจัดอยู่ในกลุ่มประเทศที่มีภูมิอากาศร้อนชื้น แต่โชคดีกว่าชาติอื่นๆ ตรงที่มีความพร้อม โดยมีองค์ประกอบที่จำเป็นต่อการพัฒนาทางสาธารณสุขอย่างยั่งยืนครบทั้ง 3 ประการ ประการแรก คือ นักวิทยาศาสตร์ไทย โดยเฉพาะแพทย์และนักวิทยาศาสตร์การแพทย์ จัดได้ว่าเป็นบุคลากรที่มีความสามารถเป็นที่ยอมรับในระดับโลก
ประการ ที่ 2 แพทย์และนักวิทยาศาสตร์การแพทย์ ได้เปรียบนักวิทยาศาสตร์ หรือแพทย์ตะวันตก ที่แม้จะมีเทคโนโลยีทันสมัย แต่ก็ขาดทักษะความชำนาญในด้านโรคเขตร้อน เมื่อเทียบกับบุคลากรของเรา ซึ่งถือเป็นความพร้อม
ประการสุดท้าย เรามีแหล่งเงินทุนสนับสนุนการวิจัยถึง 3 แหล่งด้วยกัน ได้แก่ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) ศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ ( ศช.) ในสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) และองค์การอนามัยโลก (TDR/WHO)
ดังนั้น ไทยจึงได้จัดทำ โครงการวิจัยและพัฒนาเพื่อป้องกันและบำบัดโรคเขตร้อน (Thailand - Tropical Diseases Research Programme) ซึ่งมีชื่อเรียกย่อว่า " T - 2" ขึ้น เพื่อวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ เช่น ยา น้ำยาที่ใช้ตรวจวินิจฉัยโรค รวมถึงวัคซีนสำหรับโรคเขตร้อนโดยเฉพาะโรคเขตร้อนที่กำลังมีการวิจัยกันอยู่ ในโครงการ T - 2 " ขณะนี้ ได้แก่ มาลาเรีย วัณโรค ไข้เลือดออก ไวรัสตับอักเสบ โรคหนอนพยาธิ โรคติดเชื้อในระบบทางเดินอาหาร และโรคแทรกซ้อนที่เกิดกับผู้ป่วยโรคเอดส์ ซึ่งหากทำสำเร็จจะสามารถช่วยลดอัตราการเกิดโรค และลดต้นทุนการนำเข้าเวชภัณฑ์จากต่างประเทศได้เป็นจำนวนเงินมหาศาล
ส่วน ความก้าวหน้าของโครงการ "T - 2" ในขณะนี้ อยู่ในขั้นตอนการศึกษาและดำเนินการจดทะเบียนยากลุ่ม ไดไฮโดรอาธิมิซินิน (Dihydroarthimisinin) ซึ่งออกฤทธิ์เป็นยาต้านมาลาเรีย และใช้ชื่อทางการค้าว่า ทวิซินิน (TWISININ) ซึ่งถือเป็นการขึ้นทะเบียนยาอย่างเป็นสากลเป็นครั้งแรกของคนไทยอีกด้วย
ศ.ยอด หทัย เทพธรานนท์ ผู้อำนวยการโครงการวิจัยและพัฒนาเพื่อการป้องกัน และบำบัดโรคเขตร้อน กล่าวถึงความก้าวหน้าส่วนหนึ่งของโครงการ T - 2 " ว่า นอกจากการขึ้นทะเบียนยาแก้มาลาเรียตัวแรกที่เป็นลิขสิทธิ์ของคนไทยแล้ว โครงการ T - 2 " ยังให้การสนับสนุนการวิจัย ทั้งที่เป็นวิทยาศาสตร์พื้นฐานและวิทยาศาสตร์ประยุกต์ รวมถึงการพัฒนาและสร้างนักวิจัยด้านโรคเขตร้อน และให้ทุนในระดับบัณฑิตศึกษาทางด้านระบาดวิทยาโรคเขตร้อน
