++

...+

Theขี้ฝุ่นริมทาง

วันจันทร์ที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2550

บันทึกรัก ฯ - วันสิ้นปี ไม่สิ้นใจ


ตอนสาย เธอโทรมาถามเขา วันนี้ จะออกมาหาเธอมั้ย
เธออยากให้เขามา จะพาไปปิคนิค แก่งเลิงจาน
เขาพึ่งกินข้าวเสร็จ ไปเล่นกะหมาๆ
เขาบอกว่า เดี๋ยวออกไป


เขานั่งรถไปถึง 11.10 น. แวะไปเข้าห้องน้ำ แล้วโทรหาเธอตอน 11.35 น.
แต่เธอพาน้องสาวออกมาหาจองตั๋วรถเข้า กทม. กว่าจะเสร็จ กลับไปส่งน้องและออกมาหาเขา
เขาต้องรอถึง 12.40 น.


เขารอนาน รออยู่คนเดียว
เปล่าเปลี่ยว
วันสิ้นปีต้องมานั่งอยู่คนเดียว ท่ามกลางผู้คนหลากหลาย
พร้อมหน้าพร้อมตา ทั้งพี่น้อง ครอบครัว มาเที่ยวกันอย่างอบอุ่น
ทำให้เขารู้สึกว้าเหว่ เหงาใจอย่างมาก
การรอคอยมันทรมานจริงๆ


เธอขับมอเตอร์ไซต์มาถึง แล้วก็พาเขาไปแก่งเลิงจาน
ไปปิกนิค
สั่งข้าวเหนียวส้มตำ หอบเสื่อไปหามุมร่มๆในสวนสุขภาพ
นั่งกินข้าว อิ่มแล้ว นอนหนุนตักของกันและกัน
คุยกันไป จนแดดไล่ ต้องย้ายเสื่อหลบแดดหลายครั้ง


ถึงรอนานก็ยังมีเวลาส่วนตัวได้ชดเชยได้บ้าง
ทั้งเมื่อวานและวันนี้ มีเวลาที่อยู่ด้วยกันสองต่อสองเสียที
ก่อนหน้านี้ ไม่ค่อยมีเวลาแบบนี้เลย


แป๊บเดียวบ่าย 3 ครึ่ง เลยต้องเก็บเสื่อ จานมาคืนร้าน
ก่อนที่เธอจะขับรถมาส่งเขาขึ้นรถกลับบ้าน


สิ้นปี ไม่สิ้นใจจริงๆ



วันอาทิตย์ที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2550

บันทึกรัก ฯ - อากาศหนาวมากเลย




"อากาศหนาวมากเลย นอนห่มผ้าด้วยนะที่รัก"



วันเสาร์ที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2550

บันทึกรัก ฯ -โชคดีนะที่คุณไม่อยู่ใกล้ๆ




"ง่วงมากเลยคุณ นอนแล้วน้า โชคดีนะที่คุณไม่อยู่ใกล้ๆ ไม่งั้นฉันให้กล่อมนอนแล้ว"



วันพุธที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2550

บันทึกรัก ฯ - เมื่อเธอคิดถึง แต่เขารู้สึกอึดอัด


ความรู้สึกที่ดีๆบางอย่าง บางเวลาก็ดูจะทำให้เกิดความขัดแย้ง
เมื่อเธอคิดถึงเขา เธอจะหยิบโทรศัพท์โทรหาเขาทันที
เธอมักจะคิดถึงเขาบ่อยๆ
จึงโทรหาบ่อยๆ


บางเวลาที่เขาว่าง เขาก็พูดดีๆด้วยความรัก
แต่ไม่ใช่ทุกเวลาที่เขาจะว่างเช่นนั้น


เมื่อเธอรู้สึกคิดถึงเขาในช่วงหัวค่ำ
เธอเลยโทรมาหาเขา
เขากำลังดูทีวีรายการวิเคราะห์ข่าวการเมือง


ข่าวการเมืองที่เกิดขึ้นช่วงหลังเลือกตั้ง ทำให้เขานอนไม่หลับ เครียดไปด้วย
พยายามจะปล่อยวาง แต่ก็ยากจะทำใจ


