หนุ่มฟอลล์เวย์ยืนกระสับกระส่ายรอรถไฟที่ชานชลา สองแขนโอบอุ้มทารกน้อยสองคนไว้คนละข้าง
หญิงชราผู้หนึ่งเห็นเข้าก็อดกราบเข้ามาชื่นชมความน่ารักของเด็กไม่ได้
"ชื่ออะไรล่ะคะ" หล่อนหยอกล้อกับทารก
ฟอลล์เวย์ได้แต่ยิ้ม
"ผู้หญิงหรือผู้ชายล่ะ?" หญิงชราซักต่อ
"ไม่ทราบซิครับ" ฟอลล์เวย์กลั้นใจตอบอย่างสุภาพ
"คุณเป็นพ่อประสาอะไรกันนี่ ถึงไม่รู้ว่าลูกเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย"
หล่อนเหน็บแนม "แถมยังไม่รู้ชื่อซะอีกด้วย"
"คือว่า... เออ ... ผมไม่ใช่พ่อของเด็กหรอกครับ" ฟอลล์เวย์ชี้แจง
"ผมเป็นตัวแทนจำหน่ายถุงยางอนามัย แล้วเด็กนี้....เออ.... เป็นผลจากความผิดพลาดของสินค้า ซึ่งผมต้องเอาไปแสดงเป็นหลักฐานที่โรงงานครับ"
จากสาระ
มกราคม พ.ศ. 2535
Theขี้ฝุ่นริมทาง
วันพฤหัสบดีที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2547
ใหม่ก็แล้วกันน่า
ลูกศร 1 - "โอ้โฮ รถใหม่ ใหม่เอี่ยมเลย คงแพงบรรลัยซิเนี่ย แฟนเธอได้งานใหม่เรอะไง"
ลูกศร 2 - "เปล่าน่า อย่าอึงไป ฉันเปลี่ยนผัวใหม่ตะหาก"
จาก เนาวรัตน์
มกราคม พ.ศ. 2535
ลูกศร 2 - "เปล่าน่า อย่าอึงไป ฉันเปลี่ยนผัวใหม่ตะหาก"
จาก เนาวรัตน์
มกราคม พ.ศ. 2535
อนาคตลูกๆ
..พ่อแม่ซึ่งมีลูก 5 คน นั่งปรึกษาหารือกันถึงอนาคตของลูกที่กำลังเรียนหนังสือใกล้จบมัธยม
แม่ - "ไอ้ศักดิ์ลูกคนโตมันมีนิสัย พูดอย่างทำอย่าง หาความจริงไม่ได้ แต่มันหัวดี พูดเก่ง พ่อว่ามันควรจะเอาดีทางไหน"
พ่อ - "อืม! ไอ้นี่ต้องวางแนวให้มันเป็นนักการเมือง สมัคร ส.ส. ไปโลดแน่"
แม่ - "ไอ้สิทธิ์คนที่สองมันมีนิสัยชอบพูดขาวให้เป็นดำ ดำเป็นขาว กะล่อนหสตัวจับยาก แต่ก็หัวดีเหมือนกัน เอาดีทางไหนล่ะ"
พ่อ - "ไอ้นี่ต้องเป็นทนายที่ดีแน่"
แม่ - "ไอ้เสริฐคนที่สาม มีนิสัยชิบพูดข่มขู่คน วางอำนาจ ไถเงินพี่น้องเป็นประจำ เวลาเล่นอะไรก็ชอบใช้กำลังเตะต่อย"
พ่อ - "ไอ้นี่ต้องเป็นตำรวจแน่"