นอกจากนี้ ยังจัดตั้งห้องปฏิบัติการพิเศษ เช่น ห้องปฏิบัติการเก็บรักษาและจำแนกสายพันธุ์เชื้อวัณโรคในประเทศไทย ห้องปฏิบัติการเพื่อตรวจหาสารยับยั้งการเจริญของเชื้อมาลาเรีย รวมถึงสนับสนุนการตั้งโรงงานผลิตยาแคปซูลที่คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัย มหิดล เป็นต้น
"โครงการ 'T - 2' นี้ เป็นการวิจัยโรคเขตร้อนที่เป็นโรคของคนจน งานวิจัยของเราจึงอาจถือได้ว่า เป็นการช่วยคนจนที่ไม่มีเงินซื้อยาแพงๆ ที่ต้องนำเข้าจากต่างประเทศ งานวิจัยนี้มีความยาก ตรงที่โรคเขตร้อนมักจะมีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ เช่น ขณะนี้วัณโรคได้กลับมาเป็นโรคที่เป็นสาเหตุของอัตราการตายสูงสุดอีกครั้ง สาเหตุเนื่องมาจากการกลายพันธุ์ของเชื้อวัณโรคที่ดื้อยา ซึ่งมักพบเป็นโรคแทรกซ้อนในผู้ป่วยโรคเอดส์ และจากที่เคยเป็นโรคที่เกิดกับคนที่อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ไม่สะอาดและกิน อาหารไม่ถูกสุขลักษณะ" ศ. ยอดหทัย กล่าว
โดยปัจจุบันพบว่า คนที่มีฐานะความเป็นอยู่ดีก็เป็นโรคนี้กันมากขึ้น ตัวอย่างเช่นพวกที่ติดเชื้อวัณโรคจากพนักงานขับรถประจำตำแหน่งของตัวเอง โรคเขตร้อน จึงมีผลกระทบในวงกว้างมากขึ้นทุกขณะ รวมทั้งงานวิจัยโรคเขตร้อน จึงเป็นงานที่หนักและยาก และต้องการการสนับสนุนด้านทุนวิจัยอย่างต่อเนื่อง อีกทั้งยังต้องการความเสียสละ และความจริงใจ ทั้งจากนักวิจัยอาวุโส รวมถึงนักวิจัยรุ่นใหม่ด้วย
อย่างไรก็ตาม โครงการ 'T - 2' ได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดีจากนักวิทยาศาสตร์ ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ การประสานงานและการแลกเปลี่ยนความรู้ทางการแพทย์ จึงไม่ได้จำกัดขอบเขตความร่วมมืออยู่แต่ในหมู่นักวิจัยชาวไทย และในขณะนี้ทางโครงการได้ริเริ่มการจัดตั้งเครือข่ายข้อมูลในคอมพิวเตอร์ ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อนักวิจัย แพทย์ และบุคลากรของโรงพยาบาลทั่วประเทศ
รวม ไปถึงประเทศเพื่อนบ้านและประเทศในเขตร้อนอื่นๆ ก็สามารถเข้ามาใช้เครือข่ายฐานข้อมูลนี้ร่วมกันได้ โดยมีประเทศไทยเป็นศูนย์กลางด้านการวิจัยและพัฒนาเพื่อบำบัดโรคเขตร้อน ซึ่งถือได้ว่าการดำเนินงานของโครงการนี้ เป็นตัวอย่างที่ดีของความพยายาม ที่จะยืนหยัดอยู่บนลำแข้งของตัวเองของกลุ่มประเทศเขตร้อน รวมทั้งยังเป็นความหวังและความภาคภูมิใจของคนไทย ทั้งในแง่การสาธารณสุขของประเทศ โดยช่วยให้คนไทยมียาและเวชภัณฑ์ที่ผลิตได้เอง ไม่จำเป็นต้องซื้อจากต่างประเทศในราคาแพง และยังจะเกิดผลดีต่อการฟื้นฟูภาวะวิกฤติเศรษฐกิจของประเทศในระยะยาวต่อไป อีกด้วย
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.)
