การแพทย์ทางไกลในยุโรป

เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์และโทรคมนาคมในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา ยังผลให้มีการพัฒนาคอมพิวเตอร์เพื่อจัดการกับข้อมูลทางการแพทย์ทุกรูปแบบ ไม่ว่า ภาพ ข้อความ หรือเสียงจนสามารถนำมาใช้ประโยชน์ทางด้านสาธารณสุขอย่างมาก ทำให้การแพทย์ทางไกลหรือเทเลมิเดซีน ขยายตัวมากยิ่งขึ้น

ปัจจุบันสถานพยาบาลทั่วโลกได้นำเทคโนโลยีทางการแพทย์ชนิดนี้ไปใช้ประโยชน์กันอย่างกว้างขวาง
ใน เมืองไทยเอง สมัย นายอาทิตย์ อุไรรัตน์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขก็ได้นำเทคโนโลยีนี้มาใช้โดยทุ่มงบ ประมาณเพื่อการนี้จำนวนมหาศาล แต่พอมีการเปลี่ยนแปลงผู้บริหารระดับนโยบายก็เกิดเรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับ การจัดซื้ออุปกรณ์ต่างๆ เกี่ยวกับโครงการนี้อย่างหนักหลังจากหมดเปลืองเงินไปจำนวนมาก
ไม่แน่ใจว่าทุกวันนี้ได้มีการใช้ประโยชน์จากโครงการที่ทำกันไว้สักกี่มากน้อย