แม่ - นังสมศรี คนที่สี่นี่ นิสัยขี้เกียจ เช้าชามเย็นชาม ชอบปัดความรับผิดชอบให้คนอื่น ขี้นินทา ชอบแต่นั่งแต่งตัวกินจุบกินจิบได้ทั้งวัน ขาดความรับผิดชอบ ชอบขอเงินไปโรงเรียนเพิ่มเป็นประจำ แต่มันดีตรงที่มันประจบพ่อแม่เก่ง"
พ่อ - "นางนี่ชัดเลย รับรับการเจริญแน่"
แม่ - "ไอ้สมบัติคนที่ 5 นี่ซิ มีนิสัยชอบพูดจริงทำจริง เป็นคนตรงไปตรงมา และซื่อสัตย์ นิสัยดีกว่าเพื่อน"
พ่อ - " อา! คนนี้ซิน่าเป็นห่วงอนาคต ...เพราะหาอาชีพให้มันไม่ได้ ...." พูดจบพ่อก็ถอนหายใจด้วยความเป็นห่วง
จาก ขาใหญ่
มกราคม พ.ศ. 2535
แม่ - "ไอ้ศักดิ์ลูกคนโตมันมีนิสัย พูดอย่างทำอย่าง หาความจริงไม่ได้ แต่มันหัวดี พูดเก่ง พ่อว่ามันควรจะเอาดีทางไหน"
พ่อ - "อืม! ไอ้นี่ต้องวางแนวให้มันเป็นนักการเมือง สมัคร ส.ส. ไปโลดแน่"
แม่ - "ไอ้สิทธิ์คนที่สองมันมีนิสัยชอบพูดขาวให้เป็นดำ ดำเป็นขาว กะล่อนหสตัวจับยาก แต่ก็หัวดีเหมือนกัน เอาดีทางไหนล่ะ"
พ่อ - "ไอ้นี่ต้องเป็นทนายที่ดีแน่"
แม่ - "ไอ้เสริฐคนที่สาม มีนิสัยชิบพูดข่มขู่คน วางอำนาจ ไถเงินพี่น้องเป็นประจำ เวลาเล่นอะไรก็ชอบใช้กำลังเตะต่อย"
พ่อ - "ไอ้นี่ต้องเป็นตำรวจแน่"
แม่ - นังสมศรี คนที่สี่นี่ นิสัยขี้เกียจ เช้าชามเย็นชาม ชอบปัดความรับผิดชอบให้คนอื่น ขี้นินทา ชอบแต่นั่งแต่งตัวกินจุบกินจิบได้ทั้งวัน ขาดความรับผิดชอบ ชอบขอเงินไปโรงเรียนเพิ่มเป็นประจำ แต่มันดีตรงที่มันประจบพ่อแม่เก่ง"
พ่อ - "นางนี่ชัดเลย รับรับการเจริญแน่"
แม่ - "ไอ้สมบัติคนที่ 5 นี่ซิ มีนิสัยชอบพูดจริงทำจริง เป็นคนตรงไปตรงมา และซื่อสัตย์ นิสัยดีกว่าเพื่อน"
พ่อ - " อา! คนนี้ซิน่าเป็นห่วงอนาคต ...เพราะหาอาชีพให้มันไม่ได้ ...." พูดจบพ่อก็ถอนหายใจด้วยความเป็นห่วง
จาก ขาใหญ่
มกราคม พ.ศ. 2535
ได้ดีจนได้
....นายหนุ่มเป็นคนที่ชอบพูดเพ้อเจ้อ ซ้ำๆซากๆ ไร้สาระไปวันๆจนพี่น้องเพื่อนฝูงพากันเบื่อหน่าย ว่านายหนุ่มจะไปทำมาหากินอะไรได้ จนกระทั่งวันหนึ่ง เพื่อนฝูงได้พบกับนายหนุ่ม ต่างพากันแปลกใจ เพราะฐานะความเป็นอยู่ดีขึ้นอย่างมาก จึงพากันไต่ถามว่าไปทำงานที่ไหน จึงทราบว่านายหนุ่มประสบความสำเร็จในการเป็นผู้ประพันธ์เพลงให้กับวงนัก ร้องวัยรุ่นสมัยใหม่สังกัดบริษัทเทปยี่ห้อดังๆในปัจจุบัน และยังถูกบริษัทต่างๆดึงตัวให้ไปเป็นผู้แต่งเพลงอีกหลายวง เพราะความที่แกเป็นคนแต่งเพลงได้ไร้สาระ ซ้ำซากถูกใจวัยรุ่น