ประเทศไทย เริ่มโครงการ "T-2" หลังมีความพร้อม ทั้งบุคลากร แหล่งข้อมูล และเงินสนับสนุนการวิจัย เพื่อรับมือกับโรคในเขตเมืองร้อน ไม่ว่าจะเป็นวัณโรค มาลาเรีย ไข้เลือดออก ซึ่งเป็นโรคที่ชาติตะวันตกไม่ให้ความสำคัญในการวิจัย เพื่อผลิตยารักษาโรคเหล่านี้ เหตุเป็นโรคที่เกิดกับกลุ่มประเทศที่ยากจน ไม่ทำกำไรการค้า
เมื่อเร็วๆ นี้ บริษัทผลิตยาเอกชนรายใหญ่รายหนึ่งของโลก ได้บริจาคยาตัวหนึ่งจำนวนหนึ่งล้านหน่วย เพื่อเป็นสาธารณกุศลแก่ชาวแอฟริกาผู้ยากไร้ ซึ่งโดยที่จริงแล้วเพื่อผลิตยาตัวนี้ เพื่อใช้รักษาโรคในสุนัข และยาดังกล่าวขายดีในยุโรปจนได้ผลกำไรมหาศาล แต่ด้วยเหตุบังเอิญ ทีมวิจัยของบริษัทดังกล่าว ได้ค้นพบว่า ยาตัวนี้สามารถออกฤทธิ์เป็นยารักษาโรคที่เกิดในประเทศเขตร้อน ชื่อโรคฟิลาเรียซิส ซึ่งเป็นโรคพยาธิชนิดหนึ่ง ที่ทำให้ตาบอด ยารักษาสุนัขของคนรวย จึงบังเกิดผลพลอยได้ ช่วยรักษาโรคที่เป็นกับคนจนได้ด้วย
กลุ่มประเทศเขตร้อน ได้แก่ ประเทศในทวีปแอฟริกา และส่วนใหญ่ของทวีปเอเชีย ซึ่งรวมถึงประเทศไทย กลุ่มประเทศเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นประเทศกำลังพัฒนา ยารักษาโรคและเทคโนโลยีทางการแพทย์ เกือบทั้งหมดต้องพึ่งพาเทคโนโลยีจากต่างประเทศ โดยเฉพาะประเทศในเขตตะวันตกซึ่งมีอากาศแห้ง และค่อนข้างเย็นกว่าเมื่อเทียบกับกลุ่มประเทศดังกล่าว
ดังนั้น งานวิจัยที่ชาติตะวันตกทำขึ้นนั้น บางส่วนก็เป็นโรคที่เกี่ยวข้องแต่ในภูมิภาคตะวันตก บางส่วนก็เป็นโรคที่พบว่าเกิดทั่วโลกและมีผลกระทบในวงกว้างเช่นโรคเอดส์และ โรคมะเร็ง รวมถึงโรคที่สามารถทำรายได้อย่างงามให้แก่ผู้ผลิต ซึ่งมักเป็นยาสำหรับโรคที่เกิดกับผู้มีฐานะความเป็นอยู่ดี เช่น ยาแก้โรคหัวใจ ยาที่เกี่ยวกับสมรรถภาพทางเพศ และยาบำรุงเพื่อให้สุขภาพแข็งแรง และมีอายุยืนยาว เป็นต้น
ขณะที่งาน วิจัยเกี่ยวกับโรคเขตร้อน รวมถึงยาและเทคโนโลยีสำหรับโรคเหล่านี้ กลับมีอยู่น้อยมาก นอกจากนี้โรคเขตร้อน เช่น มาลาเรีย วัณโรค ไข้เลือดออก และโรคหนอนพยาธิ เป็นโรคที่มักเกิดกับคนจนเป็นส่วนใหญ่ จึงขาดแรงจูงใจแก่บริษัทผลิตยาชั้นนำ ในการผลิตยาและพัฒนาเทคโนโลยีเพื่อรักษาโรคเหล่านี้
ส่วนประเทศไทยของ เรา แม้จะจัดอยู่ในกลุ่มประเทศที่มีภูมิอากาศร้อนชื้น แต่โชคดีกว่าชาติอื่นๆ ตรงที่มีความพร้อม โดยมีองค์ประกอบที่จำเป็นต่อการพัฒนาทางสาธารณสุขอย่างยั่งยืนครบทั้ง 3 ประการ ประการแรก คือ นักวิทยาศาสตร์ไทย โดยเฉพาะแพทย์และนักวิทยาศาสตร์การแพทย์ จัดได้ว่าเป็นบุคลากรที่มีความสามารถเป็นที่ยอมรับในระดับโลก
