ความประทับใจที่เขียนออกมาอย่างไม่เต็มที่ ของแฟนพันธุ์แท้วิทยากร เชียงกูล

คุณนิดได้มีโอกาสได้พบกับวิทยากร เชียงกูล และเขียนบันทึกความประทับใจของเธอ หลังจากเวลาผ่านไปแล้ว กว่า 1 สัปดาห์ ทำให้เธอสามารถที่จะเขียนความรู้สึกประทับใจได้ในระดับหนึ่ง

ทั้งๆที่เธอมีความประทับใจจากการที่ได้พบกับ วิทยากร เชียงกูลเป็นครั้งแรกในชีวิตอย่างมากมาย
แต่เมื่อกลับมาถึงที่ทำงาน พบกับงานมากมายที่รออยู่ จนเวลาล่วงเลยมาหลายวัน
จึงมีโอกาสที่จะได้เขียนบันทึกที่อยากจะเขียน

"ฉันจึงมาหาความหมาย" กับคำตอบที่รอคอย...
http://gotoknow.org/blog/Myself/100422


ในตอนที่เธอได้พบกับวิทยากร เชียงกูล เธอทั้งพูดคุย ซักถามหลายอย่าง แต่เธอก็ยอมรับว่า ยังคุยได้ไม่เต็มที่อย่างที่หัวใจอยากจะคุยด้วย

เพราะความตื่นเต้นที่ได้พบกับสุดยอดนักเขียนในดวงใจเป็นครั้งแรก และเกิดความรู้สึกประหม่าเล็กน้อย
ก่อนหน้าที่จะได้พบตัวจริงของนักเขียนในดวงใจ คุณนิดยังทำตัวไม่ค่อยจะถูก ไม่รู้ว่าจะต้องเตรียมตัวอย่างไร
จะพูด จะคุยอย่างไรดี

แต่เมื่อได้ตัวจริงของวิทยากร เชียงกูล ทุกอย่างดำเนินไปอย่างอัตโนมัติ เวลา 90 นาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว
หลังจากลาจาก อ.วิทยากรในบ่ายวันนั้น เธอรู้สึกประทับใจหลายอย่าง
อยากมีโอกาสได้พบกับท่านอีกครั้ง ซึงจะเตรียมตัวให้ดี และพูดคุย แลกเปลี่ยนกับท่านให้สมใจอยาก

แม้ว่า บันทึกที่เขียนออกมา อาจจะถ่ายทอดความรู้สึกออกมาได้เพียงระดับหนึ่งเท่านั้น
ในช่วงที่เธอได้คุยกับ อ.วิทยากร เชียงกูล เธอยอมรับว่า เธอเขียนไม่ค่อยเก่ง อ.วิทยากรจึงให้คำแนะนำว่า ต้องหัดเขียนบ่อยๆ แล้วคุณจะเขียนได้เก่ง เขียนได้คล่องเอง

เมื่อคุณนิด อยากจะเขียนบันทึกความประทับใจ เมื่อได้เขียนจริงๆแล้ว เขียนออกมาได้เพียงระดับหนึ่งเท่านั้น
แม้แต่การพูดคุย ก็ยังพูดคุยได้ยังไม่เต็มที่อย่างที่อยากจะคุย

แบบนี้ย่อมที่จะต้องฝึกฝนตนเอง ในการเขียนถ่ายทอดสิ่งที่คิดให้ออกมาได้อย่างที่ใจอยากจะถ่ายทอด
เหมือนอย่างสุดยอดนักเขียนในดวงใจ "วิทยากร เชียงกูล" แล้วล่ะครับ

blog ของอำนาจ แสงสุข มรดกทางความคิดในอนาคต

ได้เวลาของ น้อย ลิขิต แห่ง ต.หนองหิน ได้ถ่ายทอดความเห็นใน เวทีแห่งนี้ในประเด็นที่เกี่ยวกับ ก่อร่า สร้างฝันที่หนองสรวงอีกแล้ว

"ท่อง internet มีโอกาสได้ค้นพบ blog ของคุณอำนาจ แสงสุข หรือ น.เมืองสรวงที่ gotoknow