ใน ยุโรปมีโครงการปฏิบัติการข้ามชาติทางด้านเทเลมิเดซีนที่สำคัญๆ 5 โครงการคือ MAC-NET (Medical Advice Center Network) ชื่อก็บอกว่าเป็นเครือข่าวศูนย์ให้คำปรึกษาทางด้านการแพทย์เพื่อพัฒนาการ ปฏิบัติการทางการแพทย์ในทะเล เครือข่ายแห่งนี้เชื่อมกันอยู่ระหว่างเมืองแมดริด ประเทศสเปน เมืองตูลูส ประเทศฝรั่งเศส กรุงโรม ประเทศอิตาลี เมืองเอเธนส์ ประเทศกรีซ และกรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส
EUROTOXNET (European Toxicological Network) เป็นเครือข่ายที่ศูนย์พิษวิทยาซึ่งตั้งอยู่ในเมืองต่างๆ 5 เมือง ใน 5 ประเทศคือ เบลเยียม อิตาลี อังกฤษ ฝรั่งเศสและเยอรมนี เพื่อแลกเปลี่ยนและให้ความช่วยเหลือกันทางด้านแก้ไขปัญหาและรักษาผู้ป่วย ที่ได้รับพิษในแถบยุโรป
ETELNET (European Telemedicine Network) เป็นโครงการร่วมของ 7 ประเทศเพื่อใช้เทเลมิเดซีนเพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูลและประสบการณ์เพื่อ ประโยชน์ในการป้องกันและให้ความรู้ทางด้านสาธารณสุขในระดับชุมชน
GETS Project (Global Emergency Telemedicine Sevice) เป็นโครงการย่อยของโครงการเพื่อสุขภาพของกลุ่มประเทศอุตสาหกรรม G-7 โดยจัดตั้งเครือข่ายการให้การรักษาแบบฉุกเฉินผ่านระบบเทเลเมดิซีน ในลักษณะต่างๆ หลายภาษาและเข้าถึงได้ตลอด 24 ชั่วโมง
ท้ายสุดคือ GALENOS Project (Generic Advanced Low-Cost Trans European Network Over Satellite) โครงการพัฒนาการสื่อสารผ่านดาวเทียมเพื่อการรักษาแบบเทเลมิเดซีน
โฟกัสไป ที่ฝรั่งเศสพบว่า การพัฒนาระบบเทเลเมดิซีนที่นั่นมีสามระยะคือ ช่วงแรกพัฒนาโดยแผนกไอซียู เชื่อมไปยังแผนกต่างๆ ในโรงพยาบาลเป็นเครือข่ายเพื่อส่งภาพคนไข้หรือความเห็นของผู้เชี่ยวชาญ เฉพาะด้านอย่างรวดเร็ว สอง เป็นการสร้างฐานข้อมูลเพื่อแลกเปลี่ยนข่าวสาร เช่น สร้างไฟล์รวมข้อมูลการรักษาพยาบาลทางทะเล ฐานข้อมูลด้านเวชภัณฑ์หรือบรรณานุกรมสารพิษเป็นต้น ส่วนระยะที่สาม เป็นการเน้นการใช้ประโยชน์จากระบบการสื่อสารเพื่อบริการทางการแพทย์คือ ใช้อินเตอร์เน็ตและโทรศัพท์เคลื่อนที่ มาใช้ประโยชน์ในการให้บริการคนไข้ที่บ้าน เช่น โครงการ I-Net ของเมืองตูลูสนั้นสามารถให้การดูแลคนไข้ที่มีระบบทางเดินหายใจขั้นรุนแรงได้ หากคนไข้มีอุปกรณ์ที่จำเป็นอยู่ที่บ้านแล้วส่งข้อมูลที่จำเป็นผ่านเครือ ข่ายไปยังหน่วยสังเกตการณ์ในท้องถิ่น ซึ่งจะมีกระบวนการประมวลผลเพื่อส่งต่อยังศูนย์ควบคุมซึ่งมีระบบตัดสินใจและ เสนอแนะแนวทางรักษาให้ทันต่อสถานการณ์
ทุกวันนี้มีโรงพยาบาลใน ฝรั่งเศสกว่า 500 แห่งที่ใช้ระบบเทเลเมดิซีนใหม่ๆ และมีบริษัทเอกชนหลายแห่งผลิตซอฟต์แวร์ต่างๆ ออกมาใช้ประโยชน์ทางการแพทย์ อาทิ ซอฟต์แวร์เชื่อมระบบโทรคมนาคมสร้างเครือข่ายแลกเปลี่ยนข้อมูลทาง อิเล็กทรอนิกส์ เช่น ผลการเอ๊กซเรย์ การวินิจฉัย แฟ้มข้อมูลคนไข้ระหว่างโรงพยาบาล สร้างเครือข่ายเชื่อมคอมพิวเตอร์สองเครื่องซึ่งอยู่คนละแห่งเพื่อถ่ายโอน ข้อมูลด้านรังสีวิทยา ภาพสแกน ฯลฯ ระบบเก็บข้อมูลดิจิตอลแบบถาวร เครือข่ายรักษาแบบฉุกเฉินแบบแลกเปลี่ยนและแบ่งปันภาพ ฯลฯ ซอฟต์แวร์เพื่อใช้ประโยชน์ทางด้านหทัยวิทยา จักษุวิทยา การตรวจภายในร่างกาย ฯลฯ
กระแสการปฏิรูปสุขภาพในบ้านเราได้ปลุกให้วง การสาธารณสุขตื่นตัวจากการงมงายในเทคโนโลยีการแพทย์ที่ไม่จำเป็น เพราะทุกวันนี้ยังมีเครื่องมือทางการแพทย์ที่มีมูลค่ามหาศาล แต่ไม่ได้ใช้ประโยชน์โดยกองอยู่ตามโรงพยาบาลต่างๆ จำนวนมาก แต่การติดตามความก้าวหน้าทางการแพทย์ยังเป็นสิ่งที่จำเป็น
อะไรที่ไม่เหมาะกับฐานะและก่อประโยชน์ที่แท้จริงนั้น มักจะนำมาซึ่งปัญหาเสมอ

แห่งหัวใจ

ของขวัญ
ซึ่งคนรักมอบให้ฉัน
สลักเสลา เกลาพิถีพิถัน
ร้อยด้วยเส้น ใยรัก ถักขึ้นผูกและพัน
เป็นกระดึง ..กึ๊งก่อง

กึ๊งก่องง..กึ๊งก่องง..
ผูกคอท่องทุกที่ไป
กึ๊งก่องง..กึ๊งก่องง..
คล้องไว้กันหลงไปดง ไหน
กระทั่งเพลงพื้นๆจังหวะหัวใจ
ยังเปลี่ยนเพี้ยนไปเป็นกึ๊งก่อง

ก่องง..กึ๊งก่องงง..
(ฟังสิ)
ฉันมีเจ้าของหัวใจ
ก่องง.. กึ๊ง ก่องงง..
(ฟังสิ)
ท่านเซนต์วาเลนไทน์

วุฒาภรณ์

พรปีใหม่

ไร้คำพิศวาสจนหยาดหยด
มาหลั่งรดหัวใจปีใหม่นี้
มองรอบข้าง ด่างดำถูกย่ำยี
ล้วนแต่มีทุกข์แน่นเต็มแผ่นดิน