ประการ ที่ 2 แพทย์และนักวิทยาศาสตร์การแพทย์ ได้เปรียบนักวิทยาศาสตร์ หรือแพทย์ตะวันตก ที่แม้จะมีเทคโนโลยีทันสมัย แต่ก็ขาดทักษะความชำนาญในด้านโรคเขตร้อน เมื่อเทียบกับบุคลากรของเรา ซึ่งถือเป็นความพร้อม
ประการสุดท้าย เรามีแหล่งเงินทุนสนับสนุนการวิจัยถึง 3 แหล่งด้วยกัน ได้แก่ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) ศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ ( ศช.) ในสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) และองค์การอนามัยโลก (TDR/WHO)
ดังนั้น ไทยจึงได้จัดทำ โครงการวิจัยและพัฒนาเพื่อป้องกันและบำบัดโรคเขตร้อน (Thailand - Tropical Diseases Research Programme) ซึ่งมีชื่อเรียกย่อว่า " T - 2" ขึ้น เพื่อวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ เช่น ยา น้ำยาที่ใช้ตรวจวินิจฉัยโรค รวมถึงวัคซีนสำหรับโรคเขตร้อนโดยเฉพาะโรคเขตร้อนที่กำลังมีการวิจัยกันอยู่ ในโครงการ T - 2 " ขณะนี้ ได้แก่ มาลาเรีย วัณโรค ไข้เลือดออก ไวรัสตับอักเสบ โรคหนอนพยาธิ โรคติดเชื้อในระบบทางเดินอาหาร และโรคแทรกซ้อนที่เกิดกับผู้ป่วยโรคเอดส์ ซึ่งหากทำสำเร็จจะสามารถช่วยลดอัตราการเกิดโรค และลดต้นทุนการนำเข้าเวชภัณฑ์จากต่างประเทศได้เป็นจำนวนเงินมหาศาล
ส่วน ความก้าวหน้าของโครงการ "T - 2" ในขณะนี้ อยู่ในขั้นตอนการศึกษาและดำเนินการจดทะเบียนยากลุ่ม ไดไฮโดรอาธิมิซินิน (Dihydroarthimisinin) ซึ่งออกฤทธิ์เป็นยาต้านมาลาเรีย และใช้ชื่อทางการค้าว่า ทวิซินิน (TWISININ) ซึ่งถือเป็นการขึ้นทะเบียนยาอย่างเป็นสากลเป็นครั้งแรกของคนไทยอีกด้วย
ศ.ยอด หทัย เทพธรานนท์ ผู้อำนวยการโครงการวิจัยและพัฒนาเพื่อการป้องกัน และบำบัดโรคเขตร้อน กล่าวถึงความก้าวหน้าส่วนหนึ่งของโครงการ T - 2 " ว่า นอกจากการขึ้นทะเบียนยาแก้มาลาเรียตัวแรกที่เป็นลิขสิทธิ์ของคนไทยแล้ว โครงการ T - 2 " ยังให้การสนับสนุนการวิจัย ทั้งที่เป็นวิทยาศาสตร์พื้นฐานและวิทยาศาสตร์ประยุกต์ รวมถึงการพัฒนาและสร้างนักวิจัยด้านโรคเขตร้อน และให้ทุนในระดับบัณฑิตศึกษาทางด้านระบาดวิทยาโรคเขตร้อน
นอกจากนี้ ยังจัดตั้งห้องปฏิบัติการพิเศษ เช่น ห้องปฏิบัติการเก็บรักษาและจำแนกสายพันธุ์เชื้อวัณโรคในประเทศไทย ห้องปฏิบัติการเพื่อตรวจหาสารยับยั้งการเจริญของเชื้อมาลาเรีย รวมถึงสนับสนุนการตั้งโรงงานผลิตยาแคปซูลที่คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัย มหิดล เป็นต้น