จาก ขาใหญ่
มกราคม พ.ศ. 2535
จาก ขาใหญ่
มกราคม พ.ศ. 2535
ยังไม่ได้ใช้
คุณแสวง ซื้อที่ดินสร้างสุสานอย่างสวยงามให้เป็นของขวัญวันเกิดแก่ภรรยาตามธรรมเนียมจีนที่ซื้อสุสานก่อนได้ไม่ถือเป็นการแช่ง
หนึ่งปีผ่านไป คุณแสวงไม่มีของขวัญวันเกิดให้ภรรยาอีกเลย เมื่อเธอโวยวายคุณแสวงตอบอย่างไม่ใส่ใจว่า
"ทำไมต้องฟุ่มเฟือยด้วยล่ะ ของขวัญที่ฉันให้เธอปีก่อน เธอยังไม่ได้ใช้เลยสักนิด"
จาก เจ๋งเป้ง
มกราคม พ.ศ. 2535
หนึ่งปีผ่านไป คุณแสวงไม่มีของขวัญวันเกิดให้ภรรยาอีกเลย เมื่อเธอโวยวายคุณแสวงตอบอย่างไม่ใส่ใจว่า
"ทำไมต้องฟุ่มเฟือยด้วยล่ะ ของขวัญที่ฉันให้เธอปีก่อน เธอยังไม่ได้ใช้เลยสักนิด"
จาก เจ๋งเป้ง
มกราคม พ.ศ. 2535
ชื่อไม่เหมาะกับอาชีพ
ประกาศโรงแรมม่านรูด
ต้องการพนักงานต้อนรับแขก ต้องมีประสบการณ์อย่างน้อย 5 ปี สามารถพูดได้หลายภาษา รายได้งาม
หมายเหตุ คนชื่อเต๊กไม่รับ
ฝ่ายธุรการโรงแรม
จาก อนุรักษ์
มกราคม พ.ศ. 2535
ต้องการพนักงานต้อนรับแขก ต้องมีประสบการณ์อย่างน้อย 5 ปี สามารถพูดได้หลายภาษา รายได้งาม
หมายเหตุ คนชื่อเต๊กไม่รับ
ฝ่ายธุรการโรงแรม
จาก อนุรักษ์
มกราคม พ.ศ. 2535
สาหัสแน่
คนไข้คนหนึ่งถูกหามมาโรงพยาบาลด้วยอาการเลือดไหลออกจากปากไม่หยุด หมอจึงซักว่าเกิดอะไรขึ้นถึงเป็นแบบนี้
"ผมกำลังแสดงมายากลอยู่ครับ แล้วก็เผลอจามออกมาทีหนึ่ง" คนไข้เล่าสาเหตุ
"อะไรกัน! แค่จามทีเดียว ไม่น่ามีอาการรุนแรงขนาดนี้นะ" หมอตรวจคนไข้ดู ก็พบว่ามีแผลหลายแห่งในท้อง
"คือตอนที่จามน่ะผมกำลังกลืนดาบยาวเข้าไปสุดเล่มพอดีเลยครับ" คนไข้เล่าเสียงอ่อย
จากนครินทร์
มกราคม พ.ศ. 2535
"ผมกำลังแสดงมายากลอยู่ครับ แล้วก็เผลอจามออกมาทีหนึ่ง" คนไข้เล่าสาเหตุ
"อะไรกัน! แค่จามทีเดียว ไม่น่ามีอาการรุนแรงขนาดนี้นะ" หมอตรวจคนไข้ดู ก็พบว่ามีแผลหลายแห่งในท้อง