• ศูนย์ประชาสัมพันธ์และเครือข่ายท้องถิ่นจังหวัดกาฬสินธิ์


• ส่งเสริมปกครองท้องถิ่น


• เครือข่ายคนโคราช

ดูแล้วก็เข้าท่าดีเหมือนกันที่มีแหล่งที่สามารถเผยแพร่ข้อมูลของตนเองออกมา"

" จากหนังสือที่เขียนขึ้น อุดมการณ์และแนวคิดต่างๆนั้น สามารถที่จะถ่ายทอดให้ใครไปทำกิจกรรมแทนเขาได้ แต่ก็อยากที่จะรู้ ความคิดเห็น ความรู้สึกเฉพาะ ตัวของเขา ซึ่งสิ่งนี้คงจะหาอ่านได้ยากเหมือนกัน แต่ไม่ค่อยที่มีบันทึกมากนัก ขนาดคนที่เขียนเก่ง คิดเก่งในอดีต มาถึงวันนี้ ยังไม่ค่อยที่จะเขียน บันทึกสิ่ง ต่างๆเอาไว้บ้างเลย"

"ดีแล้วที่ได้ทำหนังสือ ก่อร่าง สร้างฝัน ออกมา เพราะถ้าไม่ทำออกมาแล้ว คงไม่มีใครรับรู้ ข้อมูลเหล่านี้เลย แต่เนื้อหาในหนังสือ เกิดจากการกระตุ้น แรงขับเคลื่อนของอีกคนหนึ่ง จึงเกิดหนังสือขึ้น สังเกตดูแล้ว blog ที่มีนั้น ไม่มีแรงขับเคลื่อน จึง ไม่มีบันทึกออกมาเผยแพร่บ่อยมากนัก"

" เหมือนกับคนที่อายุมากขึ้น เรี่ยวแรงลดน้อยถอยลง สิ่งที่เคยทำมาในอดีต แต่ปัจจุบันไม่สามารถที่จะทำได้เท่าวันวานอีกแล้ว ทั้งหน้าที่การงานที่มากขึ้น และอีกหลายอย่าง ดูแล้วก็น่าเสียดายที่ความคิดต่างๆที่ออกมาจากตัวเขา ไม่ได้ถูกถ่ายทอดออกมาอย่างต่อเนื่อง"

" blog ที่ gotoknow คงไม่อาจทำให้เขาเกิดแรงกระตุ้นในการเขียนบันทึกมากนัก อาจจะดูยุ่งยากเพราะเทคโนโลยีใหม่ๆ หรืออาจจะต้อง ใช้เวลาในการกลั่นกรองนานเกินไป เหมือนอย่างหนังสือก่อร่าง สร้างฝัน ที่เขียนไว้ว่า 8 ปี แห่งความมุ่งมั่น น่าเสียดายที่ใช้เวลานานมากขนาดนั้น ทำให้ผล งานที่ตั้งใจทำอย่างมาก แต่ถูกบันทึกไว้น้อยมากๆ เพราะไม่ค่อยได้เขียนเผยแพร่สู่สาธารณะ ต่างจากคนรุ่นใหม่ๆ หลายคนที่ขยันเขียน blog ถ่ายทอดความ รู้สึก ความคิด บันทึกประจำวันออกมาอย่างมากมาย เขียนจนเก่ง เขียนจนคล่องเหลือเกิน"

"คิดว่า ตรงนี้ คือข้อได้เปรียบของคนรุ่นใหม่กับคนรุ่นเก่า เพราะคนรุ่นใหม่ ได้เรียนรู้เทคโนโลยีตั้งแต่แรกๆ และใช้จนเป็นเรื่องง่าย ส่วน คนรุ่นเก่าที่พึ่งมาเรียนรู้ตรงนี้ จึงรู้สึกว่า ยากในการใช้ น่าเสียดายเหมือนกันที่มรดกทางความคิดของเขา ไม่ได้ถูกบันทึกไว้อีกเลย"

นี่เป็นมุมมองอีกมุมมองหนึ่ง ที่นำมาบันทึกไว้ในที่นี้ ความจริง คุณน้อย ลิขิต ก็ยังไม่มี blog เป็นของตนเองเลย แต่ก็สามารถที่จะคิด และเขียน บันทึกได้เช่นกัน แต่ไม่ค่อยได้ถ่ายทอดออกสู่สาธารณะเช่นอีกหลายๆคน