"โครงการ 'T - 2' นี้ เป็นการวิจัยโรคเขตร้อนที่เป็นโรคของคนจน งานวิจัยของเราจึงอาจถือได้ว่า เป็นการช่วยคนจนที่ไม่มีเงินซื้อยาแพงๆ ที่ต้องนำเข้าจากต่างประเทศ งานวิจัยนี้มีความยาก ตรงที่โรคเขตร้อนมักจะมีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ เช่น ขณะนี้วัณโรคได้กลับมาเป็นโรคที่เป็นสาเหตุของอัตราการตายสูงสุดอีกครั้ง สาเหตุเนื่องมาจากการกลายพันธุ์ของเชื้อวัณโรคที่ดื้อยา ซึ่งมักพบเป็นโรคแทรกซ้อนในผู้ป่วยโรคเอดส์ และจากที่เคยเป็นโรคที่เกิดกับคนที่อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ไม่สะอาดและกิน อาหารไม่ถูกสุขลักษณะ" ศ. ยอดหทัย กล่าว
โดยปัจจุบันพบว่า คนที่มีฐานะความเป็นอยู่ดีก็เป็นโรคนี้กันมากขึ้น ตัวอย่างเช่นพวกที่ติดเชื้อวัณโรคจากพนักงานขับรถประจำตำแหน่งของตัวเอง โรคเขตร้อน จึงมีผลกระทบในวงกว้างมากขึ้นทุกขณะ รวมทั้งงานวิจัยโรคเขตร้อน จึงเป็นงานที่หนักและยาก และต้องการการสนับสนุนด้านทุนวิจัยอย่างต่อเนื่อง อีกทั้งยังต้องการความเสียสละ และความจริงใจ ทั้งจากนักวิจัยอาวุโส รวมถึงนักวิจัยรุ่นใหม่ด้วย
อย่างไรก็ตาม โครงการ 'T - 2' ได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดีจากนักวิทยาศาสตร์ ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ การประสานงานและการแลกเปลี่ยนความรู้ทางการแพทย์ จึงไม่ได้จำกัดขอบเขตความร่วมมืออยู่แต่ในหมู่นักวิจัยชาวไทย และในขณะนี้ทางโครงการได้ริเริ่มการจัดตั้งเครือข่ายข้อมูลในคอมพิวเตอร์ ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อนักวิจัย แพทย์ และบุคลากรของโรงพยาบาลทั่วประเทศ
รวม ไปถึงประเทศเพื่อนบ้านและประเทศในเขตร้อนอื่นๆ ก็สามารถเข้ามาใช้เครือข่ายฐานข้อมูลนี้ร่วมกันได้ โดยมีประเทศไทยเป็นศูนย์กลางด้านการวิจัยและพัฒนาเพื่อบำบัดโรคเขตร้อน ซึ่งถือได้ว่าการดำเนินงานของโครงการนี้ เป็นตัวอย่างที่ดีของความพยายาม ที่จะยืนหยัดอยู่บนลำแข้งของตัวเองของกลุ่มประเทศเขตร้อน รวมทั้งยังเป็นความหวังและความภาคภูมิใจของคนไทย ทั้งในแง่การสาธารณสุขของประเทศ โดยช่วยให้คนไทยมียาและเวชภัณฑ์ที่ผลิตได้เอง ไม่จำเป็นต้องซื้อจากต่างประเทศในราคาแพง และยังจะเกิดผลดีต่อการฟื้นฟูภาวะวิกฤติเศรษฐกิจของประเทศในระยะยาวต่อไป อีกด้วย
วันพุธที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548
วันโรคถุงลมโป่งพองโลก
คอลัมน์ ส่องโรคไขสุขภาพ
วันที่ 17 พฤศจิกายน ของทุกปีเป็นวันโรคถุงลมโป่งพองโลก ตามการกำหนดขององค์การอนามัยโลก ศ.น.พ.ยงยุทธ์ พลอยส่องแสง ประธานฝ่ายวิจัยในคณะกรรมการบริหารสมาคมอุรเวชช์แห่งประเทศไทย กล่าวว่า วันนี้มีขึ้นเพื่อกระตุ้นให้คนทั่วโลกตระหนักถึงอันตรายของโรคนี้ ซึ่งสาเหตุส่วนใหญ่เกิดจากการสูบบุหรี่ ปอดของคนสูบบุหรี่ถูกทำลายเสียหาย ถุงลมในปอดโป่งพองทำให้การแลกเปลี่ยนออกซิเจนไม่ได้เท่าที่ควร คนไข้จะขาดออกซิเจนทำให้หายใจลำบากเหนื่อยตลอดเวลา ระบบภูมิต้านโรคต่ำ โรคนี้ระยะสุดท้ายปอดจะทำงานแลกเปลี่ยนออกซิเจนไม่ได้ ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจตลอดเวลา นอนบนเตียงหรือนั่งบนรถเข็น ปัจจุบันนี้ในไทยมีคนไข้โรคถุงลมโป่งพองมากพอสมควร