"คือตอนที่จามน่ะผมกำลังกลืนดาบยาวเข้าไปสุดเล่มพอดีเลยครับ" คนไข้เล่าเสียงอ่อย
จากนครินทร์
มกราคม พ.ศ. 2535
งานนี้ดีกว่า
สามีภรรยาคู่หนึ่งเข้าร่วมงานเลี้ยงแต่งงานในโรงแรมใหญ่ ซึ่งมีห้องที่กำลังจัดงานแต่งงานอยู่หลายห้อง พอฝ่ายภรรยาเห็นหน้าเจ้าสาวก็รีบสะกิดบอกสามีว่า
"คุณๆ เราเข้ามาผิดห้องแล้วล่ะ เจ้าบ่าวเจ้าสาวคู่นี้ไม่ใช่เพื่อนเราซะหน่อย"
"เงียบเถอะน่า" สามีรีบปรามภรรยา "ของขวัญแต่งงานก็ให้เขาไปแล้ว จะไปทวงคืนได้ยังไง และที่สำคัญ งานแต่งงานของไอ้เชิดเพื่อนเรามันเลี้ยงแค่บุฟเฟ่ต์เท่านั้นเอง สู้งานเลี้ยงโต๊ะจีนแบบที่เรากำลังกินอยู่ตอนนี้ไม่ได้หรอก"
เอ๊ดดี้แบร์
มกราคม พ.ศ. 2535
"คุณๆ เราเข้ามาผิดห้องแล้วล่ะ เจ้าบ่าวเจ้าสาวคู่นี้ไม่ใช่เพื่อนเราซะหน่อย"
"เงียบเถอะน่า" สามีรีบปรามภรรยา "ของขวัญแต่งงานก็ให้เขาไปแล้ว จะไปทวงคืนได้ยังไง และที่สำคัญ งานแต่งงานของไอ้เชิดเพื่อนเรามันเลี้ยงแค่บุฟเฟ่ต์เท่านั้นเอง สู้งานเลี้ยงโต๊ะจีนแบบที่เรากำลังกินอยู่ตอนนี้ไม่ได้หรอก"
เอ๊ดดี้แบร์
มกราคม พ.ศ. 2535
ไม่ล้อก็เหมือนล้อ
ชายสองคนคุนกันทางโทรศัพท์อย่างมันในอารมณ์ปนเครียดนิดๆ
ชาย 1 - "บรรหารไม่อยู่เหรอ ให้เขาจัดการเองก็แล้วกัน"
ชาย 2 - "บรรหารไม่ไหวมั้ง อีกอย่างคิดว่าไม่อยู่ ติดธุระมาไม่ได้"
ชาย 1- "อย่างนั้น ให้เฉลิมเคลียร์แทนได้"
ชาย 2 - "โอ๊ย! เฉลิมยิ่งแล้วใหญ่ เอาตัวแทบไม่รอดอยู่แล้ว นี่พึ่งจะกลับจากนอก ไม่ไหวหรอก"
ชาย 1 " เอ.....ทำไงดีล่ะ อ้อ....นึกออกแล้ว.. ให้น้าชาติชายไปพูดและทำความเข้าใจกันเอง"
ชาย 2 " ไม่ได้นะ เดี๋ยวนี้น้าชาติเขาวางมือจากงการไปแล้ว"
ชาย 1 "ใครจะเคลียร์เรื่องนี้ได้ดีน้า ติดต่อน้องสุแล้วหรือยัง เห็นหน้าตาและบุคลิกดีนี่ อีกอย่างดวงกำลังขึ้น"
ชาย 2 "ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด น้องสุเดี๋ยวนี้มองตาไม่เห็นตีนกับใครอีกแล้ว"
ชาย 1 "แล้วจิ๋วล่ะ"
ชาย 2 " โธ่เอ๊ย! พี่จิ๋วยิ่งดวงกำลังตกอยู่ นี่ยังพูดไม่ค่อยรู้เรื่อง ไหนต้องแปลไทยเป็นไทยให้คนอื่นอีก เสียเวลาเปล่าไม่ได้เรื่องแน่"