จะขอพรที่ไหนจากในหล้า
จะวอนฟ้าชั้นไหนก็ไม่สิ้น
จะวอนเทพตนใดให้ได้ยิน
จะดีดดิ้นกี่ครั้งยั้งจะพอ

หากว่าตนไม่กลัวฝ่าขวากหนาม
หากว่าตนเดินตามแต่ร้องขอ
หากว่าตนงอเท้าเฝ้าคอยรอ
หากว่าตน งอนง้อรอปราณี

ย่อมต้องกล้าสืบสานการต่อสู้
ย่อมจะรู้แนวทางสร้างศักดิ์ศรี
ย่อมต้องสู้ความชั่วด้วยความดี
ย่อมต้องมีเหตุผล ช่วยดลใจ

จึงย่อมอยู่บนโลกคลายโศกสิ้น
จึงโบยบินด้วยฝันอันยิ่งใหญ่
จึงเสรีความคิดวิจิตรไกล
จึงสมพรปีใหม่มดังใจคิด

สายธารสิโป

ใครไทย

คนละบาทสองบาทช่วยชาติหน่อย
ทีละร้อยสองร้อยค่อยประสม
หนี้แสน ล้านอย่าพาลท้อรอล่มจม
ไม่นานนมแค่ชาติหน้าก็หมดแล้ว
ถึงทีรวยใครรวยช่วยชาติไหม
ใครกู้ใครเก็งกำไรได้เป็นแถว
พอวายวอด พาวอดตลอดแนว
ขึ้นก็แห้วลงก็แห้วชาวแห้วไทย
จึงเมื่อล้มละลายแทบขายชาติ
ก็ชาวบ้านบาทสองบาทช่วยชาติใหญ่
ที่คอยผลาญ ผลาญสนิทเอาผิดใคร
อนาถไหมไทยช่วยไทยช่วยใครกัน

คมเลนส์

คนทำงาน

ประวัติศาสตร์อาจมีในหลายด้าน
แต่คนที่ทำงานไม่เคยจะเอ่ยออกนาม
คนที่แบกหามลุยน้ำลุยโคลนคนที่สรรค์สร้าง
จากป่าเป็นเมืองรุ่งเรืองงามเพียงเวียงวัง
ด้วยเลือดด้วยเนื้อของคนทำทาง
ถางทาง ตั้งต้นให้คนต่อไป

จากป่าเปลี่ยวเที่ยวไปในทุกถิ่น
ดังโบกโบยบินพื้นดินเป็นถิ่นอาศัย
หนาวเหน็บเจ็บใจภัยร้ายนานาชีวาว้าเหว่
เช้าค่ำจำเจเร่ไปให้คนเดินตาม
ทุกย่างก้าวเขาเหมือนเงาเรืองราม
ฝังนามฝังร่างอยู่กลางแผ่นดิน

"เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

น้ำตก ต้นธาร

บริสุทธิ์มาจุติ ตกน้ำผลิพราวหยดใส
กลั่นทิพย์จากทิวไพร ค่อยรวม ไหลเป็นสายริน
รินหลั่งพื้นฝั่งผา เลี้ยวเลาะมาลัดซอกหิน
สูงส่งโรยลงดิน เป็นน้ำตกอุทกธาร
ต้นธารแห่งชีวิต แนบสถิตวนาศาสนติ์
ซึมซับดับกันดาร ชอุ่มอุ้มพุ่มรากใบ
สัตว์ป่าก็ผาสุก มีร่มรุกข์ร่วมอาศัย
ฉ่ำชื้นทั้งผืนไพร ในลำนำลเนาธาร