"คน ไข้ส่วนใหญ่จะมาพบหมอด้วยอาการเหนื่อย ปอดถูกทำลายไปมากแล้ว ทางที่ดีควรพบแพทย์ ตรวจสมรรถภาพปอด การเอ็กซเรย์ทางคอมพิวเตอร์ก็บอกได้ว่า ปอดถูกทำลายหรือไม่ การเลิกสูบบุหรี่จะช่วยได้มาก ผู้ป่วยโรคนี้ช่วงอายุ 60-70 ปี พบมากที่สุด คนอายุตั้งแต่ 50 ปีขึ้นไปก็เริ่มพบโรคถุงลมโป่งพองแล้ว" ศ.น.พ.ยงยุทธ์กล่าว
ศ.น.พ.ยงยุทธ์กล่าวว่า โรคถุงลมโป่งพองแตกต่างจากมะเร็งปอด โดยถุงลมโป่งพองเกิดจากสารพิษในบุหรี่ทำลายเนื้อปอด ส่วนมะเร็งเกิดจากเซลล์ปอดผิดปกติ ซึ่งมะเร็งพบในอายุน้อยได้ สำหรับการรักษานั้นที่สำคัญที่สุดคือ หยุดสูบบุหรี่ เป็นการหยุดการทำลายปอด หลังจากนั้น จะให้ยาขยายหลอดลม ยาฆ่าเชื้อ ถ้าอาการมากต้องให้ออกซิเจน การรักษาเพื่อบรรเทาอาการ
หยุดสูบบุหรี่ตั้งแต่วันนี้ก่อนที่จะตกเป็นเหยื่อของโรคถุงลมโป่งพอง
วันที่ 17 พฤศจิกายน ของทุกปีเป็นวันโรคถุงลมโป่งพองโลก ตามการกำหนดขององค์การอนามัยโลก ศ.น.พ.ยงยุทธ์ พลอยส่องแสง ประธานฝ่ายวิจัยในคณะกรรมการบริหารสมาคมอุรเวชช์แห่งประเทศไทย กล่าวว่า วันนี้มีขึ้นเพื่อกระตุ้นให้คนทั่วโลกตระหนักถึงอันตรายของโรคนี้ ซึ่งสาเหตุส่วนใหญ่เกิดจากการสูบบุหรี่ ปอดของคนสูบบุหรี่ถูกทำลายเสียหาย ถุงลมในปอดโป่งพองทำให้การแลกเปลี่ยนออกซิเจนไม่ได้เท่าที่ควร คนไข้จะขาดออกซิเจนทำให้หายใจลำบากเหนื่อยตลอดเวลา ระบบภูมิต้านโรคต่ำ โรคนี้ระยะสุดท้ายปอดจะทำงานแลกเปลี่ยนออกซิเจนไม่ได้ ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจตลอดเวลา นอนบนเตียงหรือนั่งบนรถเข็น ปัจจุบันนี้ในไทยมีคนไข้โรคถุงลมโป่งพองมากพอสมควร
"คน ไข้ส่วนใหญ่จะมาพบหมอด้วยอาการเหนื่อย ปอดถูกทำลายไปมากแล้ว ทางที่ดีควรพบแพทย์ ตรวจสมรรถภาพปอด การเอ็กซเรย์ทางคอมพิวเตอร์ก็บอกได้ว่า ปอดถูกทำลายหรือไม่ การเลิกสูบบุหรี่จะช่วยได้มาก ผู้ป่วยโรคนี้ช่วงอายุ 60-70 ปี พบมากที่สุด คนอายุตั้งแต่ 50 ปีขึ้นไปก็เริ่มพบโรคถุงลมโป่งพองแล้ว" ศ.น.พ.ยงยุทธ์กล่าว
ศ.น.พ.ยงยุทธ์กล่าวว่า โรคถุงลมโป่งพองแตกต่างจากมะเร็งปอด โดยถุงลมโป่งพองเกิดจากสารพิษในบุหรี่ทำลายเนื้อปอด ส่วนมะเร็งเกิดจากเซลล์ปอดผิดปกติ ซึ่งมะเร็งพบในอายุน้อยได้ สำหรับการรักษานั้นที่สำคัญที่สุดคือ หยุดสูบบุหรี่ เป็นการหยุดการทำลายปอด หลังจากนั้น จะให้ยาขยายหลอดลม ยาฆ่าเชื้อ ถ้าอาการมากต้องให้ออกซิเจน การรักษาเพื่อบรรเทาอาการ
หยุดสูบบุหรี่ตั้งแต่วันนี้ก่อนที่จะตกเป็นเหยื่อของโรคถุงลมโป่งพอง
สมัครสมาชิก:
ความคิดเห็น (Atom)