ระหว่างเขากำลังเครียด
เธอก็โทรมาหาด้วยความคิดถึง
เขาก็คุยด้วย แต่พูดไม่ออก เมื่อสายตาเหลือบเห็นข่าวการเมืองที่กำลังเกิดขึ้น
ได้แต่ปลงประเทศไทย


เธอรู้สึกว่า เขาเงียบไป จึงเกิดความรู้สึกแปลกๆ
เธอคิดถึงเขามากๆ แล้วเขาไม่คิดถึงเธอ เท่าที่เธอคิดถึงเขาบ้างหรือ...
....เขาตั้งใจฟังเธอพูดหรือเปล่า...
...เขาไม่คิดที่จะพูดอะไรกับเธอบ้างหรือ
....เวลามีอะไรใหม่ๆเธอจะเล่าให้เขาฟังเสมอ แต่เชาไม่ค่อยจะเล่าอะไรให้เธอฟังเลย..


...แล้วการที่เขารักเธอ มันลำบากมากรึเปล่า...


เขาเจอสารพัดคำถามจากเธอเข้าไปแบบนี้แล้ว จุกอก พูดไม่ออก
ยิ่งติดตามข่าวการเมืองแบบวิเคราะห์เจาะลึก ยิ่งจุกอกพูดไม่ออกยกใหญ่
เงียบไปอึดใจหนึ่ง
เธอคงจะเสียใจ น้อยใจ
แต่เขาพูดอะไรไม่ออกจริงๆ
... เขาคงทำให้เธอเสียใจอีกแล้ว


จะพูดก็เจ็บคออีก คอแห้ง...
... จะพูดยังไง ก็ดูเหมือนจะทำให้เธอคิดน้อยใจได้ทั้งนั้น
... เฮ้อ เขาช่างโชคไม่ดีจริงๆ....


เขาค่อยๆพูดกับเธอ ไม่ใจร้อน
แต่เธอก็ร้อนใจ กับการไม่ค่อยตอบสนองของเขา
... เฮ้อ...


บางจังหวะ บางช่วงเวลา เขาก็พูดอะไรไม่ออกเหมือนกัน
เมื่อมาเจอกับความกระตือรือร้น ความคิดถึง ความอยากพูดอยากคุยของเธอ...
... เขาช่างเป็นคนที่ไม่ได้เรื่องซะเลย...
...ปกติแล้ว เขาเป็นคนไม่ค่อยจะพูด
...อยู่เงียบๆทั้งวัน ไม่เคยพูดจากับใครเลย....
... ไม่แท้แต่จะเปล่งเสียงพูดออกมา....
....ธรรมชาติของตัวเขาเป็นเช่นนี้ เขาจึงต้องพยายามปรับตัวเข้าหาเธอ
..แต่ด้วยความเคยชินที่ยากจะปรับเปลี่ยน ย่อมต้องใช้เวลาเช่นกัน


บางทีเขาก็รู้สึกว่า เขาช่างไม่ได้เรื่องเสียเลย
นึกแล้วก็บั่นทอนตัวเอง ไม่คิดดีกว่า...
..มีหลายเรื่องที่เธอแซวเขาเล่นๆด้วยความสนุกปาก
... หลายครั้ง เขาก็รู้สึกว่า มันบั่นทอนคุณค่าในตัวเขาลงไปเรื่อยๆ..
... แต่เขาพยายามไม่ถือสา เพราะเธอพูดด้วยความสนุกปาก...
.. จนเธอบั่นทอนคุณค่าในตัวของเขาลงไปเรื่อยๆ ทุกที ๆๆๆๆ


เมื่อเธอโทรมาคุยในช่วงเวลาที่เขาเหน็ดเหนื่อยหัวใจ เรื่องการเมืองไทย..
....ทั้งคำพูด และความน้อยใจที่เธอแสดงออกมา
มันทำให้เขาจุกอก... ตำใจ... เครียด...
....เขาก็ไม่รู้จะพูดยังไงเหมือนกัน เมื่อรู้สึกว่า ตัวเองด้อยคุณค่าลงไปเรื่อยๆ
....เหมือนกลายเป็นคนไร้ค่าไปทุกขณะ....