จิระนันท์ พิตรปรีชา

รู้อยู่รู้ทำ

รู้อยู่และรู้ทำ
คือหลักค้ำประกันคน
ไม่รวยและไม่จน
แต่อยู่ได้ สบายดี
เหล่าใดไม่รู้อยู่
ไม่รู้ทำตามควรมี
เหล่านั้นแหละทันที
จะทุกข์ยากระยำเยิน
ตัวอย่างฝรั่งมี
นิวซีแลนด์ที่จำเริญ
กีวีกับแอปเปิ้ล
แลขนแกะคือกิจการ
ขายได้กำไรดี
มีมูลค่ามหาศาล
ประชากรแค่สามล้าน
เป็นอยู่สุขสราญรมย์
สังเวชประเทศเรา
เหมือนเมามายอยู่งายงม
ยกย่
องนิยมชม
แต่ชาติอื่นทุกคืนวัน
ทุเรียนเงาะมังคุด
ละมุดส้ม มะยมมะดัน
อกร่องมะม่วงมัน
สัปปะรดแลส้มโอ
ยังเหลือหลากอยู่อักโข
รัฐมนตรีรัฐมนโท
ค้าขายไม่เคยเป็น
จึงเป็น รองเป็นเบี้ยล่าง
กินพลางโกงกันพลาง
ไม่รู้อยู่ไม่รู้ทำ!!

"เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์"

ลมหายใจบนสายน้ำ

เหนี่ยวแรงจ้วงพายในสายน้ำ
วาดซ้ำนำส่งให้ตรงที่
เรี่ยว แรงแข็งขันมานานปี
บัดนี้อ่อนล้าชราลง

สองมือถือพายไม่ถนัด
จ้วงขัดวาดขืนฝืนแรงส่ง
เรือน้อยลอยขวางคว้างเป็นวง
ไม่เบน หัวตรงยังปลายทาง

ค่อยค่อยลอยลำในน้ำนิ่ง
อ้อยอิ่งขวาบ่ายเบนซ้ายบ้าง
โรงแรงฝีพายแทบวายวาง
ยายชราฝ้าฟางยังพายเรือ

เย็นเยือกน้ำค้างจนคางสั่น
ตะวันเผาไหม้ยายมิเบื่อ
ดึกดื่นเพียงใดยายเอื้อเฟื้อ
ร้อนเหลือส่งคนข้ามสองฝั่งคลอง

อวลกลิ่นอายครำ ของน้ำเน่า
กับลำนำเก่าการลอยล่อง
เสียงเหรียญฟังเล่นเป็นทำนอง
เสียงท้องหลานนั่นสำคัญนัก

ดึกแล้วเด็กน้อยจึงผล็อย หลับ
ยายขยับเนื้ออุ่นให้หนุนตัก
"โอละเห่ เปลไม่มีนี่หลานรัก
นอนพักกับยายไม่ต้องกลัว

โตขึ้นจะให้ได้ศึกษา
เป็นมหาบัณฑิต ไม่คิดชั่ว
ไม่ดีอย่าได้ไปเมามัว
เลี้ยงตัวเลี้ยงยายในทางดี

จะพายเรือน้อยคอยเลี้ยงเจ้า
เก็บเอาเงินทองให้ถ้วนถี่"
แล้วเอื้อมหยิบ ขันในทันที
นับดีดียังได้ไม่ถึงร้อย

..เบิ่งฟ้า..ปรายฝัน..ใช่วันเก่า
เวิ้งว้างบางเบายายเหงาหงอย
วาบจิตตอกย้ำ-คำหลานน้อย
" ถ้าพลอยยายตายไปใครจะเลี้ยง"

***
วันนี้ น้ำคำดำกว่าเก่า
คลองเน่าวาดพายไม่อาจเลี่ยง
เด็กน้อยจ้วงพายจนไหล่เอียง
แว่ว เสียงจากยายไม่มีแล้ว...

วิกรมาทิตย์

อุทยานแมงกวี

ภูผาผงาด ชวนตระหนก
อุทยานยะเยือก สะทกสั่น
แมงกวี ถวิลถึงเพลงพระจันทร์

บอบบางกระสันกับทุกอ่อนไหว
เหินห่างกับสงครามนอกอุทยาน
ทุกดอกไม้จึงแย้มบานอยู่สดใส

นานนานที ค่อยมีโจรขโมยลูกไม้
เด็ดลูกไปต้นเต็มสวนยังอยู่ยืน
วันต่อไปลูกไม้ในมือขโมยจะพร่างพันธุ์
เป็นสวนขวัญแผ่ขยายหลายสิบหมื่น
ถึงไร้คนถนอมปลอบปลุกทุกวันคืน
ไม้จะตื่นค่อยเติบเองในมิช้า
เพ้ย..นักสู้ผู้คมดาบคดงอ
อย่าฟูมฟายวอนขอแทนผองข้า
สงครามใหญ่ในมหานัครา
ทำรสชาติลูกไม้ปร่าหรือไม่เลย

ไม้หนึ่ง ก.กุนที