ชาย 1 "เอางี้ ไปหาจ๊อด ฉายากาวใจก็แล้วกัน"
ชาย 2 "ครับ ครับ ผมจะไปขอร้องพี่จ๊อดดู"
หมายเหตุ - บรรหาร หมายถึง บรรหาร ศิษย์หอมหวล (ลิเก)
เฉลิม หมายถึง เฉลิมพล มาลาคำ (นักร้อง)
ชาติชาย หมายถึง ชาติชาย เชี่ยวน้อย (นักมวย)
น้องสุ หมายถึง สุนารี ราชสีมา (นักร้อง)
พี่จิ๋ว หมายถึง นภา เกียรติวันชัย (นักมวย)
ส่วนจ๊อดไม่รู้จะหมายถึงใคร บ.ก. คอยหลบฝ่ามือพิฆาตจากบิ๊กจ๊อดก็แล้วกัน "เพี้ยะ"
จาก กองกีด
มกราคม พ.ศ. 2535
ชาย 1 - "บรรหารไม่อยู่เหรอ ให้เขาจัดการเองก็แล้วกัน"
ชาย 2 - "บรรหารไม่ไหวมั้ง อีกอย่างคิดว่าไม่อยู่ ติดธุระมาไม่ได้"
ชาย 1- "อย่างนั้น ให้เฉลิมเคลียร์แทนได้"
ชาย 2 - "โอ๊ย! เฉลิมยิ่งแล้วใหญ่ เอาตัวแทบไม่รอดอยู่แล้ว นี่พึ่งจะกลับจากนอก ไม่ไหวหรอก"
ชาย 1 " เอ.....ทำไงดีล่ะ อ้อ....นึกออกแล้ว.. ให้น้าชาติชายไปพูดและทำความเข้าใจกันเอง"
ชาย 2 " ไม่ได้นะ เดี๋ยวนี้น้าชาติเขาวางมือจากงการไปแล้ว"
ชาย 1 "ใครจะเคลียร์เรื่องนี้ได้ดีน้า ติดต่อน้องสุแล้วหรือยัง เห็นหน้าตาและบุคลิกดีนี่ อีกอย่างดวงกำลังขึ้น"
ชาย 2 "ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด น้องสุเดี๋ยวนี้มองตาไม่เห็นตีนกับใครอีกแล้ว"
ชาย 1 "แล้วจิ๋วล่ะ"
ชาย 2 " โธ่เอ๊ย! พี่จิ๋วยิ่งดวงกำลังตกอยู่ นี่ยังพูดไม่ค่อยรู้เรื่อง ไหนต้องแปลไทยเป็นไทยให้คนอื่นอีก เสียเวลาเปล่าไม่ได้เรื่องแน่"
ชาย 1 "เอางี้ ไปหาจ๊อด ฉายากาวใจก็แล้วกัน"
ชาย 2 "ครับ ครับ ผมจะไปขอร้องพี่จ๊อดดู"
หมายเหตุ - บรรหาร หมายถึง บรรหาร ศิษย์หอมหวล (ลิเก)
เฉลิม หมายถึง เฉลิมพล มาลาคำ (นักร้อง)
ชาติชาย หมายถึง ชาติชาย เชี่ยวน้อย (นักมวย)
น้องสุ หมายถึง สุนารี ราชสีมา (นักร้อง)
พี่จิ๋ว หมายถึง นภา เกียรติวันชัย (นักมวย)
ส่วนจ๊อดไม่รู้จะหมายถึงใคร บ.ก. คอยหลบฝ่ามือพิฆาตจากบิ๊กจ๊อดก็แล้วกัน "เพี้ยะ"
จาก กองกีด
มกราคม พ.ศ. 2535
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)