พยายามที่จะทำบางสิ่งที่ทำให้รู้สึกว่า ตัวเองมีคุณค่าเพิ่มขึ้น
.. อย่างการเขียนบันทึกให้กำลังใจพี่สาวท่านหนึ่ง
.. แต่อาจจะเขียนบ่อยเกินไป จนเธอตั้งข้อสงสัย..
..หวาดระแวง.. จับตา ... หวั่นเกรง...


ไปๆมาๆ อ้าว ไม่ดีอีกแล้วหรือ....


ช่วงเวลาที่เขาเครียด ..
...เขารู้สึกว่า ความอดทนของเขาลดน้อยลง..
...แม้แต่เรื่องเบาหวิว อาจจะสะกิดสะเกาให้กลายเป็นเรื่องใหญ่ได้
.เขาพยายามระมัดระวังที่จะไม่ให้เรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่
เออ ทำไมมันยากจังวะ...


... บางที เขาอาจจะต้องพูดคุยกับเธอใหม่
จูนหัวใจให้ตรงกัน...
.... เพราะทั้งเขาและเธอ อยากอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข...
...แต่ตอนนี้ ทั้งเขา และเธอ ต่างสร้างความทุกข์ในหัวใจของกันและกัน...
..แล้วต่างคนต่างเจ็บปวดจากการกระทำของแต่ละฝ่าย...


ทั้งๆที่รักกันมาก ก็อาจจะเจ็บปวด เพราะการแสดงความรัก ความห่วงใยของแต่ละฝ่าย..
...ที่จูนไม่ตรงกันเสียที...


คงต้องพูดคุย ทำความเข้าใจกันด้วยความรู้สึกที่แท้จริงของคำว่ารัก
และต้องหมั่นทบทวนหัวใจและความรู้สึกที่แท้จริงกันบ่อยๆ
ไม่เช่นนั้น ต่างฝ่าย จะทำร้ายหัวใจกันและกันอย่างไม่รู้ตัว...


เหมือนเวลานี้...!!!!




วันอังคารที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2550

บันทึกรัก ฯ - ก่อนนอนอย่าลืมนะ




" ก่อนนอนอย่าลืมนะที่รัก กินน้ำ 2 แก้ว ห่มผ้าหนาๆ แล้วก็คิดถึงฉันด้วยนะค่ะ"



วันจันทร์ที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2550

บันทึกรัก ฯ - อยากอยู่ใกล้ๆตลอด




"ถึง 5 โมงเย็นค่ะ เหนื่อย ฉันยืนนานเป็น 2 ชั่วโมง ยังไม่มีแรงดูเลย ฉันอยากคุยอยากบอกอะไรหลายอย่าง แต่ไม่มีโอกาสเลย ฉันคิดถึง อยากอยู่ใกล้ๆตลอด"



วันศุกร์ที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2550

บันทึกรัก ฯ - ขอบคุณมากนะที่รัก




"ขอบคุณมากนะที่รัก รีบกลับบ้านนะ ฉันรอ มีรางวัลให้ด้วย พรุ่งนี้เช้าถ้าทันพระนะซื้อกับข้าวใส่ก่อนนะ วันต่อๆไปฉันจะเตรียมไว้ให้ เดินทางปลอดภัยค่ะ ฉันรอนะ"




สีสันจากงานรับปริญญาที่ มมส. กับความสนุกสนานของคนเก็บภาพ

ช่วงงานรับปริญญาทีไร การถ่ายรูปเป็นกิจกรรมที่อยู่คู่กับงานนี้อยู่เสมอ
วันเวลาแห่งความปิติยินดี รอยยิ้มและดอกไม้มากมายที่ปรากฏในวันสำคัญนี้

นายบอนสนุกับการถ่ายรูปเป็นจำนวนมาก
และการเก็บภาพบรรยากาศในแบบ คลิปวิดีโอ


นี่คือ คลิปวิดีโอ บรรยากาศจาก มมส. ที่นำมาฝากกันครับ


บรรยากาศการบูมของน้องนิสิต มมส.ระหว่างรอบัณฑิตภาคเช้าออกมา 19 ธ.ค.50



บรรยากาศที่ พี่หน่อย ไปให้นิสิตคณการบัญชี บูมให้ เพื่อใ้้ห้น้องฟองสัมผัสบรรยากาศ 19 ธ.ค.50 ช่วงเย็นๆ



บรรยากาศการ ขึ้น stand ถ่ายรูปหมู่ เมื่อ 17 ธ.ค.2550







21 ธันวาคม 2550 เวลา : 10:20:00


ความคิดเห็นที่ 1





ความภูมิใจ ที่น่าจดจำ ...//... สุขสันต์วันศุกร์นะคะ ..;))


โดย คิมค่ะ ... เมื่อ 21 ธันวาคม 2550 เวลา : 11:30




ความคิดเห็นที่ 2





ขอมอบเพลง....รางวัลแด่คนช่างฝัน....ให้ทุกคนในภาพ และเจ้าของบ้านนะคะ


โดย pijika เมื่อ 21 ธันวาคม 2550 เวลา : 13:54




ความคิดเห็นที่ 3





ล ุงบอน นี่คือว่า หนูเคยเห็นลุงบอนหรือเปล่า ถ้าเคยเห็นอาจจะเป็นตอนเบบี๋ หรือตอนซักประมาณ 2 - 3 ขวบ คงจะไม่เคยเห็นหรอกเนาะ แค่นี้ได้ไหมคะ


โดย pookun เมื่อ 21 ธันวาคม 2550 เวลา : 14:33




ความคิดเห็นที่ 4





ชอบเพลงบูมจัง มีแมงวัน แมงหวี่ด้วย ;)


โดย kooyik เมื่อ 21 ธันวาคม 2550 เวลา : 14:48




ความคิดเห็นที่ 5





สนุกดีจริงๆ เลยค่ะนี่ ยินดีกับบัณทิตใหม่ทั้งหลายด้วยนะคะ สบายดีนะคะน้องบอน คิดถึงเสมอค่ะ


โดย nataya เมื่อ 21 ธันวาคม 2550 เวลา : 15:55




ความคิดเห็นที่ 6





เป็นวันที่สุดชื่นมื่นอีกวันหนึ่งในชีวิต


โดย พี่ปุ้ย/บางมด เมื่อ 22 ธันวาคม 2550 เวลา : 10:45

วันพฤหัสบดีที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2550

บันทึกรัก ฯ - วัฏจักรความทุกข์ร้อนของเธอ

เธอรู้สึกว่า เขาเปลี่ยนแปลงไป
เหมือนไม่เอาใจใส่เธอเหมือนเดิม
โทรคุยด้วยก็เอาแต่ หาๆๆ อะไรนะ
ไม่ตั้งใจฟัง....

จนเธออึดอัด ต้องถาม คุณจะเอายังไงก็พูดมาตรงๆ อย่าให้ฉันบ้าอยู่คนเดียว
เขาชักหงุดหงิดเหมือนกัน จึงตั้งใจพูดให้เธอเข้าใจ..

เธอเคยสังเกตตัวเองบ้างไหม ตั้งแต่เริ่มรู้จักกันมาจนถึงวันนี้
เธอมีเรื่องทุกข์ร้อนใจ รู้สึกไม่ค่อยสบายใจอยู่ตลอด
สุขได้ไม่นาน ก็ต้องทุกข์ร้อนใจอยู่เรื่อยๆ
เหมือนนั่งอยู่บนกองไฟอยู่ตลอด...
....คงต้องหมั่นสังเกตตัวเองแล้วล่ะว่า ทำไมต้องทุกข์ใจอยู่เรื่อยๆ
ทั้งเรื่องหนัก เรื่องเบา และเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง

เขาอยากให้เธอมีสติมากขึ้น อยู่กับความเป็นจริง
ถ้าอยู่กับตัวเองมากเกินไป คิดเอง และทำร้ายจิตใจของตัวเอง รวมทั้งเขา และคนอื่นๆด้วย

เขาก้ไม่รู้เหมือนกันว่า ทำยังไงความทุกข์ร้อนในใจของเธอที่หมั่นจุดขึ้นมาอยู่บ่อยครั้ง
จะเบาบางลงได้บ้าง
แต่ช่วงปีที่ผ่านมา รู้สึกว่า ความทุกข์ร้อนของเธอที่แสดงออกมา จะรุนแรงมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ....